gUrLaLiEn

erica goes to PNG

2011-11-19T21:35:00.008+08:00

di ko akalain na matutuloy ang pag punta ni erica sa papua new guinea. dko kasi expected na aalis sha ng pilipinas. akala ko nga dati, ako ang aalis at mag ttrabaho sa ibang bansa. pero naunahan pa niya ako. im happy for her pero i super miss her sooo badly.

nung 16-nov-2011 ang flight niya papuntang PNG. nag leave ako sa office para makasama sha sa huling araw niya dito at para maihatid ko sha sa airport. hindi maiiwasan na malungkot kaming lahat dahil nga naman, ngayon lang sha mahihiwalay sa amin ng matagal. salamat na lang talaga sa smart roaming, skype, at facebook dahil anytime pwede namin sha ma-contact, matext, at makausap. korni nga lang ang internet connection dun dahil may pagka mabagal pero mura naman ang tawag so tumatawag sha dito sa bahay.

nagpapasalamat kami kay God dahil dumating sa kanya ang ganitong klaseng opportunity. hindi lahat ng tao nakaka experience ng ganito. sobrang blessed din si erica dahil mabait ang employer niya. na kwento niya sa amin na maganda ang tinutuluyan niyang bahay sa PNG. yung kwarto niya ay air-conditioner na malinis at maayos. may sarili din shang cabinet para maitago ang personal things niya. hindi nga empleyado ang turing nila kay erica, kundi part na ng pamilya. imbis na sir, 'kuya' ang gusto niyang pagtawag sa kanya ni erica. and to top it all off, katoliko at madasalin ang boss niya doon. nag rorosary sila at madalas magdasal. kaya naman kahit papano ay naiibsan ang pag aalala ni mamang. although shempre, patuloy kaming nagdadasal sa safety ni erica.

love na love ko sha dahil nag iisa lang naman shang kapatid ko. kaya nga kahit wala pang isang linggo simula nung nakaalis sha eh sobrang miss na miss ko na sha at gusto ko na shang makita ulet. next year pa ang balik niya dito para mag bakasyon pero as early as now eh nag pplano na ako kung anong mga lakwatsa ang gagawin namin pag balik niya. hihihi

hey foodtrip buddy i miss you na! but im glad you're happy and enjoying yourself there at PNG. basta pag balik mo, i promise na pupunta tayo sa salcedo weekend market, then bakasyon sa coron, at sa enchanted kingdom. always be safe. i love u and i can't wait to see you!

MORCon 2011

2011-11-01T18:01:00.002+08:00

Noong October 29, 2011 (Saturday) sa Firmalino Hall, School of Urban and Regional Planning ng UP Diliman, Quezon City ay may naganap na pagtitipon tipon ng mga pinagkakapitagang Online Marketing, SEOs, at SMOs dito sa Pilipinas, particularly sa Metro Manila. Ang pagtitipon na ito ay tinawag nilang MORCon 2011 at isa ako sa mga naimbitahang maging speaker. Nakakataba ng puso dahil pinagkakatiwalaan nila ako sa aking mga nalalaman tungkol sa social media at alam nilang may maicocontribute ako sa mga taong gustong pag aralan ang mundo ng social media optimization.

Di ko sinasabing magaling o eksperto ako sa larangang ito pero base sa aking experience sa trabaho, masasabi kong may sapat akong kaalaman at willing akong i-share ito. Nung naimbitahan ako ng seo.org.ph na maging speaker, sobrang natuwa ako and at the same time, kinabahan dahil first time ko yun.

Mahaba habang preparation ang binigay sa akin para makapag handa ng aking topic. Pero sa sobrang pressure na gusto kong makapili ng ididiscuss, inabot ako ng halos dalawang linggo sa pag iisip kung ano ba ang ididiscuss ko. Ginawa ko ang aking powerpoint presentation the night before the conference. At pagdating sa venue nung kinaumagahan eh may mga last minute changes pa.

Originally, naka schedule ako mag talk ng 11:30 a.m. Pinili ko talaga yung slot na yun para gutom na yung mga tao at wala na silang itatanong sa akin dahil gusto na nilang kumain. hehehe... pero na move ako ng bandang hapon (3pm to be exact) dahil hindi nasunod ang 30 minutes allotted time per speaker. Madaming sumobra sa binigay na alotted time pero mukhang di naman ininda ng mga participants dahil sa thirst nila to learn new and exciting things on the world of Online Marketing (naks!).

So nung time ko na mag talk, ay grabe! para akong hihimatayin sa harap ng maraming tao. hindi talaga ako makapag salita ng maayos at medyo pautal utal ako (special thanks to neil na binigyan ako ng tubig dahil mukha daw hihimatyin na ako anytime. hehehe...). Forgive me it's my first time. Kung ito'y isang work related meeting lamang, kayang kaya ko itong i-deliver ng maayos. Mabuti na lang at naging mabait sa akin ang mga participants (that was after nung sinabi kong 'it's my first time to do this. have mercy! :D) eto pa nakakapraning... yung dalawa kong boss eh nakinig sa talk ko. nakakaloka! Pero i'm happy na ok naman ang impression nila sa aking naging pagiging speaker.

So anyway, obviously I survived that day at madami namang naka appreciate ng talk na ginawa ko. For this, I think I deserve a pat on the back. At sa mga kapwa speakers ko, ubod naman talaga sila ng galing! Almost 9pm na din natapos ang conference. Pagod ang lahat pero i'm sure na we all had a good time. Walang talunan at lahat ay busog na busog di lang sa food, kundi pati sa knowledge.

Para sa mga interesado sa aking presentation na ginawa, mavview niyo sha dito: http://ow.ly/7cFLk

my first plaque *ever* as a speaker. sana masundan pa *wink*

nang maaksidente ang sinasakyan naming jeep

2011-10-31T23:24:00.008+08:00

October 31, 2011, Monday at around 4PM - schedule kong mag grocery ng mga kailangan dito sa bahay. sa puregold, paco ako namimili since mura at malapit lang sa bahay. sa san isidro corner a.linao kami (kasama si chris) sumakay ng jeep papuntang paco. sakto kasing sa puregold ang daan nun. sumakay kami sa maliit na pulang jeep. tatlo lang ang pasahero nung jeep nung sumakay kami at puro mga babae iyon. nang malapit na kami sa meding, may papalabas pala ng sasakyan dito na tila hindi napansin ni manong driver. buti na lang at yung isang matandang babae ay napasigaw ng 'may kotse'. nakapag break naman si manong at hindi na nabangga ang vios na lumabas ng meding. medyo napalakas ang preno ni manong kaya medyo nadulas ako sa upuan papalapit sa likuran niya. ayus lang at hindi naman ako nasaktan o anu man. yun lang, napansin ko na tila ba wala sa sarili si manong. kung san san siya nakatingin at hindi sha naka concentrate sa kalyeng dinadaanan o tinatahak namin.

pag lampas ng saint anthony, madaming sumakay sa jeep at napuno ito. halos lahat ng pasahero mga babae. dalawa lang ang lalaki (si chris at yung isang lalaki na nakaupo sa harap). maayos naming natahak ang a.linao hanggang sa quirino highway. ngunit pag tawid ng highway, dun na nangyari ang aksidente. hindi nanaman naka concentrate si manong sa dinadaanan namin at nakatingin ~~daw~~ siya sa rear view mirror na para bang may tinitingnan sa likuran. ng dahil dito, nabunggo namin ang jeep na naka hinto sa kaliwang side ng kalye. hindi naman kabilisan ang takbo ni manong (mga 40-60 kph lang siguro) pero napakalakas ng impact! first time kong maaksidente ng ganito pero mabuti na lamang at kasama ko si chris dahil hindi ko alam ang gagawin ko pag nagkataon. mabuti na lang din at walang masamang nangyari sa amin ni chris at hindi ako nasugatan. nagkaron ng konting galos si chris dahil hinarang niya ang kamay niya para pigilang madala ako sa lakas ng impact. yung babaeng nakaupo sa harapan, hindi kinaya ang impact. kung di ako nagkakamali duguan ang ulo niya pero conscious naman. nakakaawa dahil iyak sha ng iyak at wala shang kasama that time. pinababa na ako ni chris ng jeep at nilayo na ako sa pinag ganapan ng aksidente. galit na galit sha sa driver at gusto niya talaga itong awayin dahil napaka irresponsable nito pero pinigilan ko na lang sha dahil wala namang maidudulot ng mabuti iyon. instead, sinabihan na lang niya yung driver na dalhin sa ospital yung babaeng nasugatan. nag sorry yung driver sa amin pero seriously?! ano pa bang kabutihan ang maidudulot ng sori niya? the damage has been done! pasalamat na lang talaga sha at hindi kami nasaktan ni chris kundi... haaaay naku!

hindi ko na picturan ang *scene of the crime*. hindi ko din napicturan ang plate number ng jeep na nasakyan namin. marahil ng dahil sa trauma at pagkabigla. pero tandang tanda ko ang itsura niya. maliit lamang sha na jeep (mga tipong animan lang) at red ang kulay niya. hindi na rin namin nagawang bawiin ang pamasahe namin. medyo malayo pa kasi ang puregold sa pinangyarihan ng aksidente kung kaya't medyo malayo din ang nilakad namin.

Launching of YouTube Philippines

2011-10-31T14:00:00.001+08:00

nagkayayayan ang online marketing team na pumunta sa launching ng YouTube Philippines. mabuti na lang at sumama ako. super enjoy kasi!

dumating naman on-time sa venue at nag picture taking muna sa lahat ng sulok ng white space. nag picture sa registration, sa bungad, sa jeep, sa photobooth, sa ice cream sorbetes station... pinicturan din ang foodums, ang stage, at yung mga kilalang tao na dumating sa event katulad ni mumoy palaboy, greyhoundz, rivermaya, at David DiMuzio (yung foreigner na kumakanta ng tagalog)

panalo ang food! nabusog kaming lahat at shempre sinulit namin ang open bar. loser nga lang ako dahil nag aanti-biotics ako that time at hindi ako makainom ng cocktails. na stuck tuloy ako sa iced tea at tubig (booo!)

nakapag uwi din kami ng magagandang souvenirs from YouTube Philippines such as mug, notebook, ballpen, mousepad, etc.

sana magkaron ulit ng ganitong event na pwede kong attenan. para naman may ma-i-blog akong matino every once in awhile. hehehe...

birthday thank yous

2011-10-29T08:39:00.005+08:00

naku... ang tagal na pala ng nakalipas mula nung huli akong nag update ng Blog. at birthday blog ko pa yung huling post ko. almost three weeks na yun. hindi pa ako nakakapag thank you sa inyo. pasensha na... busy lang talaga. ngayon lang ako nagka time bisitahin at kamustahin yung blog ko kaya pinilit ko talagang mag update na.

anyway, naging ok naman ang celebration ng birthday ko. nag leave ako sa office para makasama ang family ko sa isang simpleng lunch. sinusulit kasi namin yung time na nandito si erica sa pinas dahil paalis na sha galing papua new gunea. nag lunch buffet kami sa yakimix MOA. di pa kasi kami nakakakain dun (ay except pala kay mamang. nakakain na pala sha dun). dapat nga sana sa vikings kami kakain kaso OA ang price. hahaha...

salamat sa mga nakaalala ng aking birthday. sa mga bumati sa akin via my Blog, Facebook, Twitter, Plurk, at through text. Ang dami niyo eh. di ko na kayo maisa isa. pero sobrang na touch ako sa mga greetings niyo. God bless you all and I love you. mwah!

turning 26 on october 6

2011-10-06T00:00:00.013+08:00

hello. haha... anong petsa na?

bago ang lahat, gusto kong magpasalamat kay Neil sa pagbibigay sa akin ng idea na ito. salamat sa strategy (alam mo na yun!). at dahil diyan, may love link at special mention ka sa akin ngayong ispeyshal day ko . maganda nga naman yung every once in awhile eh may spike sa traffic sa personal blog mo. hehehe...

so ayun nga birthday ko. and im looking forward to celebrate it with the people who loves me the most (naks). pero greetings are all welcome here and gifts are very very much appreciated

kung birthday mo din ngayon, aba napakaswerte mo dahil ka-birthday mo ko. haha... pero seriously, happy birthday sayo. nawa'y maging masaya tayo sa ating araw ng kapanganakan.

love ko kayong lahat! yihiy...

birthday greetings are welcome here:

DPWhere?!

2011-10-01T23:10:00.008+08:00

may kumakalat na picture sa Internet na involve ang tatlong tauhan ng DPWH na nagpapakita na sila ay nasa manila bay ilang araw pagkatapos ng bagyong pedring. makikita sa picture na para bang sila ay nag 'i-inspect' kung gano kalaki ang damage na dinulot ng bagyo.

ngunit, matalas ang mga mata ng mga tao at nalaman na ang picture na ito ay pawang photoshopped. hindi naman mahirap malaman ito dahil ashadong obvious. para maka-relate kayo, narito ang picture:

makikita (at obvious naman) na yung lalaking naka black at red na jacket ay ang parehong tao sa likod na naglalakad papalayo. ang tanong: bakit kelangan pa itong i-photoshop?

mabilis namang nag issue ng statement at apology ang DPWH sa Facebook. at ito ang pahayag nila:

hindi naman sila nag explain kung bakit may lumabas na photoshopped na picture ng mga tao nila. nagkaron tuloy ng haka haka na baka hindi naman talaga nag inspect ang mga tao ng DPWH, bagkus ay dumaan lang saglit at umalis din kaagad. pero since kelangan nilang mag produce ng patunay na ginawa nila ang kanilang trabaho, naisip nilang i-photoshop ang isang picture at ilabas ito sa media. ewan ko... haka haka yan... kung ayaw nila mag isip ng kung anu-ano ang mga tao (at kasuhan ng libel dahil sa mga paratang na ganun), sana mag issue sila ng malinaw na explanation. i think the public deserves to know the truth. after all, tax natin ang nagpapasweldo sa kanila hindi ba?

imba ang mga pilipino. haha... mauunahan mo ba sila sa kalokohan? eto nga at may nabuo agad na Facebook fanpage tungkol sa DPWH scandal na yan. tumataginting na 1,388 likes na ang meron sila and it keeps on adding up.

at since pag photoshop ng mga pictures ang usapan, hindi magpapatalo ang mga pilipino. sa fanpage na yan, makikita mo ang iba't ibang photoshop pictures kung saan makikita mo sa iba't ibang lugar, poster, brochure, movie, commercial, cartoons, at kung anu ano pa ang tatlong lalaking kasama sa photoshopped image ng DPWH. i-sshare ko sa inyo ang ilan sa mga photos na nakita ko na sadya namang nagdala sa akin ng madaming tawa

kasama ng DPWH boys sila woody at buzz sa toy story

nakasama din nila si super mario sa classic family computer game na ito

magpapatalo ba naman ang smurfs? mabuti na nga lang at hindi sila nag kulay blue

balita din na nag appear din sila sa sims para tingnan ang isang bahay na for sale

DPWH sa PVZ para makipaglaro sa zombies at pea shooters

sinong angry bird kaya ang magpapatumba sa tatlong ito? abangan!

DPWH version of where's wally - hanapin yung tatlong lalaki. hmmm...

ikaw? ano ang bet mong DPWHere photo?

My Birthday Wishlist :)

2011-09-29T22:19:00.011+08:00

At exactly one week from now, I'll turn a year older. Can you imagine 26 years old na ako? Ako, hinde! Seriously, mukha na ba akong bente sais anyos?

Haaay... Time flies oh so fast talaga. Pero kahit nadagdagan ng isang taon ang aking edad, I believe entitiled pa rin ako sa isang wishlist. Baka lang naman kasi may gustong mag regalo sa akin. Alam ko namang may mga taong nag eexist diyan na love ako (yihiy!!!). So para dun sa mga taong galante, may mga atraso sa akin na gustong bumawi, at mga kaibigan kong love ako kaya mag reregalo sila sa akin, may this serve as a guide para di na kayo mahirapan pa kung anong ibibigay sa akin:

Any Spongebob Stuff (pwera stufftoy at pillow)

Ano ba?! Di na talaga to maalis sa wishilist ko no! Mapa birthday wishilist o Christmas wishlist pa yan, asahan niyong present ito. At alam na naman yata ng buong sambayanan kung bakit ko hinihingi to.

Swiss Chocolate Cake from Becky's Kitchen
Yes! Dapat sa Becky's kitchen sha binili at hindi kung saan-saan lang na cake shop. At please lang, wag niyo akong bibigyan ng isang slice lang. I want the whole thing! Minsan (actually once) ko lang hihingin to kaya wag na kayong mag kuripot! Nung binilhan ko si buntis ng cherry walnut fudge doon last weekend, nakita ko to at naglaway ako dahil ang tagal ko na shang di natitikman. So gusto ko, sha ang aking birthday cake for this year. (FYI, PHP465 lang sha. Based from their updated price list)

Dalawang 8-pack ng Irish Spring Soap (Moisture Blast)
Isang sabon lang ang ginagamit ko sa katawan. At yun ay walang iba kundi irish spring. Kung hindi rin lang irish spring ang sabon, di na lang din ako maliligo (seriously). Obssess ako sa irish spring, I admit. But it's so frgrant and my kutis is so hiyang there. Haha... Pag ito binigay niyo sa akin, mag stock na ako ng body soap for two months (yey!) Tip: Mas mura sha sa puregold. Di ko lang sure sa Landmark. Siguro mura din.

CDR 2GB/4GB MP3 Player
Dati akong bokalista... Ewan ko kung anong konek nun pero mahilig talaga ako sa music. Mababaliw ako pag walang music. Ngayon ngang ginagawa ko tong blog post ko eh nakikinig ako ng radyo. Boys Night Out sa Magic 89.9 eh. Crush ko si Tony-Tony. Hihihi... Anyhoo, malaking tulong sa aking ang MO3 player. Ginagamit ko sha pag nasa byahe, pag nasa office, pay ayaw ko ang kausap ko, pag bored ako, at kahit patulog na eh ginagamit ko pa din sha. Inespecify kong CDR-King kasi mura lang pag doon sha binili. Maingat naman ako sa gamit kaya for sure hindi sha agad masisira. Tsaka kung pwede sana yung mag FM at voice recording ha =)

1000 worth of GC from Landmark/SM
Hmmm... Wala lang. Practical lang. Baka kasi magamit ko sha or may bigla akong makita na gusto kong bilhin. Or pag naisipan kong bumili ng birthday gift para sa sarili ko, yung GC na binigay niyo ang gagamitin kong pambili. O dba practical.

3D/2N accommodation stay sa Tagaytay
Sobrang lakwatsera ako eh. At ang pag travel ang aking way para mag pahinga or mawala ang stress. Tagaytay ang nasa isip ko kasi ang tagal ko ng gustong pumunta dun pero ewan ko ba... For some weird reason, di matuloy-tuloy. So siguro pag may nagbigay nitong birthday wishlist item, sureball ng matutuloy yun. Haha... Alam ko namang costly ito, so para sa mga ninong at ninang kong medyo malaki na ang utang sa akin. ahem! Hi! Hello! Birthday ko na po. Ay... on second thought, para sa kanila eh baligtad na nga pala ang mundo. Ako na "daw" dapat ang nagbibigay ng gift sa kanila. Pero umaasa ako na may mga tito at tita akong "can afford" na willing akong pasiyahin sa aking birthday. Hehe...

Pedring

2011-09-27T20:16:00.003+08:00

Signal number two ngayon sa buong Metro Manila. Mabuti na lang at pinayagan kami ng opisinang mag work from home na lang. Eh malas ko lang, brownout samen. Yup, kasalukuyang brown-out at ang blog entry na ginagawa ko ngayon eh nasa notebook ko lang. Ilalagay ko na lang sha sa blog pag may kuryente na. Hehehe...

Boring samen ngayon. Wala kasi yung kapatid ko. Pumasok sa work kasi required sha. Kung di sha papasok, walang magbubukas ng store nila, thus, wala silang kikitain. Pero come to hink of it, sino ba namang pupunta sa mall para bumili ng tinapay? Meron pa rin ba silang kikitain eh bumabagyo nga? Anyhoo, sabi ko nga kanina, boring dito samen. yung nanay ko nagluluto ng tanghalian habang nakikinig sa radyo veritas. tatay ko naman tulog (yata) - nasa kwarto nila eh. Ako, katatapos ko lang pakainin ng lunch si spongebob. Pinalabas ko din sha saglit sa kanyang doghouse para mag poop. pero bago ko gawin yun, tinapos ko munang iimprove yung work flow ng team ko (work related sh*t).

Nung bata pa ako, masaya kaming magpipinsan. Sa iisang bahay lang kami nakatira nun kaya sama sama kami parati. Wala kaming pasok kaya wala kaming ibang ginawa kundi matulog, kumain, magharutan, at mag binggo. nakakamiss lang...

Mabuti na lang at di katulad ni Ondoy si Pedring. Nung Ondoy kasi, binaha kami. At first time pumasok ng baha sa bahay namin. Mabuti na nga lang at sa kitchen lang. Mababa kasi yung kusina namin. At kamusta naman, first time naming mag buhat ng ref nun. Hehehe...

Anyway, sana okay kayong lahat. Basta be safe ha! Sana din makauwi ng maayos ang kapatid ko. At sana magka kuryente na. Yehey!!! For the meantime, babasahin ko muna yung librong matagal ng naka tengga sa bedside table ko.

hindi ako writer!

2011-09-21T17:37:00.007+08:00

so eto ako, nag iisip kung ano ang ipopost dito sa blog ko. meron akong naiisip ng pwedeng update. actually emo post sha (you know... work related stuff and all that sh*t).. pero dko alam kung pano ko siya isusulat in a way na ma-ffeel ng readers yung nararamdaman ko. gusto ko concise pero madaling intindihin at andun ang 'thought'. pero ewan ko ba... hirap na hirap ako.

pag nag uupdate ako ng blog, feeling ko chore sha. ayokong gawin pero kelangan. kaya nga inggit na inggit ako sa mga kilala kong writers. ang galing galing nila mag sulat mapa english o filipino. at pag binabasa ko ang mga blog nila, pulido! madaling intindihin at na ffeel mo ang emotions nila. hindi din sila madaling madistract. nasa harap ako ng tv habang prineprepare tong update na to pero halos mag iisang oras na eh dalawang paragraph pa lang ang nasusulat ko. partida tagalog pa to, hindi english.

yung tatay ko talented. mahilig kumanta at magaling na writer. yung pagiging mahilig sa music at pagkanta, nakuha ko. yung pagiging magaling na writer, pinagkait sa akin. fluent siya sa english kaya lahat ng projects ko mula elementary hanggang college na kelangan eh english written, sa kanya ko muna pinapa check at QC. nung nag work na ako at nakapag trabaho sa dalawang call centers, nag improve na ang pan e-english ko (kahit papano) both written and oral. pero dko pa din ma-consider na fluent o magaling ako.

pero siguro nga kanya kanyang talent lang yan. hindi nga lang para sa akin ang talent ng pagsusulat. pero eto, ang tigas pa din ng ulo ko. blog pa din ng blog. haha... kaya sa mga dumadalaw o nagbabasa dito, maraming salamat sa pag ttyaga niyo. nandiyan pa din kayo para suportahan ako kahit na hindi ako writer

wofex 2011

2011-08-07T22:54:00.005+08:00

masarap mag lakwatsa at mag foodtrip (ng sabay) pag may kapatid kang magaling magluto. so nung nalaman namin na wofex season na, edi shempre gorabels kami! at lalu pa kaming ginanahan pumunta nung nalaman naming may voucher na inoofer ang metrodeal dun. the tickets are priced ahundred each. pero sa metro deal, sa halagang 100 pesos, may two tickets ka na! yeah!

anyway, usapan namin eh by 11am dapat nasa venue kami. tatagpuin kasi namin dun si dhally at yung co-manager ni erica sa le cour. pero kelan ba naman kami naging on-time? nyahahaha... dumating kami sa venue ng 11:30 pero guess what, kami pa din nauna dun. so habang hinihintay namin dumating yung mga kasama ni erica, naglibot libot na din kami.

madami din naman nag participate sa wofex. yun nga lang, karamihan eh mag food equipment ang product. espresso machine, deep fryer, burger fryer, plastic containers, etc. pero madami pa din naman mga foodums. at sinulit talaga namin ang mga free taste

nung napagod na kami, naghanap kami ng 'matinong' makakain (yung hindi free taste lang) at yun na ang ginawa naming lunch. naglaway talaga ako sa hungarian sausage so yun ang binili ko. ng makapag pahinga na, libot ulit kami at bumili ng kung anu anong chicha.

ang maganda sa wofex, mabibili mo yung mga foodums na gusto mo sa mas murang halaga. may nabili pa nga akong jampud dun na hindi pa publicly available. pero since nasarapan ako sa kanya (courtesy of free taste) bumili ako ng tatlong mahahalaga sa halagang 15 pesos each. bumili din ako ng maraming kape (hindi ako adik sa kape. argh!!!) at high fiber whaet bread. si erica naman bumili ng onion rings, at... dko na matandaan

nung nagsawa na kami sa world trade center, lumipat naman kami sa SMX. dalawa kasi yung venue nila pero more on competition yung nasa SMX. buti na lang at nag offer sila ng free shuttle service. hindi na kami nahirapang mag commute. nagsawa naman kami sa cakes at pastires dun. yung nga lang, walang free taste. pang viewing at photography lang sha. booooooooooo! haha...

nakakapagod pero all worth it! next year, pupunta ulit ako! sana mas marami ng foodums na may free taste

two realizations i had while i'm so super stress

2011-07-16T21:31:00.003+08:00

one week na akong sobrang daming ginagawa na kung iisipin eh nakakalunod na sha talaga. pero di naman ako nag iisa. actually, buong online marketing team yata ito ang dilemma. at ang deadlines eh kung hindi sabay-sabay, sunod-sunod naman. halos everyday na ako mag OTY tapos pag uwi eh mag wowork pa din. wala naman akong choice kasi may deadlines akong dapat i-meet.

pero habang na sstress ako sa trabaho, may mga pag realize na naganap sa buhay ko. nandito na yung mga mga taong sadyang pain-in-the-ass talaga na willing ka naman pagsilbihan sila pero imbis na maging thankful sa ginawa/gagawin mo para sa kanila eh ipapahamak ka pa. sa totoo lang, sobrang dami na ng source ng stress ko sa buhay.. nakakaiyak isipin na konting pag unawa lang naman ang hinihingi mo pero parang di nila ma-gets yun at lalu ka pang pahihirapan. hindi makatao ika nga.. at ayun nga, di pa nakuntento, sisiraan ka pa! ito yung mga tipo ng tao na ang taas ng tingin at respeto ko pero ng dahil sa maliit na bagay, sisirain ka nila either sa pamilya mo o sa mga katrabaho mo. matatawag mo bang mature move yon?

anyway moving on, isa pa sa mga realizations ko ay inspite of the presence ng mga taong nabanggit ko sa taas, ay may mga tao na kahit ginawan mo ng masama dati, eh willing pa din sila maging mabait at matulungin sayo. meron isang tao na ang laki ng kasalanan ko sa kanya dati. kinakahiya ko ang mga maling nagawa ko sa kanya, pero hindi ko naman dinedeny yun at aminado ako dun. madalas pag kinakausap o i-aapproach ko siya ngayon ay naiilang ako kasi parating sumasagi sa isip ko yung mga masasamang nagawa ko sa kanya dati. nakakatuwa (at nakakatouch talaga) isipin na willing pa din shang tulungan ako pag nakikita niyang nahihirapan na ako at mag ddevote sha ng oras niya kahit na madami din shang ginagawa. sinusuportahan niya ako at nag iiwan pa ng words of encouragement pag inaatake na ako ng stress sa work. sa pagiging bully ko sa kanya dati, never ko talaga naisip na mafoforgive pa niya ako pero tingnan mo ngayon, tinutulungan pa niya ako sa paraang kaya niya. minsan, gusto kong i-hug na lang siyang bigla tapos mag sosorry talaga ako sa lahat ng nagawa ko sa kanya. siguro kung mababasa niya to, malalaman na niya agad na siya yung tinutukoy ko dito.

kung magawi ka man sa Blog ko, gusto ko mag sorry (alam ko nag sorry na ako dito pero alam ko di sapat yun) sa lahat lahat LAHAT ng masasamang nagawa at nasabi ko tungkol sayo. siguro alam na alam mo na impulsive ako sa mga bagay bagay kaya ko nasabi o nagawa yung mga bagay na nakasakit ng damdamin mo. pero despite of that, andiyan ka pa din willing to help me in your own way. sobrang na ttouch (and at the same time, nahihiya) ako pag nag ooffer ka ng help para mabawasan yung mga ginagawa ko kahit na madami ka din ginagawa at gusto kong malaman mo na i will be forever grateful sa mga yon. dko hinihingi na maging friends tayo dahil sobrang hindi talaga naging maganda ang mga nangyari sa past pero gusto kong malaman mo na kung kelangan mo ng tulong, related man sa work o sa kahit anong bagay, basta kaya kong ibigay, makakaasa ka sa tulong ko. maraming salamat at again, sorry.

ayun lang.. i guess the summary of my two realizations will be people will be entering your life as a friend and leave as an enemy. but then, these people will be replaced by those whom you treated bad but is still willing to help you whenever you need it.

sorry sa emo post. pero i think this deserves a slot on my Blog :)

the first time i cried in the office

2011-07-05T23:07:00.002+08:00

well, this is not actually the first time i cried in the office. what i meant is it's the first time i cried na work related.

it's because of stress.

stress hindi dahil madami akong ginagawa (hello? understatement na kaya un). na stress ako dahil sa iisang tao.

no hindi niya ako inaaway. na sstress ako sa kanya in a way na hindi sha nag dedeliver o nag peperform ng maayos.

last two weeks ako, i assigned hotels sa team ko for google places submission. i made it perfectly clear kung ano yung mga kelangan nilang gawin. and i also emphasized kung kelan yung deadline.. yung isa sa kanila nag file ng leave nung katapusan. sabi ko tapusin niya muna yung tasks niya kasi kelangan ko pa gawan ng report un. sabi niya oo at iuuwi daw niya sa bahay para matapos lahat. pag dating nung deadline, i found out na ang dami pa niyang hindi nagagawa na hotels. so tinext ko sha kahit naka leave sha. sabi niya tatlo lang yung hotels na hindi niya nagawa. but the truth is, seven hotels pa yung pending niya. nag lie sha saken! so yung mga hotels na hindi niya nagawa, i need to re-assign it to two persons from the team para lang matapos. so ok na... i thought tapos na ang problem ko and i'm already letting it pass kasi baka naman isolated case lang. i sent a report and went pretty well. im ready to move on na nga eh...

and then my director asked me to backtrack all the emails sent by my team sa mga hoteliers. i said no problem kasi naka cc naman ako on all of the emails they send. madali lang mag backtrack. iniisa isa ko yung email na sinend nila until dumating ako sa point na yung emails na niya yung i-ccheck ko. out of 20+ hotels na inassign ko sa kanya (which basically means na almost all of those hotels eh kelangang sendan ng email) eh isa lang ang sinendan niya. the first thing that came to my mind is "baka nakalimutan lang niya ako i-cc" so i asked him tungkol dun. pero with the reply i got from him, tuluyan ng tumambling ang mundo ko.. he didn't sent the emails dun sa ibang hotel and the only reason that he can give me is nakalimutan niya.

i cried and cried and cried. i was so frustrated. i was used in handling a group of people na lahat ay A-player and is performing very well. On the previous team that I handled, I never encountered late deliverables. 90% of the tasks are early and 10% lang ang on-time. All pass the QC with flying colors. The team also have its fair share when it comes to initiatives. Super bibo ang team na hawak ko noon. They don't wait for me na i-utos ang mga bagay bagay. nag kukusa sila. Though I'm still handling some of the people from my previous team, it felt like it's different before. I mean, dko naman nilalahat. Actually isang tao lang naman ang problem ko when it comes to performace (and another person when it comes to attendance but that's a totally different story). Kaya lang nadadamay yung teammates niya dahil sa bad performance niya. And what makes it harder is kaibigan ko siya. mashado siyang naging kampante sa friendship namin to the point of nawawala sa isip niya na boss niya ako when it comes to work.

Mahirap na masakit pero wala akong choice but to deal with it. Mabait akong boss sa totoo lang.. Hindi ako strict (well, pwera na lang siguro sa deadline at quality) but if u do your work well, ako ng bahala sa evaluation mo. I even gave someone a perfect evaluation score simply because he deserves it. Ganun ako kadali kausap. Kaya hindi ko magets kung bakit may mga taong kelangan pang maging pain-in-the-ass when in fact wala naman silang kelangang ibang gawin kundi magtrabaho ng maayos. I'm hoping talaga na sana ma-realize niya ang mga bagay bagay na to. I'm willing to help him in anyway I can basta ipakita niya lang saken ang willingness niya. Oh Lord help me

the day i got pissed off with my boys :(

2011-06-29T21:11:00.007+08:00

this is the first time, actually, that I got pissed off with my boys.

last week pa ako nag pa-reserve ng meeting room for the training. i wanted to train them on how to use the campaign program and the smartsheet on one sitting para time efficient. i think early this week lang din ako nagpadala ng meeting maker para hindi nila agad makalimutan. usually kasi if i send the meeting maker too early, chances are makakalimutan nila na may schedule meeting or training pala silang dapat punatahan/attenan.

Training was scheduled at 1pm till 6pm today. When my notification alerted, I entered the meeting room and set-up my laptop immediately para makapag start agad. I was waiting for them to arrive since nakita na naman nila ako na pumasok na ng meeting room at for sure ay nag send din ng alert ang meeting maker sa kanila. come 1:05pm, wala pa din pumapasok sa meeting room. When I checked them out sa window, walang tumatayo sa seats nila and walang nag bbother na pumunta sa meeting room. I got so irritated that I pm'ed them one by one and told them:

"guys, do i really need to call you one by one? there's a purpose why im sending a meeting maker you know.."

I mean, I know they're busy and all that... Pero ako? hindi ba ako busy? I have ten thousand things to finish and a million deadlines to catch and yet I still make time to train them with the stuff they need to know. If I'm a lousy manager, I will let them figure things out on their own. I wouldn't give a damn if they're doing things the wrong way. Unfortunately, I cared too much to the point that I'm willing to sit down with them one by one just to know if they understood what they should do. I may be OC when it comes to work being done pero para sa kanila din naman yun. They should give importance to these little things I do for them dahil come to think of it, metrics nila ang nakasalalay dito.

Ironically, I discussed to them last week some of the rules I set up for the team that they should follow. Hindi naman mahirap yung rules. Actually, hindi na nga rules yun kasi they should know it already dahil general rules naman yun such as no lates, VL should be filed early, and the meeting related rule which is they should confirm their attendance. Parang hindi naman nila na gets kung bakit ako nag set ng rules ng ganun.

What makes it even more frustrating is I sent meeting maker to people who should be present in the training. If you received it, ibig sabihin you are invited to attend it. Pag di ka naka receive nun, ibig sabihin the training is not for you. Why would you attend a training na hindi mo naman gagamitin (in any case) yung natutunan mo dun? Hindi mo ba naisip na baka makagulo ka lang dun sa mga taong kelangang intindihin yung training dahil yun ang heart and soul ng work nila? Your friends attending the traning doesn't mean that you should attend the traning as well lalu na kung magkaiba naman kayo ng trabahong ginagawa.

It's so frustrating that you're doing your best so your team would perform excellent while sila naman eh they don't give a damn! i never experienced this frustration before. what is happening? am I not an effective manager anymore? Or am I expecting a lot from them to the point na hindi naman nila kaya yung pinapagawa ko?

spongebob squareDOG :)

2011-06-26T22:40:00.008+08:00

hello gusto kong ipakilala sa inyo si spongebob. ang aking spoiled pet nakuha ko siya last may 12, 2011. mag dadalawang buwan pa lang sha saken pero four months na sha sa june 28, 2011. nakuha siya ni bhebhe sa kapitbahay nilang may bagong panganak na aso. at shempre si spongebob ang pinakacute sa kanilang magkakapatid kaya siya ang napiling ibigay sa akin ni chris. di namin alam ang eksaktong breed niya (kung meron man). sabi nung kapitbahay nila chris na pinanggaling ni spongebob eh askal ang nanay niya. pero yung tatay, panigurado may breed. di nga lang nila alam kung ano. di din namin alam ang exact birthdate niya. basta ang alam lang namin eh two months na sha nung nakuha nila chris so inassume na lang namin na feb 28 siya pinanganak. napa injectionan na namin siya ng rabbies vaccination last week dahil sobrang kulit na niya ngayon. napaka maharot at pag nakikipag harutan eh parating nangangagat (playful) naman. for assurance lang naman yung vaccination.

mabilis ang paglaki ni spongebob. sabi ni chris, pag nakikita niya yung mga kapatid ni spongebob (na hiningi din nung iba nilang kapitbahay) eh si spongebob ang pinaka malaki, pinaka mataba, at pinaka masigla. palibhasa SPOILED kasi. sa bahay namin, tatlong beses siya kumakain sa isang araw. breakfast, lunch, at dinner. pero mas spoiled siya pag nandun siya sa bahay nila chris. limang beses siya kumakain dun kasi may dalawang meryenda pang kasama. pag may work ako o may kelangang puntahan, dun muna siya tumatambay sa bahay nila chris kasi walang mag aalaga sa kanya dito sa bahay namin. so see? napaka spoiled niya talaga! dalawa pa ang bahay niya

hindi siya dilaw at hindi din siya square kagaya ni spongebob. yun ang ipinangalan ko sa kanya dahil obvious naman siguro na love na love ko si spongebob. at ayoko na din mag isip ng kumplikadong pangalan. hindi common pero hindi din naman weird (well, sort of).

sinasama namin siya pag nag sisimba kami. so masasabi kong madasalin siya pero katulad ng ibang mga bata, di din niya maiwasang maglaro habang nasa simbahan kaya madalas namin siyang sawayin. sobrang likot din niya pag nasa bahay. nakasira na siya ng isang pares ng slippers ko at nanganganib na din bumigay ang slippers na pinalit ko dun. binilhan ko din siya ng teether pero di din ito nagtagal dahil sobrang pinanggigilan niya. binilhan din siya ni mamang at papang ng stuff toy sa toys R us na paborito niyang kagat kagatin pag naglalaro siya. kaya lang may nakakainis siyang ugali.. yun ay ang pagkagat sa mga binti namin at madalas na pag pupumilit sumampa sa kama ko. ng dahil dun ay madalas ko siyang mapalo

so ayun na lang muna... balak namin siyang ipasyal sa mall of asia one of these days pero i-ttrain muna namin siya na wag poopoo ng poopoo at wiwi ng wiwi. sa bahay kasi madalas niyang gawin un. nakakapikon mag linis. hahaha... or siguro suotan na lang namin siya ng diaper

moving forward... opportunity knocks...

2011-05-20T16:29:00.004+08:00

for the past six months, there has been SOOOO many changes sa work ko. andiyan na yung pag merge ng dalawang team, naiba ang lead, may na promote (thank God walang na demote), may umalis at nag resign, meron din naman bumalik...simple changes pero ang laki ng impact sa bawat isa lalu na kung may nasasagasaang process.

ok. talking work stuff ako. sorry.

last november 2010, nag merge ang ACP at launch (dalawang pinakamalaking teams sa DirectWithHotels) at tinawag na 'Web Services'. madali namang naging friends ang bawat isa. sa loob na isang buwan, family na ang turingan namin sa isa't isa. pero walang pang 1 year, mahahati nnman ang web services sa dalawa. ang production at online marketing.

may mga naging issue about the change pero since nakapag decide na ang executive management about it, wala ng bawian. kung baga sa chess, touchmove na ito. so lahat ay wala ng choice but to accept it and discretion na ng mga affected human beings kung ano ang balak nilang gawin sa buhay nila.

ako, i choose to stay. madaming beses na akong nagbalak mag resign dito. and everytime na nag pplano na akong mag pasa ng resignation letter, parating nauudlot. parating may mangyayari that lets me stay and hang on for serveral years pa. at andun nnman ako ngayon sa dilemna na un. kinakasa ko na ang plano kong mag resign. i was very vocal na nga about my resignation (deadma boss ko. HAHA!) pero may changes na nangyari at binigyan nnman ako ng opportunity to grow. these people na responsible sa opportunity na to eh yung same people na nagbigay ng opportunity saken dati nung nag babalak na akong mag resign. (to these people: yihiiy... ayaw nila ako mag resign :p i love you guys. i think you know who you are :p)

thankful ako sa mga taong to kasi they always see my strength, my talent, and my capability. the opportunity given to me means more responsibility and more STRESS pero for some weird reason, im happy and excited. gusto ko nga i-share sa family ko un kasi i know they will be happy for me pero nagpipigil muna ako kasi baka hindi pa final at mabago, at maudlot pa. haha...

pero somehow, may negative impact itong opportunity na to. hindi ko pwedeng isama lahat ng taong napamahal saken sa changes na ito. may mahihiwalay at hindi ko alam kung pano i-eexplain sa kanila na hindi ko sila iniiwan, rather nilalagay ko sila sa lugar na ma-eexcel pa nila lalu ang strengths nila. kung ako lang ang masusunod, kukunin ko silang lahat at isasama ko.. kaso hindi eh. i just wish na sana pag dumating yung time na kelangan ko na silang kausapin about this eh maintindihan nila and see it as an opporunity to improve whatever talent they have.

haaaay... life.

graduation season

2011-04-16T18:44:00.005+08:00

ang march at april ay ang mga months na napaka importante sa mga estudyante ggraduate o mag tatapos. graduation means two things: nakatapos ka AT magsisimula ng panibago. Para sa mga elementary at high school, ang ibig sabihin ng graduation ay panibagong simula o level ng pag aaral. pero para sa mga college, ang ibig sabihin nito ay pagtatapos ng kanilang buhay bilang estudyante at pag sisimula bilang isang worker. shempre hindi ito applicable kung ang isang college graduate ay may balak pa ulit mag aral (mapa masteral man o ibang kurso).

naisipan kong magsulat tungkol sa topic na ito para i-honor ang mga grumaduate. mamaya kasi pupunta kami sa isang graduation party ng pamangkin ko. nagtapos sha ng kursong psychology sa UP. shucks.. parang ang tanda ko na no? meron na akong pamangkin na college graduate. hahaha...

going back to the topic, ang graduation ay hindi lang para sa mga estudyante. ito'y para din sa mga magulang. parati nilang sinasabi na ang pinakamasayang moment ng mga magulang natin ay ng sinilang nila tayo, nakapag tapos tayo ng pag aaral at ang maging matagumpay tayo sa ating napiling career. para sa mga magulang, napaka sarap isipin na nakapag tapos ng pag aaral ang kanilang anal. proud moment nila ito bilang parents. shempre, bonus kung ggraduate ang anak nila ng with honors.

nung nag aaral pa ako, very special parati ang graduation day ko. mapa elementary, high school, o college. masarap sa pakiramdam pag may suot kang otga at aakyat ka ng stage para kunin ang pinaka aasam-asam at pinag hirapan mong diploma.

pero sabi ko nga, ang kahulugan ng graduation ay di lamang pag tatapos, ngunit ito'y nangangahulugan din ng bagong panimula. lalu na sa mga ggraduate sa kolehiyo. mahirap ang buhay college. pero mas mahirap ang buhay mag trabaho. ito ang hamon na haharapin ng mga college gradute ngayon.

kaya para sa kanila: WELCOME TO THE WORLD OF UNEMPLOYMENT. hahaha... ang pag hahanap ng magandang trabaho ay isang napakalaking hamon. hindi lang diploma, TOR, o medalya ang kelangan para malampasan mo ito. kelangan din ng tyaga, practice (para sa interview), at kapal ng mukha (para ibenta ang iyong sarili sa employer).

once again, CONGRATULATIONS! and may you have more graduations to come. hehehe...

isang taon na ang nakakalipas...

2011-03-15T16:11:00.003+08:00

isang taon na ang nakakalipas...

sa blog post na ito, gusto ko lang i-commemorate ang mga hindi magandang nangyari sa akin one year ago. sa kaparehong buwan nung nakaraang taon, nagkaron ng chaos ang aking nananahimik na buhay. oo mei kasalanan ako kung bakit nagka ganun pero sa tingin ko, kahit baligtarin natin ang mundo, hindi ko yata deserve ang ginawa sa akin, and therefore hindi ko din deserve ang sakit na naramdaman ko during that time.

ayoko ng i-elaborate dahil nakapag move on na ako. pero pangit man ang karanasang ito, siguro kelangan ko pa din siya i-commemorate kase ng dahil sa kanya, mas naging matatag ako ngayon. nakapag dulot din naman sha ng magagandang pagbabago katulad na lang ng mas matatag na relationship sa ispongha. dahil na din sa nangyari, mas naging malalim ang pagsasama at love namin sa isa't isa. yihiy!!!

isa pa sa mga natutunan ko ay kung paanong hindi takasan ang trial. imbis na talikuran mo, bakit hindi mo sha harapin? oo masasaktan ka... pero dun mo marerealize hanggang saan ang kaya mo. and eventually, madedevelop mo ang pagiging matapang sa pagharap sa mga problema. di ba mas ok yun?

o sha... yun na lang muna. ayokong mashadong mag emo kasi mag gagalera pa ako sa saburdei. yeah!!!

NEW pinoy words that you should know

2011-02-23T13:45:00.006+08:00

WARNING: this is just for fun. if you think this is offensive, gumawa ka ng sarili mong Blog at doon ka maglabas ng sama ng loob. hindi yung dito ka magkakalat sa Blog ko.

ito ay mga bagong salitang pinoy na kelangan nating lahat malaman para hindi tayo mag mukhang tanga pag mei kausap tayong ginagmit ang mga salitang ito. kelangan tapusing basahin ang blog entry na ito dahil talaga namang ang kwela niya at tatawa kayo habang binabasa ito. kung itatanong niyo kung san ko nakuha to, naka post sya sa notes section ng pinsan kong ubod ng COOL . hahaha...

BAKTOL - ang ikatlong lebel ng mabahong amoy sa kili-kili. Ang baktol ay kapareho ng amoy ng nabubulok na bayabas. Ito'y dumidikit sa damit at humahalo sa pawis, madalas na naamoy tuwing registration sa school, sa elevator o FX at sa LRT na hindi aircon.

KUKURIKAPO - ito ang libag sa ilalim ng boobs, madalas na namumuo dahil sa labis na baby powder na inilalagay sa katawan. Maari ding mamuo kung hindi tlga naliligo o naghihilod ang isang babae. Ang kukurikapo ay mas madalas mamuo sa mga babaeng malalaki ang joga.

MULMUL - buhok sa gitna ng isang nunal. Mahirap ipaliwanag kung bakit nagkakaroon ng MULMUL ang isang nunal subalit hindi tlga eto naaalis khit bunutin pa ito, maliban na lamang kung ipa laser ito.

ALPOMBRA - kasuotan sa paa na kadalasang makikitang suot ng mga tindero ng yosi sa quiapo. Ito'y makipot na kasuotan ng paa, at manipis na swelas, mistulang sandalyas ito ng babae pero kadalasang suot ng mga lalaki, WALA ITONG PANG-KANAN O PANG-KALIWA. available in blue, red, green etc.

AGIHAP - libag na dumikit sa panty o brief. nabubuo ang AGIHAP kung ang panty o brief ay suot-suot na nang hindi bumababa sa tatlong araw at kapag tinapon ang panty o brief sa dingding, ito ay hindi mahuhulog pagkat dumikit na ng kusa sa dingding.

DUKIT - ito ang amoy na nakukuha kung kinamot mo ang pwet mo at may sumamang amoy tae.

SPONGKLONG - ito'y isang bagong wikaan na nangangahulugan isang estupidong tao. (ex. Spongklong ka pala e!!!)

WENEKLEK - ito ang buhok sa utong, na kadalasang nakikita sa mga tambay sa kanto na laging nakahubad. Meron din ang babae nito.

BAKTUNG - pinaikling salita ng BAKAT-UTONG

BAKTI - bakat panty

ASOGUE - buhok sa kilikili

BARNAKOL - maitim na libag sa batok na naipon sa matagal na panahon

BULTOKACHI - tubig na tumalsik sa pwet kapag nalaglag ang isang malaking tae. naramdaman ito kasi tumalsik sa pisngi ng pwet ang tubig sa toilet bowl

BALBAKWA - dumi sa gilid-gilid ng kuko sa paa na kalimitan ay kulay itim. Itoy mahirap tanggalin, pero pag nakuha mo na, ito'y nakakatawa pag na-amoy

JOJO - taeng sa sobrang haba, kumorte na ng letter "J" sa kubeta

URMOT- Tirang tae sa base ng brief o panty

YAMAS- Tae na nagmamarka at naiiwan sa kubeta pagkatapos i-flush, na kahit binuhusan mo with tabo-tabo e ayaw talaga matanggal

TSOKOBOLS- Jebs na bilog-bilog at paisa-isa kung lumabas (mala-kambing). Hango sa English words na choco balls

TIPOKTIK- involuntary na kilig na nangyayari pag sobrang sarap ng pag-ihi mo o sobrang pigil mo na

TULJAK- Yung huling pahabol na ihi, na kadalasa'y kasama ng TIPOKTIK

so ngayong alam niyo na ang mga salitang iyan, pwedeng pwede niyo na silang gamitin sa pang araw araw niyong buhay

OMG! i just hurt an XLR8 fan!

2011-02-21T12:07:00.003+08:00

ang XLR8 ay isang korning boyband na mainstay sa sunday noontime show ng channel 7 na party pilipinas (na mind you eh korni din). big kapuso fan ang nanay ko kaya mapa lunes hanggang linggo, naka tutok sha sa channel 7 kahit korni na ang palabas.

last sunday, nag llaptop ako sa sala kasama ang aking nanay na nanonood ng party pilipinas. kumanta at sumayaw ang XLR8 and it caught my attention hindi dahil sa naaliw at nasayahan ako sa ginagawa nila, kundi dahil sobrang na annoy at na irita ako sa kanilang performance. hindi ako marunong sumayaw at hindi naman ako kagalingan kumanta pero kaya ko naman i-distinguish kung mei talent ang isang tao.

so anway, tyempo namang kelangan kong mag update ng aking plurk para hindi bumaba ang aking karma, naisipan kong i-post ang aking 'opinion' about XLR8. wala namang nag react nung pinost ko yun. pero after one week, mei nakita akong update sa certain plurk kong yon...

SOURCE: http://www.plurk.com/p/anogn2

haha... hindi ko siya kilala at hindi kami connected sa plurk. pero by some alternate universe (or whatever the hell it is) eh nakita niya ang plurk kong yon at hindi niya nakayanan ang mga sinabi ko kaya naging emotional siya sa reply niya.

ok lang naman saken yon. actually thankful ako sa kanya kasi siya ang bumuhay sa sunday boring afternoon ko. at nagpapasalamt din ako sa kanya kasi binigyan niya ako ng topic para ma-update ang aking blog. pero di naman ako papayag na hindi mag react sa post niyo (haller... karma points din yun no) so nag react din ako (ng malumanay. hahaha...)

anyway, titingnan ko kung mag rereact pa ulit siya. depende sa irereply niya kung mag rereply pa ulit ako. pero i prefer na mag tigil na siya kasi mahirap patulan ang minor (16 year old) na babae na nag sisimula pa lang sa plurk, walang friends, walang connection, pixelated ang pic, at walang katorya torya ang profile.

SOURCE: http://www.plurk.com/chocoprincess08

balentayns deyt ni dudung at inday

2011-02-16T09:19:00.012+08:00

so ayun, nag date kami :) pinag leave niya ako sa office kasi gusto niya ako makasama ng buong araw para daw makabawi sa naging valentine's disaster namin last year.

super saya naman :) sulit ang pag leave ko sa office. hehehe... nanood kami ng my valetine girl. korni pa din si richard gutierrez pero pinanood ko to dahil kay eugene domingo (big fan niya ako. hehe..) tapos nun nag videoke kami kahit paos ako at ubo ng ubo. sumakit naman chan niya kakatawa pag kumakanta ako kasi nga paos at pangit boses ko. hehe...

pagtapos nun, nag dinner kami sa gumbo. the usual ceasar salad and pizza ang order namin kasi super fave namin yun. ideal romantic date ika nga. umuwi kami mga past 12 na pero ang dami pa din tao sa MOA lalu na sa bay. shempre as expected, puro mga lovers andun. madami din naka couple shirt pero patok pa din yung amin. personalized kasi eh. nyeh nyeh... :p

ako at ang ubo... bow!

2011-02-11T16:09:00.002+08:00

some strange things about me and cough:

once a year lang ako magka ubo

during december/january lang sha dumadating sa buhay ko

nag sstay sha for 1 month. wala akong TB. talagang mahina lang resistensiya ko sa ubo kaya matagal sha bago mawala

di ako marunong maglabas ng plema. sa tingin ko, isa pa yan sa reason kung bakit matagal mawala yung ubo ko. ewan ko ba. ang weird diba? wala pa akong ibang taong nakikilala na hindi marunong maglabas ng plema. ako pa lang.

walang sinabi ang tuseran, bisolvon, solmux, sinecod, lagundi, at kahit ano pang gamot sa ubo. dalawang gamot lang ang nakakagaling sa matinding ubo ko: anti-biotics and solmux broncho. reseta yan ng doktor kaya don't worry. mei clearance yan.

haay.. sa ngayon, eto at masakit na ang dibdib ko kakaubo. nung january pa ako inuubo at pebrero na eh andito pa din sha.

mamaya bibili na ako ng gamot na magpapagaling sa akin. hopefully by next week wala na akong ubo *sigh*

Valentine's Day - Suggestions on How to Celebrate it (Naks!)

2011-02-08T14:19:00.004+08:00

pano ba yan? ilang utot na lang at valentine's day na! para sa mga single, paano niyo ito i-ccelebrate? at sa mga mei partner, saan at ano ang balak niyo para icelebrate ito?

haaay... taon taon na lang, dilemma ito ng marami sa atin. eh paano naman kasi, ang hirap mag isip ng idea. at shempre, kelangan kiligin ang partner mo in a cheap yet romantic way.

pero wag kayong mag alala! nandito ako para tulungan kayo. bibigyan ko kayo ng mga suggestions kung paano makakaraos sa dreaded valentine's day. ang kelangan lang dito ay ang pagiging open-minded niyo :D

ako sa totoo lang, mas preferred ko ang personalized celebration ng valentine's day. pero dahil na din sa lack of time, hindi ko na na-fufulfill ang kagustuhan na ito. at ng dahil dito, nakatuklas ako ng bagong way para sa araw ng mga puso: spend it with style and class! spend it in a hotel!

oo sa hotel! di naman kelangang magarbo. mei mga hotels na nag ooffer ng mga packages na swak na swak sa budget pang valentine's day. at hindi ko na din kayo pahihirapang maghanap pa ng mga ito. ililista ko na din ang mga alam kong valentine's day promo ng mga hotel...

Lancaster Hotel Manila's Love Above the Metropolis Promo

The Love Above the Metropolis promo entitles guests to a buffet breakfast for two, two glasses of wine, complimentary Internet connection, and complimentary shuttle service to Ortigas shopping malls. As a special treat on February 14, guests get a long-stemmed rose. Rates for this package are as follows: PHP 2,900 for the Junior Suite, PHP 3,350 for the Executive Suite, PHP 4,800 for the Deluxe Suite, and PHP 5,900 for the Lancaster Suite.

For more information, visit http://www.lancasterhotelsph.com/manila

One Tagaytay Place Hotel Suites' Hearts Day Promo

Hearts Day Promo is an early Valentine’s Day hotel package that includes an exquisite overnight stay and breakfast for 2 at a romantic Deluxe Room on February 12, 2011. The promo also comes with a special dinner for 2 and a film screening at One Tagaytay Place's Aurora Grand Ballroom. As an added treat, guests will also have the chance to win a gift certificate covering an overnight stay for 2 at the hotel’s luxurious Penthouse Premier Suite.

For more information, visit http://www.onetagaytayplace.com

The Sulo Riviera Hotel Valentine’s Day Promos

For a starting rate of only PHP 6,500++, the A Romantic Getaway promo already includes an overnight stay with buffet breakfast for 2, candlelight dinner at Divino Lounge, a bottle of red wine, and chocolate truffles. This offer is also inclusive of a 10% discount at Café Paraiso and Divino Lounge during your stay, as well as 40% off the published rate of a second room.

On the other hand, the My Sweet Valentine Dinner promo consists of a candlelight dinner for 2 at Divino Lounge, red wine, and roses for a low starting rate of PHP 3,500++. Both Valentine’s Day hotel packages are valid from February 12-14, 2011 only.

A violinist from SJT Strings will also be at the hotel to serenade couples on February 14. Guests of The Sulo Riviera are required to make prior reservations and are advised that both offers cannot be combined with any other promos and discount privileges.

For more information, visit http://www.sulorivierahotel.com

ayan... sana naman nakatulong ito kahit papano at madaming good luck sa inyong pag pplano para sa Valentine's Day. sana ma-appreciate ng inyong partner ang effort na inexert niyo to make her/him feel special :)

salcedo weekend market

2011-01-25T11:38:00.003+08:00

ang pamilya ko, nagkakasundo sa dalawang bagay: LAKWATSA at FOOD TRIP. pag pinagsama mo pa yang dalawa, ay naku! bonggang bongga na kami sa kasiyahan.

napanood namin sa isang tv show na 'it's a must!" to check out salcedo weekend market. since malapit lang naman sha sa amin, gorabels kami. nung una, sabi namin we'll just check it out. pero grabe! nauwi sa foodtrip galore ang punta namin dun kasi ang daming foodums na masasarap. dami din namin binili at inuwi sa bahay para dun kainin. hehehe...

pag pasok mo sa salcedo park weekend market, ma-ooverwhelm ka dahil ang dami dami mong pwedeng bilhin. pero ang trick dun is wag ka muna bumili. lumibot ka muna at mag tingin tingin. kung trip mong bilhin yung isang foodums pero nag dadalawang isip ka dahil di ka pa sure sa lasa, hingi ka ng food taste. keri lang yun teh :D

pag nakita niyo yang booth na yan, bili kayo ng carrot cake at banana cake. best seller nila yun!

this booth naman sells the best maja and chocolate mousse in town

they offer free taste pag di ka pa sure kung bibilhin mo yung product :D

pinakamasarap na buko sherbet na natikman ko. hmmmm.... -_-

di lang foodums ang meron dito. meron din sila mga plants..

every saturday lang ang salcedo weekend market. kung interested kayo pumunta, sa mei salcedo park sha matatagpuan. it is only open from 7am till 2pm. i suggest dala kayo ng sarili niyong plastic bag or market bag kasi GO GREEN sila. nag bibigay pa din naman sila ng plastic bags pero tulong mo na din kay mother earth yun diba? :)

ULAN... BAHA... STRANDED - jan 21, 2011

2011-01-24T11:16:00.003+08:00

sayang wala akong nakuhang picture nung baha. mas masaya sana kung meron :D

anyway, siguro naman alam lahat naten na umulan ng bonggang bongga nung friday ng gabi. kung nakauwi na kayo galing sa office, eskwela, lakwatsa bago pa bumuhos ang ulan, aba ang swerte niyo... isa ako sa mga hindi pinalad. haha...

7pm ng gabi sinundo ako ni chris sa office. nung mga time na yun. walang bakas na bubuhos ang napakalakas na ulan. walang kulog ni kidlat. di din malakas ang hangin at wala din ambon. as in payapa ang langit. dumaan kami saglit sa waltermart para mag CR. saglit lang kami dun. wala pang 20 minutes. pag tapos mag CR sa second floor, dumiretso na kami pababa para makauwi. limang hakbang bago makarating ng pintuan napasigaw ako ng "HALA" sa nakita ko. malakas ang ulan at hindi sha kakayanin ng three-folds naming payong. napag desisyunan naming mag dinner muna..

hinayaan ko munang kumain sa karate kid si chris. halos isang oras din kami dun. since walang bintana sa karate kid, hindi namin alam ang tunay na kalagayan sa labas. biglaan ang bagsak ng ulan, usually sandali lang yon at biglaan din ang hinto niya. kaya inassume namin na tumila na ito.

pero parang walang nagbago. ganun pa rin ang bagsak ng ulan. baha na nga sa harap ng waltermart. dun na namin na realize na hindi agad kami makakauwi dahil madami ng stranded at baha pa ang pasong tamo. medyo matatagalan ang uwi namin. nag text na ako kay papang para lang hindi sha mag worry. pumasok ulit kami sa waltermart at naghanap ng lugar na pwedeng tambayan.

THANK GOD FOR SBUX! haha... dun namin napag desisyunang tumambay. nag coffee kami habang naglalaro ng bookworm adventures. i wouldn't mind kung tumambay ako ng matagal doon. dala ko naman si lougee (laptop) at meron akong coffee. kaya lang ang ispongha, kelangan ng umuwi. kaya ng maubos namin si capuccino, lumabas na kami kahit pa alam naming baha pa rin at madami pa din stranded.

nung nakakita kami ng jeep na pwede naming sakyan, talagang nakipag tulakan kami para makasakay. naknampucha mei lalaki tinutulak ako palabas ng jeep para makasakay sha. haha... magpapatalo ba naman ako? tinisod ko sha. sayang at hindi sha sumayad sa sahig. nakasakay naman kami ni chris ng jeep at doon nakita namin na magmula waltermart hanggang sa buendia, lubog sa baha ang pasong tamo.

madami kaming nakasalubong na mga sasakyan at motorsiklo na namatayan ng makina sa gitna ng baha. dahan dahang binaybay ni manong jeepyney driver ang bahang pasong tamo kaya naman we survived! lol.. dami din namin nakitang mga taong stranded sa mei MCS, herrera, dela rosa, hanggang sa pagtawid ng buendia. grabe talaga!

mabuti nalang at pagbaba namin ng PRC eh hindi na mahirap sumakay ng jeep byaheng bukid. wala na din kaming nadaanang baha nun. nakauwi kami ng maayos. yey! :)

FRESHMAN Masculine Wash - Isusubo mo sa Bango

2011-01-13T11:29:00.007+08:00

kung sino man ang nag isip ng tagline na yan, isa kang alamat! hahahaha...

so sino na nakapag try ng freshman masculine wash? nasubo nga ba dahil sa bango? hahahaha...

The Dreaded Death-Related Question

2011-01-11T15:22:00.001+08:00

nag haharutan kami sa sala. nag kukulitan.. nag tatawanan.. tumahimik kami saglit para ipahinga ang aming mga sarili kakatawa. ng bigla shang nag tanong sa akin...

"bhe, anong gagawin mo pag bigla akong namatay?"

walang tama o mali sa pagsagot sa tanong na yan. opinyon mo yun eh. pero di ba ang hirap pa din niya sagutin kahit hindi naman i-ggrade ang sagot mo? paano nga ba kung mamatay ang mahal mo sa buhay? anong gagawin mo? paano mo tatanggapin ang nangyari?

sa totoo lang, for some weird reason, dko sha agad nabigyan ng sagot. ang una kasing pumasok sa isip ko eh kung kaya ko bang mawala sha sa akin. nakakabaliw isipin at maaring exxag pa sa iba. pero pag love na ang pinag uusapan, parang things get a lot more complicated.

ang binigay ko sa kanyang sagot? simple lang... "di ko alam.. shempre iiyak ako ng grabe pero sa totoo lang, dko alam kung paano tatanggapin yun if ever. kaya dapat wag mo akong iwan. kung mahal mo ko talaga, di mo ko iiwan at lalaban ka para sa akin"

ng binalik ko sa kanya ang tanong, ito lang ang sinagot niya sa akin: "susundan kita..."

SM Cinema Online Reservation Functionality - FAILED!

2011-01-10T10:28:00.003+08:00

opinyon ko yan. at since blog ko ito, pwedeng pwede kong i-post ang aking opinyon.

i searched kung mei online reservations ang SM cinema. ang ayala nga merong sureseats eh. panigurado, di magpapatalo ang SM. and hindi naman ako nabigo. meron nga silang website and from there, pwede ka na magpareserve ng seats mo para di ka na mubusan ng movie tix. so nakita ko yung movie na papanoorin and namili sa sked kung anong screening ang gusto namin. nung ok na ang lahat, pumunta na ako sa reservations page nila. gumawa ako ng account, nag confirm, and then ok na! bayaran na lang ang kulang... credit card ang mode of payment ko, so yun ang pinili ko among the choices. tapos dinala ako sa HSBC payment page. success naman ang payment ko. kaya lang, nung mag reredirect na pabalik sa reservations page ng SM, dito na nag simula ang problema...

nang mag refresh si browser, walang nag load na page. as in blangko. dito pa lang, nag panic na ako. kasi alam ko na pag ni refresh ko ang page, hindi na sha mag reredirect sa confirmation page na dapat na mapuntahan ko. importante sa akin ang confirmation page kasi yun ang ipprint at ipapakita ko sa cashier sa sinehan para alam niyang nagpa reserve ako online. so ang ginawa ko, kinopy ko yung URL sa ibang window. pero ang nangyari eh na redirect ako sa main page ng SM cinema. no choice ako but to refresh the original pag kung san ko kinopy yung URL. pero ganun din ang ngyari... sa main page pa din ako dinala. so isip ako ng ibang way...

sa taas ng page, mei nakita akong link na transactions at reservations. sabi ko sa sarili ko, baka naman naka record dito yung transaction ko. baka internet connection ko lang ang mei problema kasi gaaaaaaappppppaaaaaaaaannnnnngggg siya. so mei hope pa din! ang kaso, yung parehong page na yun, blangko. walang transaction at walang reservations na nag rereflect under my account. pano ngyari yun? eh successful naman ang payment ko.

isa na lang ang pag asa ko... i-check sa credit card bill kung nag reflect ang transaction ko with SM cinema. thank God for online banking at hindi ko na kelangan pang hintayin ang hard copy ng statement of account ko. in two days, mag rereflect na sa online banking ko ang transactions.. at ayun na nga...

NAG REFLECT YUNG TRANSACTION SA CREDIT CARD KO. NABAWASAN AKO NG 480 PESOS.

tumawag ako sa mga contact numbers na naka post sa website nila. pero lahat nag rring lang. walang sumasagot. hanggang sa napag desisyunan kong tumawag na lang sa cinema ng mall of asia. finally mei nakausap din ako. mukha naman shang mabait at inassist niya ako. kinuha niya ang first and last 4 digits ng credit card ko for verification. after namin mag usap sa phone, tinext pa niya ako para i-verify kung tama nga yung nakuha niyang first and last 4 digits ng credit card ko. december 28 na yun. pero hanggang ngayon, wala pa din feedback sa request kong i-refund yung 480 pesos. nag rreflect pa din sa statement ko yung transaction ko sa kanila.

to SM CINEMA: big fan ako ng mall at cinemas niyo kaya sana wag niyo naman balewalain yung issue na na encounter ko. alam ko maliit lang na halaga ang 480 pesos pero sa hirap ng buhay ngayon, malaking tulong kung maibabalik sa akin yan. salamat po!

2011

2011-01-07T15:15:00.007+08:00

HAPPY NEW YEAR!!!

kamusta naman ang pag celebrate niyo ng new year? nagpaputok ba kayo? kumpleto pa ba ang mga daliri niyo? madami ba kayong nakain? nabondat? nalasing? ano? ano ngyare sa inyo? haha...

tahimik akong nag celebrate ng new year with my family. takot ako sa paputok at ayaw namin ng mausok na pagsalubong sa bagong taon kaya nag celebrate kami ng new year sa hotel. simpleng medya noche lang tapos mga 2am eh natulog na kami. pag sa bahay kami nag new year, alas kwatro na ng umaga eh dpa din kami makakatulog dahil sa street party na pakulo ng mga kapitbahay naming chaka.

so anyway, gusto ko lang i-wish kayong lahat ng happy 2011. stay happy, stay healthy. mag bagong buhay na sana yung mga masasamang tao diyan. hahaha... at yung mga mababait naman, sana kunin na kayo ni Lord :p joke lang... God bless pipol op di pelepens! :D

filipino on hell

2010-10-21T11:41:00.001+08:00

nabasa ko to sa Facebook. naaliw ako. share ko sa inyo. hahaha... :D

A Filipino dies and goes to hell. There he finds that there is a different hell for each country. He goes to the German hell and asks, “What do they do here?” He is told, “First they put you in an electric chair for an hour. Then they lay you on a bed of nails for another hour. Then the German devil comes in and whips you for the rest of the day.” The man does not like the sound of that at all, so he moves on. He checks out the USA hell as well as the Russian hell and many more. He discovers that they are all more or less the same as the German hell.

Then he comes to the Filipino hell and finds that there is a long line of people waiting to get in. Amazed, he asks, “What do they do here?” He is told, “First they put you in an electric chair for an hour. Then they lay you on a bed of nails for another hour. Then the Filipino devil comes in and whips you for the rest of the day.”
But that is exactly the same as all the other hells – why are there so many people waiting to get in?

"Because maintenance is so bad, always brownout, sometimes blockout that the electric chair does not work, someone has stolen all the nails from the bed, and the devil is a former POLITICIAN, so he comes in, signs the attendance and then goes to the canteen and doing his own business…”

CHANGE

2010-10-17T23:54:00.000+08:00

i was planning to update the blog and post something related to my birthday. unfortunately, walang free time. the only free time i have is to relax and to bond with the loved ones. so eto...a week after the burrrdei, ngayon pa lang ako ulit mag uupdate at magsusulat sa blog ko...

nadadagdagan nnman ng isang taon sa buhay ko. i turned 25 and i felt na parang mei nagbabago. shempre numero uno na yung edad. and then, there's so much more...

i have this feeling na kelangan ko ng mag mature mainly because hindi na biro ang edad na 25 years old. kelangan kong mag mature sa madaming bagay. the way i handle things, the way i handle people, the way i handle situations.. basta... madami.

this past few weeks, mei mga nangyayaring hindi maganda na hindi ko din na hahandle ng tama. kaya imbis na maging maayos, lalu lang nagiging malala. dun ko na realize na hindi pa din pala ako nag mamature at parang mas nagiging childish yata ako. dati naman ok ako. dati naman, na hahandle ko yung mga ganitong klaseng situations ng maayos. bakit ngayon parang hindi na? anong ngyare?

siguro isa sa mga factors na naka affect eh yung mga bagay bagay din na ginagawa ko sa pang araw araw. yeah... numero uno na ang work. and work is equals to stress. dati naman na sstress din ako pero yung stress ngayon, ibang level. kaya pati tuloy yung ibang mga bagay at tao eh nadadamay.

nagiging mainitin na din ulo ko. grabe! ang daming sasang ayon sa akin dito. people often misunderstand me as mayabang na... pero sa totoo lang, it's just part of me being mainitin ang ulo. nakakainis isipin na nagiging ganito ako habang tumatanda pero gusto ko na siyang baguhin. alam ko namang ako lang ang makakagawa ng paraan at ng way para maging maayos to kaya sana, kahit stress ako sa mga bagay bagay eh maalis ko na yung attitude kong pagiging hot headed.

dumating din sa point na nagsasawa na akong marinig yung mga salitang "hayaan mo na... intindihin mo na lang". parang ako lagi ang kelangang umintindi. bakit sila, di ba pwedeng sila naman ang umintindi sa akin? pero wala eh. mei mga tao talagang nasanay ng sila ang laging dapat intindihin and wala akong choice but to live with it kasi naranasan kong patulan ang mga ganung tao pero lalu lang lumala ang sitwasyon. talagang kelangan kong mag give way para maging maayos ang lahat.

pero ito lang ang masasabi ko.. kung ano man ako ngayon, kung ano man na achieve ko in my 25 years of existence, lahat to pinag hirapan ko. dugo at pawis ang binigay ko para makuha o maabot kung nasan ako ngayon. maaring para sa iba ay kakaunti o hindi naman madami ang nagawa ko pero kayang kaya kong sabihin kahit kanino na pinag hirapan ko to and i deserve it. so kung defensive ako sa mga bagay bagay, it means na natatapakan at nasasaktan mo yung mga bagay na achieve at pinag hirapan ko.

madami akong nagawang mali. mei mga nasaktan akong tao. and yes, i have been such a pain-in-the-ass. but it doesn't mean na im a bad person. bad mood o bad situation pwede pa. pero di ako naniniwalang masama akong tao. kasi kung masama akong tao, bakit mei mga kaibigan pa din akong laging nandiyan when i need them? bakit mei mga taong nagmamahal pa din sa akin despite of my shortcomings? ito yung mga taong pinangangalagahan ko ng sobra sobra kaya kelangan kong magbago dahil ayokong masaktan ko sila at evenutally eh isa isa silang mawala... :)

SHANNAH MARIE ALAO

2010-09-13T00:40:00.015+08:00

mugshot mo shannah
iiyak iyak ka pa
tatanda kang home wrecker

SHANNAH MARIE ALAO/SHANNA ALAO

yan ang pangalan ng babaeng nanggulo sa relationship namin ni chris. sa totoo lang, di ako masamang tao. at hindi ko talaga gustong gawin to. pero she forced me to do this. akala ko tapos na ang panggugulo niya samen ni chris. ok na eh. ilang months na din ang nakalipas, at maayos na din kami ni chris ngayon. pero eto sha... nagbabalik... nanggugulo nnman. at sa tingin ko, hindi sha matututo hanggat di niya na rrealize na hindi maganda ang ginagawa niya. naghahanap sha ng katapat niya pero unfortunately, ako ang binangga niya. WRONG MOVE!

so ganito yan... dumating yung time na nag falter ang relationship namin ni chris. almost everyone who's close to me knows that. and the reason behind that is shannah marie alao. sha ang dahilan kung bakit halos nasira ang 4 year relationship namin ni chris. pero despite of that, unti unti naming naayos ni chris yung relationship namin. ngayon, balik na kami sa normal ni chris. and she's already out of the picture. tumatawag pa din siya kay chris (thru chris' friend) pero he's not taking her calls anymore. pati mismo yung friend ni chris eh di na sinasagot mga tawag niya. habol kasi ng habol. ewan ko ba dun! maganda naman sha pero habol pa ng habol sa lalaking mei girlfriend na.

so anyway, napagod na din sha kakatawag at eventually, tumigil na. akala namin wala na siya (dahil na din nasa korea na sha at dun sha nag wwork). pero si cruella nagbalik. inadd pa kami ni chris sa facebook as friends. si chris, blinock sha agad. pero ako, umasa akong nagbago na sha kaya inapprove ko yung friend request niya. maya maya nag ping na sha sa akin at nangangamusta.

medyo naging ganito yung conversation namin:

shannah: hey don't get mad at me ha. i just wanna make friends
me: haha... bakit naman ako magagalit sayo? you almost ruined our relationship diba? nakalimutan mo na ba yun?
----------------------------------------------------------
shannah: madalas ba kayo magkasama?
me: oo. palagi sha dito sa bahay. pag weekends, magdamag sha dito sa bahay
shannah: ah ok. ok na ba yung prob niya?
me: anong prob?
shannah: akala ko ba lagi kayong magkasama?
me: oo nga. lahat naman ng prob niya alam ko eh. gusto ko lang malaman kung alin sa mga prob niya yung sinabi niya sayo.
shannah: yung tungkol sa mama niya
me: why don't you just spill it out?
shannah: ayaw ko kase makialam. personal life niya yun
me: sasabihin mo lang naman. di ka naman makikialam
shannah: di naman yata kayo laging magkasama. di mo alam yung prob niya eh.
shannah: mukhang di pa kayo ok
me: so anong gusto mong palabasin? na hindi kami ok tapos sisirain mo nnman relationship namen. feeling mo naman magkakabalikan pa kayo?
shannah: di naman siya kawalan. naka move on na ako.
me: oh? eh bakit di mo mabura bura yung status mo sa friendster mo na andun pa pangalan ni chris at siya mismo nagsabi na gawa gawa mo lang dahil obssess ka sa kanya?
shannah: hahaha... matagal ko na kayang di na aaccess yun. laos na kaya yun. girl may fb na
me: ahh kaya pala last 24 hours lang yung last login mo
shannah: di ko na inaaccess yun. pinalitan niya kasi yung email at password ko
me: so anong gusto mong palabasin? inaaccess ni chris yung friendster mo at di siya maka move on sayo? kapal naman ng mukha mo! sabi ni chris mabait ka at madalas magdasal. pero sa conversation natin ngayon, di ko makita yung description mong yun. sigurado ka bang tunay kay kristiyano? eh bakit ganyan ugali mo? naninira ka pa ng relationship. ang ganda mo nga, ang kitid naman ng utak mo. kaya siguro hanggang ngayon walang nagmamahal sayo at habol ka pa ng habol sa lalaking mei girlfriend na. kung si chris napaikot mo, pwes ako hindi. hindi makitid ang utak ko. at di mo ako mapaniniwala sayo. mei friendship friendship ka pang nalalaman. friendship mo mukha mo. rot in hell!
----------------------------------------------------------

eh nag logout na. siguro natauhan... pero di pa ako tapos so nag send ako ng message sa knya...

at inadd mo pa pala facebook niya. so manggugulo ka talaga ng relationship. magdasal ka nga para malaman mo kung tama yang ginagawa mo. kawawa ka naman. hanggang diyan ka na lang. hangga't ganyan ugali mo, walang tunay na magmamahal sayo.

oh btw, try try ka pang inadd si chris. wag ka magalala. never na kayong magiging friends sa facebook kasi na block ka na niya. akala ko nag bago ka na. mas naging worst ka pa pala.

i pity you.

sakto naman nung cchat kami, pumunta si chris sa bahay. pinabasa ako sa kanya ang naging chat logs namin ni shannah at dun ko nalaman na inadd nga din sha. pinakita ni chris mismo sa akin na blinock na niya si shannah dahil ayaw na niyang gumulo pa ulit yung relationship namin. nagtataka nga din daw sha at bakit pa bumabalik si shannah eh samantalang months na ang nakalipas. dun ko napatunayan na obssess nga tong babaeng to kay chris. at kung anu ano pang istroya ang ginagawa na kesyo mei problem daw si chris sa mama niya. blah blah blah... gagawin niya talaga lahat para lang masira yung 4-year relationship namin. sorry na lang sha... sa tagal na ng relationship namin hindi isang shannah lang ang makakasira neto. maganda ka sana shannah, kaso ang kitid ng utak mo! sus...

she just wanna make friends daw. sa chatlog naming yan, masasabi niyo bang gusto niya talaga makipag kaibigan? haaay... ang pagkakamali ko lang eh bakit pa ako nakipag chat sayo. akala ko kasi nagbago ka na. di pa pala... naging worst ka pa pala...

sa mga nagagandahan sa kanya, ayan... iyong iyo na siya. pero two-headed jerk yang babaeng yan. magpapakilalang mabait at maka diyos pero sa totoo lang, mukha siyang sungay na tinubuan ng mukha. God bless your soul shannah

sabi ko sa inyo, di masama ugali ko. pero sha ang nag trigger nito. nananahimik na kami ni chris pero sha yung bumabalik para manggulo. well, she messed up with the wrong person.

Postcripts Of A BloodBath

2010-08-24T15:44:00.002+08:00

sino bang hindi aware sa nangyari kagabi sa quirino grandstand? haaay... nakaka panghina at nakaka frustrate.. walang mei gusto nun at ni isa eh walang natuwa sa nangyari...

anyway, gusto kong i-share sa inyo to... nakuha ko sa facebook...

(Got this from an email forward. This is supposed to be a survivor witness account. It might be fictitious account but the terror inside is real. Still verifying the authenticiy.)

Mr. Mendoza was already upset even before he saw on television what the policemen did to his brother. The other tourists who remained inside the bus were complaining. Wei Ji Jiang wanted to go to the bathroom. Dao Chi Yu was hungry and the rest were just groaning and whining like they have forgotten that our lives rest in Mr. Mendoza's hands.

The hostage taker, as you know him was really nice. He treated us okay and even let the elders and the children leave the bus. He said your policemen treated him unfairly. He was a policeman too and was accused of doing something he had no knowledge of. But your government didn't listen so he used us to get everyone's attention. Things would have never turned for the worst if he didn't see how his family was dragged out of their house and taken into custody. He was watching the news all the time as we huddled around each other behind the bus. He shouted some words in your language then started shooting in the air. A girl about my age started screaming. Mr. Mendoza demanded her to stop but she didn't understand English. God, he had to slash her neck with a knife just to put her to rest. Her boyfriend who tried to hit him was shot in the head.

Tension was rising. You can see in his face how scared and confused he was. The bus driver ran away leaving him alone with strangers from a distant land. I can see him walking across the aisle, sometimes pointing his machine gun to one of the tourists. But he tried his best not to hurt us, especially those who really cooperate. I guess its in your nature not to inflict pain on others unless it was necessary. I remember him saying that he will free us before sundown and implored us to forget everything when we return home.

But his words don't matter now. The policemen were trying to force their way in, while we all lied down to shield ourselves from bullets. Mister Mendoza blindly shoots at his enemies which I think kept them from rescuing us. I hear sobs under the chairs. Some were even shouting the names of their loved ones even when the air merely eat their words. Kevin Tang tried to escape when the glass door was was shattered, but one shot and he slumped on the floor with blood gushing from his mouth. Heavy rain pitter-pattered on the rooftop. In old Chinese saying, it means an end to a struggle. Finally, somebody was able to open the escape hatch at the back of the bus. Freedom. But I knew Mister Mendoza was still alive. I knew he was just waiting for a chance to strike back at his enemies. So I told those around me not to escape. Let the authorities come for us instead. Then there was gunfire. He was firing at his enemies with a machine gun. Those who were at the escape hatch fled abandoning us once again. It's like a nightmare with no end and to wake up means a certain death. Then somebody from outside the bus threw a canister. It forced out a black smoke that is so painful to the eyes and putrid smelling to the nose. People started screaming. We cannot breathe. Some ran in front of the bus but Mister Mendoza warned them of stray bullets. It was too late. One was hit on the head, the other was hit on the shoulders. Bullets were now flying. Its like the authorities thought we were all dead.

Mister Mendoza finally realizes his mistake and said sorry to everyone, dead or alive. He then ran towards the front of the bus where he would meet his maker. As he passed by my chair with bullets whistling overhead, I clutched my hand on the velvet curtain and wrapped it around my face. All I could think of was to stay alive - for my child who is waiting for me back in Xinjang. I know I will survive, I will come home.

Bang Lu Min
Survivor, Quirino Bloodbath

weather weather lang yan

2010-08-17T17:33:00.005+08:00

haaay... ang panahon, pabago bago. kanina maaraw, ngayon maulan... kanina ang init, maya maya babagyo. kaya usong uso ang mga sakit! ubo, sipon, lagnat, trangkaso, name it! present lahat yan!

dito sa office, kanya kanyang timing na ng pagkakaron ng sakit... yung iba nauna na at ngayon eh magaling na. pero karamihan, ngayon pa lang nagsisimula ang sakit. yung isa nag halfday na, yung isa nag absent na ng isang araw pero pumasok na ngayon kahit dpa sha tuluyang magaling (hahaha... sno kaya sila? :p)

so anong point nitong blog post na ito? wala lang! gusto ko lang mag update... bakit ba? hahaha... pero seriously, di ako nakaligtas sa epidemya na ito. nung friday ng gabi, masama na ang pakiramdam ko. pag dating nung madaling araw, aba nilalagnat na ako. mabuti na alng at malakas ang resistensha ko. pag dating ng umaga, magaling na ako at naka attend pa ako ng band practice ko sa QC.

pero di pa pala tapos yun... ngayon naman, sinisipon na ako... mabuti na lang at sipon lang ito.. walang ubo. ang hirap kasi pag nagkaka ubo ako. mahina ang baga ko pagdating sa ubo. naka anti-biotics na nga ako pag nagkaka ubo kasi tumatagal ng mahigit isang buwan ako ubo sa katawan ko. hindi yon maaari dahil mei gig ako sa sabado at ang shunga naman kung habang kumakanta ako eh maubo ako sa harap ng mga kapipolan.

kaya kayo, hanggat maari, iwasan niyong magkasakit. ito ay posible sa pamamagitan ng:

pag tulog ng maaga (or kahit man lang at least 8 hours a day)
iwasan ang pagpupuyat kung wala namang importanteng gagawin (ayos sa pagaaral, yung mga nagpupuyat kanonood ng porn ang madalas magkasakit. hahaha...)
uminom ng maraming tubig. kung mayaman kayo, mag fresh juice kayo. FRESH ha... hindi yung powdered... wala kayong makukuhang sustansiya don.
kumain ng sapat... hindi labis, hindi rin kulang. tama lang... at siguraduhing masustansiya ang kinakain niyo. cliche na pero gulay at prutas pa rin ang mainam na panlaban sa mga sakit
wag magpapaulan at wag di magpapa tuyo ng pawis. pabago bago ang panahon ngayon... di mo alam kung kelan uulan at di mo din alam kung kelan maaraw. wag kakalimutang magdala parati ng payong. dahil ang payong ay pwede sa ulan at araw.. o diba double purpose..
kung mei officemate o kasambahay kayo na mei sakit na, sabuyan niyo ng alchohol. hahaha... seriously, dapat lagi kayong mei dalang alchohol. oo na mukha kayong OC pero prevention ito sa sakit... at prevention is better than cure.

so ayan... sana naman makatulong itong mga tips ko. pero kung di na talaga maiwasan ang sakit, madali lang naman yan... magpahinga, kumonsulta sa doktor, at uminom ng gamot :)

and always remember, WEATHER WEATHER LANG YAN! :D

ang hotcake na walang butter at syrup... BOW!

2010-08-13T20:48:00.002+08:00

kaninang umaga, napag desisyunan namin ni shina (ang aking opismeyt) na magpa deliver sa mcdo ng aming breakfast. pareho kaming umorder ng 2pc. hotcake at coffee... so cge... tumawag akami sa 8mcdo at naging successful naman ang aming pag order dun. usually, 30 minutes na yung pinaka matagal na pag hihintay namin pag nagpapa deliver sa mcdo. pag sinuwerte, mga 15 minutes, andito na ang delivery. siguro dahil na din sa locaiton na namin na malapit sa dalawang branch nila (mcdo MCS at mcdo greenbelt)...

pero aba... mag iisang oras na eh wala pa ang pagkain namin... quarter to 8a kami umorder... mag aalas nuebe na, wala pa ang aming 2pc hotcake meal. since breakfast itech, nag wwelga na ang mga 'mini me' ko sa chan dahil nga wala pa silang kinakain...

pero... along came talong, dumating na si kuya mcdo delivery dala ang aming foodums... nag sorry pa si kuya dahil nga natagalan ang order namin. mega explain si kuya... tatlo lang daw silang rider at sinabay sabay na lang nila yung pag deliver sa mga order para tipid sa oras. mukha naman shang mabait kaya sabi ko 'ok lang po kuya'

so ok na... nag rready na kami para kumain.. ng mapansin kong walang butter at syrup para 2pc hotcake namin. ... nakaalis na si kuya mcdo driver. dito na nag init ang ulo ko. imagine, almost 1 hour ako nag hintay para sa breakfast ko tapos nung dumating eh kulang pa! sinubukan kong kainin yung hotcake ng walang butter at syrup... naknampucha! parang pagkain ng mei sakit... walang kalasa lasa... tumawag ako sa 8mcdo para mag reklamo. pero shempre, the CSR will tell you same stuff like 'cge po ma'am i'll take note po sa system para ma-inform yung branch na nag deliver sa inyo' twice ako nag follow-up sa kanila... dumating naman yung butter at syrup. cguro mga almost 45 minutes din kaming nag hintay ni shina... yung kape namin malamig na... at ang hotcakes, nanlulupaypay na dahil malamig na sha...

so ang ending, ang dapat sana breakfast namin eh naging isang malungkot at malamig na brunch... boo!

blag apdeyt

2010-06-23T14:43:00.001+08:00

kawawa naman tong blog ko. dko na napag tuunan nag pansin. sa dami ng nangyari sa akin these past few months, ni isa wala akong nailagay dito. pero di niyo din naman siguro ako masisisi kasi yun yung mga experiences na ayaw ko ng balikan at ayaw ko ng maulit pa kaya it's much better na wag na lang sila ilagay dito.

sa ngayon, ok na ako. mukha namang bumabalik na sa normal ang lahat. SANA NGA bumabalik na ang lahat sa normal. pessimist akong tao, pero sa pagkakataong ito, mas pinili kong umasa na 'everything will be alright'. wala naman sigurong mawawala kung maging ganito ang pananaw ko sa buhay diba? and besides, mas fun kung positive vibes ang nasa paligid mo *wink*

anyway, ang purpose netong blog na ito ay update lamang. hahaha... wala naman talaga akong gustong isulat kase wala naman akong ma-i-share na pangyayari. cge next time na lang ulet :D

manhid... martir... TANGA

2010-06-23T14:40:00.005+08:00

NOTE: actually, matagal na tong blog entry na to. sinulat ko sha nung Sunday, June 13, 2010 / 3:28 PM. Isang linggo na shang naka tengga sa my documents ko kaya naisipan kong i-post sha ngayon. sayang naman eh. effort ang pag susulat ko sa kanya tapos dko naman ipopost. kaya eto na...

naranasan mo na bang mag mahal pero mei kahati ka sa kanya? naranasan mo na bang paulit ulit masaktan ng iisang tao pero heto ka pa rin.. nagpapatawad.. tinatanggap sha ng paulit ulit na para bang wala shang nagawang kasalanan at hindi ka niya sinaktan?

pwede kang tawaging manhid... pwede din namang martir. pero mas akma ata kung ang tawag sayo eh tanga. gabi gabi kang umiiyak.. iniisip kung paano niya nagawa yun sayo.. iniisip kung san ka nagkamali at kung gaano kasama ang ginawa mo para gawin niya yun sayo. ginawa mo naman ang lahat. binigay ng buong buo ang iyong oras, pagod, pagmahahal, pag uunawa, at pagkatao. ngunit parang para sa kanya, yon ay hindi sapat. naghahanap pa sha ng iba. sinasaktan ka kapalit ng mga nagawa at naibigay mo sa kanya.

pero routinary na yan.. iiyak ka sa harap niya.. magagalit ka.. mag sosorry sha sayo.. magmamakaawang patawarin sha at tanggapin ulit sa buhay mo.. at eto malupit, sasabihin niyang gagawin niya ang lahat wag ka lang mawala sa buhay niya dahil hindi niya kakayanin yon. narinig ko na yung linyang yun. dalawang beses na sa iisang tao. bentang benta nga eh. diba katangahan ang tawag dun.

oo na sige na... tanga na nga ako kung tanga. eh mahal ko yung tao eh. di naman ganung kadaling kalimutan ang pinagsamahan niyo diba? di din naman madaling mawala ang pagmamahal mo sa kanya lalu na kung matagal na din ang pinagsamahan niyo. pero masakit isipin na halos limang buwan ka na niyang niloloko. oo mei pagkukulang ako.. mei mga pagkakamali ako.. pero ganun ba kalaki at ganun ba kagrabe ang mga nagawa ko sa kanya para mag higanti ng ganito?

eto na... tinanggap mo na ulit sha. sa harap mo, iniwan niya yung isa pang taong nagmamahal sa kanya. pinili ka niya. wow teh! ang haba ng hair mo. pero dalawang linggo na ang lumilipas, alam mong mei means of communication pa rin sila. at di maalis sayo ang pagiging paranoid. nag uusap pa rin ba sila? nag cchat? nag uupdate sa isa't isa? text? call? email? ang sarap iumpog ng ulo mo sa pader no? sa dami kasi ng iniisip mo, sumasakit na ulo mo! kasabay neto ang sakit na iniinda ng puso mo. pero di kita masisisi... sus... dalawang beses ba naman niyang gawin sayo yun. nung una, ganun din. sa harap mo iniwan niya 'kuno' ung third party. pero ang totoo, palabas lang pala ang lahat. pinaniwala ka niya. nag sinungalin sha sayo ng HARAP HARAPAN. tapos eto ulit... ganun na ganun.. iniwan niya yung third party sa harap mo blah.. blah.. blah... paano ka makakasigurado na totoo na yun? eh di nga niya maalis totally ang ugnayan nilang dalawa. kawawa ka naman teh. yung taong mahal mo, walang kahirap hirap sinasaktan at pinapahirapan ka!

yung mga kantang tinuro mo sa kanya, yung mga kantang dinedicate mo para sa kanya, eh dinedicate niya para sa iba. kelan ba sha huling nag dedicate ng kanta sayo? kelan sha nagsabi ng matatamis na salita sayo sa harap ng mga kaibigan mo? kelan sha nag effort para sayo? ano ang natira para sayo? meron nga ba shang tinira sayo? i-compare mo yung FB wall mo dun sa FB wall nung babae... kanino sha mas sweet? kanino sha mas maraming dinedicate na song? at eto ang tanong na alam mo na ang sagot pero tinatanong mo pa rin ng paulit ulit: BAKIT DI PA RIN NIYA MABURA YUNG UGYANAN NILANG DALAWA? two weeks na ang nakakalipas pero hanggang ngayon, dpa rin niya mabura yng connection nilang dalawa. at ano ang rison niya? ayaw niya biglain yung babae? pero ikaw, diyan ka maghhintay kang parang tanga. sinaktan ka na niya ng grabe pero iniisip pa rin niya ang kapakanan nung isang babae. ano ka ba para kanya? basura? tissue pang uhog? sanitary napkin?

ngayon, please tell it to my face na ikaw ang mas mahal niya at hindi sha. cge... sabihin mo sa harap ko ngayon din.

oo nga... sinasabihan ka pa rin niya ng 'i love you' pero kung baga sa alkansha, lata na ang tunog nun sayo. walang laman. parang utot... hangin lang.

sa pagkakataong ito, dmo na alam kung maniniwala ka pa sa mga sinasabi niya. sa ngayon, di mo na alam kung ano ang totoo sa kasinungalingan. mahihirapan ka ng i-distinguish ang dalawa lalu pa kung galing sa kanya. ika nga ng nanay at tatay ko 'bahala na si batman'. mahal mo sha diba? tinaggap mo ulit sha sa buhay mo.. pwes... yan ang risk na para sayo. kesehodang nagsasabi sha ng totoo o hinde, wala ka ng magagawa. pero pag sinaktan ka pa niya ulit, san ka na pupulutin? ano na gagawin mo? tatanggapin mo pa rin ba sha? magpapaka martir ka na lang ba habang buhay? lumaban ka teh. hindi yung papayag ka na lang ng ganyan. wag ka na pumayag na masaktan ulit. sha ang nagkamali hindi ikaw! kaya ikaw ang mas mei karapatang mag demand. wala shang karapatan magalit o mainis sayo. dahil sa laki ng kasalanan niya sayo, marami pa shang dapat gawin sayo.

ngayon teh, matulog at magpahinga ka na... dahil kinakausap mo nanaman magisa ang sarili mo!

an open letter to a certain beloved supporter of makati mayoral candidate

2010-05-07T11:24:00.003+08:00

dear a certain beloved supporter of atty. erwin genuino,

as much as i would like to vote for your mayoral bet, i can't.. because i'm not a resident of makati. so please stop forcing passenger jeepneys to vote for him because not all of us are from makati. we're just employees whose offices are located in makati.

thanks and best regards.

lovelots,

alien

♥♥ xoxo ♥♥

P.S: im voting for alfredo lim. may it serve as a clue that im a manila resident and NOT a makati resident. thanks again *mwah*

my DFA experience (PART III)

2010-04-05T08:58:00.001+08:00

as promised, mei part 3 ang aking DFA experience Part I at Part II. at ito na yung pag punta ng parents ko sa DFA para kunin si passport.

so ayun nga... nakiusap ako sa parents ko kung pwedeng sila na lang ang kumuha kay pasport kasi nga mei pasok na ako sa office nun. sinunod na lang namin ang payo nung guard na mag prepare ng letter of authorization at valid ID para ma-claim nila si passport. so ayun, binigay ko sa kanila an address at mga contact number ng bagong office ng DFA. bago sila umalis, kinontak muna nila ang DFA para i-confirm kung mei iba pa silang kelangan para kunin yung passport ko. unfortunately, sa dami ng telephone numbers na binigay ko (na kinuha ko sa website nila dahil yun yung nakapaskil doon), eh wala kaming ma-kontak ni isa. kundi busy, ring lang ng ring. ewan ko ba! super f*cked up ang DFA ng pilipinas. oh well... so ayun... wala silang choice kundi magbakasakali at idaan na lang sa matinding dasal na sana eh wala ng aberya pang mangyari.

at surprisingly, wala ngang aberyang nangyari! pag dating daw nila doon, konti lang ang tao at naasikaso agad sila. wala pa daw 5 minutes eh nakuha na nila yung passport ko :)

yey! pwede na akong umalis ng Pilipinas. hahaha... pwede ko na bisitahin ang bansang timbuktu! :)

my DFA experience (PART II)

2010-03-29T09:18:00.000+08:00

dko akalaing masusundan pa ang aking DFA experience. akala ko magiging smooth na pag dating sa release ng passport dahil wala ka ng mashadong gagawin, wala ng mashadong requirements na kelangan, at maiksi na lang ang process dito: punta ka dun - present mo yung resibo mo - TAPOS. eh ang kaso, malas ako nung araw na kukunin ko na yung passport ko. ang daming NAKAKAINIS na nangyari sa iisang iglap. mapapa haaaay naku ka talaga ng bonggang bonga!

so anyway, kumpiyansa ako na makukuha ko ang passport ko ng walang kahirap hirap at pagkatapos nun ay pwede na akong maglagalag sa MOA o sa robinson's malate. hapon ako umalis ng bahay dahil di naman sila strikto sa oras sa pagkuha ng passport at nagbawi ako ng tulog nun. umalis ako sa bahay ng 2pm dahil alam kong 4pm ang cut-off ng DFA.

pagdating sa DFA sa mei pasay, walang mashadong tao. expected ko na yun dahil nga hapon na nun at karamihan sa mga taong pumupunta dun ay umaga ang dating para nga before lunch eh tapos na sila. tapos mei narinig akong mga tao na "wala na po ang DFA diyan" pero shempre deadma to death ako kasi malamang sa alamang mga fixers yun na nagkalat. pag dating ko sa gate ng DFA, madaming lalaki ang nakatayo. tinanong nila ako kung ano business ko sa DFA so sabi ko "i-cclaim ko po yung passport ko". sabi nung isang lalaki na naka white longsleeves na polo na obviously mukhang manloloko/fixer "wala na po ang DFA dito. nag transfer na po sila sa office malapit sa MOA. sakay na po kayo diyan sa shuttle. byaheng bagong DFA po yan". so shempre windang galore ang alien. what the heck?!?! wala na dito ang DFA? bakit sila nag transfer ng office without any public notice? anu yun, natulog lang sila tapos pag gising nila na feel nilang lumipat ng office? ganun lang kadali yun?

nung una, hesitant akong sumakay nung shuttle dahil nga mukhang manloloko lang naman yung lalake. pero what the heck? ngayon lang ako mei time para kunin yung passport ko so go go go na lang! 3:30 na nun at nagsimula ng mairita yung ibang pasahero kase dpa din umaalis yung shuttle at nagpupuno pa din...

"manong di pa ba tayo aalis? maaabutan na kami ng cut off eh!" yan ang sabi nung ale malapit sa bungad nung shuttle.
"opo aalis na tayo. maniningil lng po muna ako ng pamasahe" sabi naman nung driver.
"magkano po pamasahe" banat ko.
"kinse pesos po" sabi ng driver.
"KINSE PESOS!?!?!?!??!! eh bakit po mahal" pagulat na banat ko.
"eh kase po katumbas ng dalawang sakay yung byahe naten. kung di kayo mag sshuttle, sasakay kayo ng tricycle na sampung piso tapos jeep na 7 pesos. 17 pesos po babayad niyo pag di kayo nag shuttle" sagot ng driver.

so shempre, wala na akong nagawa. nagbayad ako ng kinse pesos at umandar na ang shuttle papuntang DFA.

nadaanan namin ang MOA ngunit nilampasan ito ng shuttle... teka.. akala ko ba sa MOA. oh wait... sabi niya MALAPIT sa MOA. hindi sa MOA. hahaha... oh well... pag dating namin sa bagong office ng DFA, ang daming tao sa labas. wow... ang daming pasport applicants. keri lang... wa ako care. pero ang daming gate dun.. dko alam kung san ako papasok. so sabay ako sa agos ng tao. una, dun ako sa gate 4 pumunta since yun ang pinakamalapit sa akin.

ako: "mag cclaim lang po ako ng passport"
gwardiya: "ma'am cut off na po. balik na lang po kayo bukas"

hmmm... mukhang di tama... maaga pa eh. tiningnan ko ang aking relos at tama ako. maaga pa nga. wala pang alas kwatro.

ako: "maaga pa ah! paanong naging cut off na?"
gwardiya: "napag utusan lang po kami. isara na daw po ang gate at maaga daw po ang cut off ngayon para makapag prepare sa pag dating ni President GMA"

f*ck gloria... kukunin ko lang passport ko.. bakit ba napaka pain-in-the-ass niya?

so shempre uminit na ng tuluyan ang ulo ko. at pasensha na sa guard pero sha napag buntunan ng galit ko...

ako: "kukuha lang ho ako ng passport. di po ako applicant. mag cclaim lang po ako. di naman siguro tatagal ng limang minuto yon. pwera na lang kung makukupad yung mga tao sa loob"
gwardiya: "sumusunod lang ho kami sa utos"
ako: "eh bakit kase walang early notice? pati yung paglipat niyo dito walang notice. napagastos tuloy kami ng mahal para lang sa shuttle tapos ito madadatnan namin. eh pano naman ho ako, ngayon lang ako walang pasok. baka next month ko na makuha passport ko"
gwardiya: "wala po kaming magagawa. pasensha na po"

nag baka sakali ako sa ibang gate. but to no avail. alam kong kahit mag stay ako ng matagal dun, wala din naman mangyayari. so tinanong ko na lang kung pwede pa bang i-claim yung passport a month after nung schedule ko for pick-up

gwardiya: "bakit naman ho one month?"

aba &#^#$*&$!!!! netong gwardiya na to! sinabi na ngang yun lang yung araw na wala akong paosk at next month na ulit ako magkakaron ng off.

ako: "aba eh kung pinapapasok niyo ko ngayon edi di na ako babalik dito after a month at maninirahan na ako sa timbuktu!"
gwardiya: "(natawa yata sa pagkakasabi ko ng TIMBUKTU) pakuha niyo na lang po sa kapatid o sa magulang niyo. gawa na lang kayo ng authorization letter tapos ID niyo at ID nung mag cclaim. dapat po immediate relative. di po pwedeng pinsan o tito o tita pwera na lang kung sila ang guardian niyo"

di na ako nakapag pasalamat dahil sobrang nainis ako.

after non, dumiretso ako sa timezone sa MOA para maglaro ng GOGO BALLS at iniimagine kong mukha ni gloria ang binabato ko ng bola...

shempre mag expect na kayo ng part III sa post kong to. ikkwento ko naman kung ano ngyari sa pagclaim ng nanay at tatay ko ng passport.

BWISET...

mapang abusong traffic enforcer sa makati

2010-03-16T10:34:00.002+08:00

sori ngayon lang ulit ang update. naging busy ang alien eh... lam niyo na... personal issues... oooopppsss... tama na ang EMO mode. sharing moments na tayo ngayon.

hehe... gusto ko lang i-share yung na experience ko kelan lang sa kanto ng pasong tamo at j.p rizal..

gabi gabi, dun ako sumasakay ng jeep byaheng san andres bukid. isang gabi, pauwi ako nun... typical scenario na ang mei naka hintong jeep (mapa herran o bukid) sa tapat nung parang traffic enforcer headquarters kuno. sori dko alam tawag dun kasi dko alam kung traffic enforcer nga yung mga nakatalaga dun kasi iba uniform nila (hindi yung typical yellow traffic enforcer suit. basta iba. puntahan niyo na lang para makita niyo. hehehe...)

anyway, sakto na jip byaheng bukid ang nakahinto dun. so sumakay na ako.. yung isang traffic enforcer nandun sa side nung driver. akala ko nag uusap sila. usually yung mga ganung bagay dko na mashadong pinapansin at mas gugustuhin ko na lang na mabingi sa MP3 player ko. kaya lang, napansin ko napapalakas ang boses nung traffic enforcer... kaya naman naki usyoso na ako, pinatay ang MP3 player, at pinakinggan/pinakikiramdaman ang nagaganap sa aking paligid kahit na hindi ko naman ito normal na ginagawa.

ang nangyari pala ay nasagi (take note: NASAGI. hindi nabangga, hindi nabundol. as in nasagi lang) nung driver yung traffic enforcer habang itinatabi niya ang jip para hindi makasagabal sa iba pang sasakyang dumadaan. parang nainis yata ang traffic enforcer ngunit kaagad namang nag sorry yung driver.

unfortnately, dahil alam nung traffic enforcer na mei kapangyarihan sha, tinakot ng tinakot ang driver. pinapababa ito ng jeep at sinasabing kukumpiskahin ang kanyang lisensya dahil sha daw ay reckless driver. HAHAHA.. ooopppss... sori natawa ako. eh nakakatawa naman kasi talaga. kung titingnan mo, napakaliit lang na bagay nun pero pinapalaki sha sa di malamang kadahilanan.

ayaw bumaba nung jeepney driver kasi nga naman nag sosorry naman sha at ang daming saksi na di naman grabe ang ginawa niya. sabi nga nung pasahero na nakaupo sa likod nung driver "wag kang bumaba. sumosobra na sila. porket mei kapangyarihan sila". narinig ito nung trafic enforcer at sabay pasigaw sinabi dun sa pasahero na "EH NAKITA NIYO NAMAN DIBA BINUNDOL AKO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!". nung mga panahon na ito, bumaba na ako ng jip at lumipat na lang sa iba. gusto ko pa sana maki chismax pero pagod ako sa trabaho at gusto ko na talaga umuwi kaya dko na nalaman kung ano pa ang sumunod na nangyari...

nakakainis isipin na kung sino pa ang mga inaasahan nating tutulong sa atin para mapabuti at tiyakin na sumusunod tayo sa batas (or in this case, batas trapiko) eh sila pa ang pasimuno ng gulo, away, at shempre di mawawala ang abuse of power. mga leche sila! sana matauhan sila sa ginagawa nila! kaya wala akong tiwala sa mga pulis at traffic enforcer ng Pilipinas eh. halos lahat sila mapang abuso. kahit kelan talaga, never akong naging bilib sa kanila >_<

TIWALA

2010-02-27T01:37:00.004+08:00

isang napaka ikling salita... sa una, di mo ito mapapansin. tsaka mo na lang papahalagahan ang presensha niya pag wala na...

isang maliit na salita pag binigkas... pero napakalaki ng epekto niya sa kanino man

sa isang relasyon, laging present ang tiwala. hindi magiging buo at masaya ang isang relasyon kung wala tiwala. aminin man natin o hinde, dito madalas sumesentro ang relasyon. kung wala nito, hindi mag wwork ang isang relationship. hindi pwedeng pagmamahal lang at walang tiwala dahil mamatay ka kaka isip ng mga bagay bagay kung wala kang tiwala sa partner mo. di din naman pwedeng puro tiwala lang at walang pagmamahal dahil parang naglolokohan lang naman kayo nun kase in the first place, bakit kayo papasok sa isang relasyon kung hindi niyo naman mahal ang isa't isa.

TIWALA at PAGMAMAHAL... it works side-by-side. one can't survive without the other. kung mahal mo ang isang tao, dapat pagka tiwalaan mo. kng mei tiwala ka sa isang tao, ibig sabihin love mo sha (madaming ibig sabihin ang love. pwedeng love sa friends, love sa family, love sa partner...)

pero...

paano kung niloko ka ng taong pinakamamahal at pinagkakatiwalaan mo? anong gagawin mo? papatawarin mo ba? o sasabihin mong, 'once is enough, two is too much, three is suicide"?

ang hirap na ibalik ng tiwala pag nasira na ito. kahit pa mahal na mahal mo ang isang tao, pag sinira niya ang tiwala mo sa kanya, eh talagang mapapa dalawang isip ka. dapat mo pa rin ba sha pagkatiwalaan at bigyan ng second chance? o matatakot ka ng balikan sha dahil naniniwala kang kayang kaya niyang gawin ulit ang panlolokong ginawa niya sayo?

saan ka lulugar? ano magiging desisyon mo? ano ang maipapayo mo sa akin na nasa ganitong sitwasyon ngayon?

mahirap. masakit. pero kelangan kong mag pakatatag. kelangan kong mag survive. umiyak man ako ng balde baldeng luha, di na mababalik ang dati. mei lamat na... at konting mali lang eh lumalaki ang lamat...

be strong ester... be strong...

my DFA experience (PART I)

2010-02-18T16:10:00.003+08:00

kahapon, buong umaga akong nasa DFA. pero ang sabi sa akin, maswerte nga ako at isang buong umaga lang ako nandon para mag process ng passport. yung iba, pabalik balik... kesyo mali ang requirements, kesyo mei kulang, kesyo di pwede...

laking pasasalamat ko na din sa kapatid kong si erica sa pagsama at pagtulong sa akin. siya na nagsabi kung ano ang mga kelangang kong dalhin, kung ano ang dapat na original at kung ano ang photocopy... kaya naman, kahit nangangapa ako sa dapat kong gawin, at least alam kong nandiyan sha para i-guide ako.

so ayun... by 7:30 ng umaga, nandun na kami sa DFA. grabe! na windang ako! pag baba pa lang namin ng jip, ang dami ng makukulit... di mo sila matatawag na fixer (mukhang di na uso yun dun kasi wala naman akong na encounter na nag aalok ng ganun) pero ganito ang modus operandi nila: karamihan sa kanila, maayos tingnan. mukhang kagalang galang... at hello... mei ID pa kunwari. pero ang gagawin nila, kukulitin (take note: hindi aalukin... KUKULITIN) ka na kumuha ka daw ng form dun sa tindahan (mei ituturo silang tindahan na nalaman kong dun pala sila nag ttrabaho o kasabwat nila yun) libre naman yung form. ang kaso, ang gagawin nila eh hihingiin na nila yung requirements mo tapos sila na ang mag didikit, mag sstapler, o mag ppaste. pag meron kang kulang na requirement, HULI KA NA! required ka ng sa kanila mag pa picture o magpa photocopy. na ganun ako eh... ang pangit tuloy ng pic ko. huhu... kainis! pero di ka naman mapapamahal kasi ganun din naman ang presyo pag sa loob ka ng DFA nagpa picture. yun nga lang, nakakaasar kasi nangungulit talaga sila at di ka nila titigilan kahit pa na hindi mo na sila pinapansin.

so anyway, by the time na natunton namin ang gate ng DFA eh kumpleto na ang requiements ko. unfortunately, bawal ang chaperon sa loob... so sa labas na lang nag hintay si erica..

STEP 1: Application Verification
pag dating ko sa gym, parang gusto kong himatayin. yung pila eh 10,000 times ang ikot... LITERAL. ganun kadaming tao ang gustong umalis ng pinas. kaya pag pasok ko sa loob, pumila na agad ako. nawala sa isip ko na hindi pa pala ako nag aalmusal. pero cge bahala na... sana maka survive ako sa mahabang pila na ito na nakatayo na mahaba na wala pang almusal. imbyerna pa yung mga babaeng nakapila sa harap at likod ko. yung nasa harap, kwento ng kwento. eh naka MP3 player ako... haaay naku... hinayaan ko na lang sha magsalita ng magsalita. wala ni isa sa sinabi niya ang narinig ko. hindi naman ako interesado kung bakit sha kukuha ng passport eh. yung babae naman sa likod ko, either binubunggo ako o tinatapakan yung sandals ko. muntikan ko na ngang i-confront at sabihing "miss mei problema ka ba sakin?" hehehe... pero hinayaan ko na lang... wala pa naman akong samud makipag away..

so anyway, natapos ako sa STEP 1 ng mga 10 a.m. dalawang oras din ako dun...

STEP 2: Requirements Verification
pag dating sa step 2, akala ko ok na... akala ko medyo nabawasan na ang pila. aba! susme... ganun pa rin kadami ang tao.. pero compared to step 1, mas mabilis na dito kasi 20 windows na ang gumagana. by this time, iba na ang katabi ko sa pila. babae pa rin pero mas bata sa akin. at least sha matino compared dun sa unang dalawang nakasabay ko. hahaha...

by this time, nahihilo na ako. pagod na kase ako tapos dipa din ako kumakain. sinabayan pa ng naiihi. dko naman maiwan yung pwesto ko kasi walang mag ssave or papalit sa akin. kaya tiniis ko na lang.

wala naman masyadong gagawin dito. titingnan lang kung tama yung mga requirements na dala mo. kung mei mali, dun ka na magkaka problema. sa malamang, pabalik balik ka dito hanggat di tama o mei kulang ka. buti na lang, walang naging problema sa akin. mabait din ang natapat na taong nag verify sa requirements ko. nag chikahan pala nga kami eh. pero ang ibig sabihin pala nun eh interview. hahaha... nag tanong sha kung san ako ng ttrabaho, kung ano trabaho ko, kung ano ginagawa ko, etc.

STEP 3: Cashier
pag na clear ka sa step 2, tatanungin ka kung kelan mo gusto makuha yung passport mo. merong 750 na makukuha mo within... nakalimutan ko na.. hahaha... pero ang pinili ko eh yung 500 pesos na makukuha ko by march 10 (14 days yun). tapos bayad ka na dito... walang pila dito kaya wala pang 5 minutes tapos na ako sa cashier

STEP 4: Thumbmark
sa loob to ng auditorium nila. katulad sa step 3, wala na din masyadong pila dito. pero bago ako pumunta sa auditorium, umihi muna ako. hahaha... kawawa naman pantog ko eh. pero dpa din ako kumain. kasi sabi ni erica saglit na lang naman to. so ayun...

paglabas ko ng auditorium, mdami pa din tao sa step 2. maswerte talaga ako nitong araw na to kasi nakaabot ako ng cut-off... opo mei cut off sila. siguro mei certain number of applicants lang silang prinoprocess per day. mei mga nakita kasi akong di umabot ng cut off. ang ginawa sa kanila, binigyan na lang sila ng appointment date. yun yung araw kung kelan sila pwedeng bumalik at mag asikaso ng application nila. buti na lang at sinabi saken ni jp at reuel na mei cut off :)

sa lahat ng mag aasikaso ng passport nila, i suggest na agahan niyo ang punta. kahit alas sais nandon na kayo. at least madali din kayo matatapos. tapos, wag niyo kong gayahin na pumunta dun ng hindi kumakain ng breakfast. heavy breakfast ang kelangan niyo dun. hahaha... wag niyo din papansinin yung mga nangungulit sa inyo sa labas. kahit pa naka ID sila. as in HUWAG NIYONG PAPANSININ... dumiretso na alng kayo sa loob dahil lahat ng kekelanganin niyo eh nandun din naman. wag din kayo maniniwala pag mei nagsabi sa inyo sa labas ng kelangan niyo ng affidavit. hanggat di sinasabi sa loob na kelangan niyo yun, wag kayong kukuha nun. mei nakasabay ako na naloko eh. sabi daw sa kanya kelangan niya ng affidavit so kumuha sha at nagbayad ng 150. pag dating sa loob, sabi sa kanya eh di naman daw kelangan nun. sayang tuloy yung 150 niya :(... at lastly, siguraduhing kumpleto na kayo sa requirements :D

so ayun... by march 10 pwede na akong umalis ng Pilipinas. yey! :D

a sarcastic and so NEGATIVE comment

2010-02-15T10:58:00.004+08:00

haaay... mei mga taong sadyang makikitid ang utak. di nila alam ang ibig sabihin ng "BLOG" lol.. sige... ako na lang magpapaliwanag since mas mei utak ako kesa sa kanya..

kasi ganito yun... mei nag comment sa akin about sa previous blog post ko. nabura ko na yung comment eh :( na sad tuloy ako. isshare ko pa naman sana sa inyo. well shempre, di niya ginamit ang tunay niyang pangalan. pero sa malamang kilala ko ito. at unfortunately, mukhang kaibigan ko pa sha kasi alam niya kung san me nag ttrabaho. itago na lang natin sha sa pangalan noynoy villar :D

so anyway, negative comment ang iniwan niya. tipong im a retard daw at hindi niya alam kung bakit nag hhire daw ang company namin ng retard na katulad ko. tapos i should stop whining daw kase di naman daw ako kagandahan.. o cge na nga... diretsuhin ko na... ang pangit pangit ko naman daw. isa lang daw naman akong pandak na mataba na ubod ng pangit kaya wala daw ako karapatang mag whine at mag demand. pasalamat na nga lang daw ako at mei pumatol sa aking lalaki. tapos alam din niya kung ano work ko pero wag ko na din daw balakin na i-trace ang IP address niya dahil nagpalit na sha ng IP.

wow... hahaha... sori natawa ako. hmm... sige himayin natin ang comment niya...

una, retard daw ako. o cge di na ako makikipag argue. retard naman talaga ako :D pero it balance the world diba? kung lahat ng tao matino, ang boring na ng buhay. at least sa aming mga retards sumasaya ang paligid. yey! :D

sunod, i should stop whining daw. hello? blog ko po ito. personal blog ko ito. i can write whatever i want. kung gusto mong mag whine, edi gawa ka din ng blog mo. malawak ang mundo ng Internet. at mei personal space doon para sa iyo. at ito ay tinatawag na "personal Blog". pero sige, kung gusto mong mag leave ng mag leave ng comment dito sa Blog ko, then by all means... at least alam kong mei nagbabasa ng entries ko dito :D

next, pangit daw ako. pandak na mataba na ubod ng pangit ko daw. ahmmm... first off, wala naman akong sinabing matangkad ako. then second, wala din akong sinabing maganda ako. pero thanks na din for elaborating how ugly i am. at least mas pinadali mo sa mga tao i-visualize kung ano itsura ko. :D

sabi pa niya, pasalamat na nga lang daw ako at mei pumatol sa aking lalaki. aba teka, dapat yata boyfriend ko na kausapin mo. kase dko sha pinilit na maging girlfriend ako. di kaya, walang lovelife itong d*ckhead na nag comment sa akin? mei gusto kaya sha sa ispansbab ko? ahihihi... wawa ka naman... kung pangit ang ugali ko, siguro mas pangit ugali mo kase walang pumapatol sayo eh. at tatanda ka na lang mag isa. nakaupo sa duyan hanggang sa mamatay ka ng walang nakakaalam. boohoo :(

last, wag ko na daw balaking i-trace pa ang IP address niya. ay don't worry... di ako mag eeffort gawin yun. you're not worth it. at di kasing kitid ng utak mo ang utak ko. madaming ways para hindi ma-trace ang IP addres kaya you can change your IP for all i care. :D

naku... pihado, vivisit ulit yan dito. at mag lleave nnman ng sarcastic comment. hehe... mag effort sha kaka type. babasahin ko lang naman yun. pero wag na shang umasang ipupublish ko yun dito. hello... this blog is my personal space in the Internet and i can do anything that i want in here. pero on the other hand, yey! another visitor for me yon! :D

a not so happy valentine's day

2010-02-14T19:32:00.006+08:00

haaay naku... i have the most boring and saddest valentine's day ever... naturingang mei nobyo ako pero wala... eto ngyari saken. naturingnan buo ang pamilya ko... pero ayun... mas inuna pa ang ibang tao kesa sa piliing mag celebrate ng valentine's day kasama ang pamilya.

WARNING: ito ay EMO post ulit.. so BEWARE... you have been warned. kabanas kasi eh...

nung lunes pa lang, namomoblema na ako kung ano ibibigay na regalo sa nobyo ko. isang linggo na lang... wala pa rin ako naiisip o nabibili/nagagawang regalo. ang loser ko talaga. haha... pero ewan ko ba... pagdating nung miyerkules, tuluyan na akong tinamad. feeling ko kase ako lang ang nag eeffort. at tama naman pala ang hinala ko... kahapon, nagsabi sha na masama ang pakiramdam niya. sabi ko magpahinga na lang sha ng sunday at wag na lang kame umalis dahil baka lalu lang ito makasama sa pakiramdam niya. hanggang sa kaninang umaga, umaasa akong magiging ok ang pakiramdam niya. eh unfortunately, wala talaga. mukhang ayaw ng tadhanang mag date kami ngayong valentine's. walang ka-roma-romansa ngayong araw na to. pero ok lang. dpa din ako na badtrip. una, naisip kong yayain ang barkada kong gumimik. kung baga, kami kami na lang mag date para naman masaya pa rin. tapos naisip ko, bakit di na lang family ko yayain kong umalis. para family date = QT. so akala ko ok na... nagbihis na nga ako eh. eh kaso itong nanay ko, inuna pa yung ibang tao. kesyo bibigyan daw niya ng pasta itong certain na tao na ito dahil nag promise daw sha. natapos sha magluto 7:30 na. dadalhin pa niya yung niluto niyang pasta dun sa bahay nung taong yun. so anong oras na kami aalis? alas nuebe? ano yun? kami na magsasara ng mall?

sa inis ko, sabi ko wag na lang kami umalis. so eto nakakulong ako sa kwarto at nag uupdate ng blog para mag post ng EMO/hatred blog post. nakakabanas lang. akala ko magiging happy ang valentine's day ko dahil unang una mei boyfriend ako... at pangalawa, super happy yung last 3 valentine's day ko. gumawa pa ako ng paraan para lang maging happy itong araw na ito kahit papano. kaya lang, wala pa din. this is not my day... as in!!!

ang ironic pa dito eh maya maya lang, mag popost naman ako ng article about valentine's day in the philippines dun sa philippine related blog ko. argh!!!!

to dear boyfriend: wala kang kwenta. sobrang wala kang effort..

adsense new theme song

2010-02-11T10:12:00.004+08:00

says sa sobrang inis ko, nakapag compose ako ng kanta within 5 minutes >_<

sing to the tune of manny villar's political jingle :

nasa blog mo na ba ang ads ni villar?
kumikita ka ba.. mei nag cclick ba sa ads niya?
yan ang tanong namin
kikita ba adsense namin?

nalaman mo na bang nakakairita sha
tutulungan kitang alisin sha sa blog mo
ng kumita ka naman kahit na papano

chorus:
si villar ay nasa ads ng adsense
si villar ay nasa ads na rin ng facebook
si villar ay tunay na sugapa pati blogs ko nandon na mukha niya
si manny villar... sugapa pati adsense ay tinira

dear manny villar, please leave my blogs alone.

lovelots,
♥♥♥ alien xoxo

boracay na sana... naging bato pa!

2010-02-10T10:08:00.002+08:00

alam niyo ba yung feeling na mei isang bagay na gustong gusto mong makuha at talagang todo effort ka para makuha ito. tapos nung malapit mo na shang makuha, yung tipong isang hinga na lang at makakamit mo na sha, bigla na lang *boom*… pumutok yung bagay na inaasam asam mo at nawala na lang na parang bula.

Ang sad no? medyo EMO post ito sa beware… you have been warned!!!

oh well… ganyan yung ngyari sa akin ngayon ngayon lang. nakakainis na nakakaewan. pero wala naman akong ibang masisi kundi sarili ko kase kasalanan ko naman sha talaga.

nag pplano kasi akong mag outing kasama ang family ko. QT kung baga... at summer ang pinaka best na panahon para gawin ito. beach... swimming... tour... relaxation... perfect diba? as of yesterday, ok na ang lahat. na compute ko na din ang magagastos ko if ever at ok na ok na ako dun. bayad na lang talaga ang kulang, which is yun sana ang i-sesettle ko ngayon. ang aga ko pa nga pumasok ng office para lang i-finalize ang lahat eh. kaya lang, due to some unforseen events, ayun... nawala ang lahat ng inayos ko. naglaho ang lahat ng binalak at plinano ko. parang lobong pumutok sa langit na hindi ko na nakita kase pumutok na pala (oooopppsss... sori.. nadala ng emosyon).

personal reasons ito that i'd rather not tell or talk about. basta ang bottomline, kasalanan ko. kaya super naiinis ako kase wala akong magawa kundi tumunganga at panoorin ang plano kong maglaho.

kung ako lang ang concern dito, ok lang. kung baga, dko kawalan. actually pabor pa nga sa akin kase di ako gagastos ng malaki. kaya lang sa tingin ko, ang pinaka malulungkot ng bonggang bongga ay ang kapatid ko. huhuhu... nagsabi kasi sha saken na ang tagal tagal na daw niyang di nakakapunta o nakakakita ng beach, which is na guilty naman ako kase every summer na lang eh babad na babad ako sa outing, beach, lakwatsa, etc. kaya nga ako nag plano ng ganito, eh dahil sa kanya. gusto ko kase shang makapag beach ulit... and i want it to be fun, perfect, and enjoying.

kaya lang... tangina! haaaay... wala talaga akong kwenta kahit kelan...

february 2010

2010-02-04T22:10:00.004+08:00

hay naku... ambilis ng panahon! parang kelan lang eh namomoblema ako kung paano pag kakasyahin ang 13th month bonus ko pambili ng mga regalo. tapos ngayon, eh ikalawang buwan na ng taong 2010. susme... bakit parang dko nararamdaman ang pag daan ng mga araw. parang natulog lang ako nung pasko at pagka gising ko eh summer na! hahaha... shempre exxag lang ako :p

anyway, ano ba ang mga ka-"looking forward" na days at events ngayong february? well... nandiyan ang valentines day para sa mga mag sweethearts. at nandiyan din ang EDSA day o ang pag gunita ng EDSA na ikinasasaya ng mga estudyante lamang dahil sila lang ang walang pasok. pero ako, ang dami kong activities ngayong february. oo nga at ito ang pinaka maikling buwan sa buong taon pero ewan ko ba... every weekend this month eh mei gimik ako. unang araw pa lang ng feb eh nag lalakwatsa na ako. hahaha.. lakbay diwa eh no? :D nasa zambales na ako with my high school barkada. first outing of the year ko ito :D (belated happy birthday nga pala kay reuel - ang mei pakana ng zambales outing. mabuhay ka! yey!). next weekend naman, nasa pansol ako kasama ang mga kaibigan ng aking bhebhe. bonding time niya ito with them at first time ko naman sila makakasama sa gimik/outing.

yung sunod na weekend dun ay valentines day. shempre di pwedeng wala akong date. hahaha :D at yung last na weekend ng february ay birthday naman ng kabarkada ko na sa bulacan nakatira. sa malamang, overnight kami dun at bonding moment nnman with my high school friends. sana mag swimming kami sa sitio lucia kasi miss ko na yung resort na yun. btw, kapitbahay lang nila yung resort na yun. ahihihi... :D

kayo? ano sched niyo this month? share niyo naman saken :D

the art of standing in a bus for three hours

2010-02-02T14:50:00.006+08:00

so sino na nakagawa neto sa inyo? three hours straight ha! walang upuan... walang pahinga... ni walang CR CR.. well... ang gUrLaLiEn eh nung sabado lang. haha.. papunta kasi akong zambales kasama ang barkada ko. hindi na kami nagpa reserve ng upuan sa bus kasi assume kami na hindi punuan dahil off peak season naman. eh nagkamali sa hinala... punuan tapos ang dami pang chance passenger. wala kaming choice kundi sumakay sa bus ng nakatayo dahil last trip of the day na ito at ayaw na namin mag hintay pa ng alas kwatro.

so kahit pagod sa trabaho.. kahit inaantok, minaster namin ang pagtayo ng matagal sa bumibyaheng bus. masakit sa binti pero wala naman akong choice di ba? nakakatawa nga kami pag pinagmasdan niyo kasi kanya kanya kaming diskarte. natutunan ko na nga yatang matulog ng nakatayo eh. dala ng sobrang antok at pagod, kusa ng pumipikit ang mata ko kahit pa nakatayo ako at hindi nakaupo o nakahiga.

pag dating ng olongapo (second bus stop of the trip) medyo nakapag pahinga na ako. nakaupo na ako sa sahig pero ok na din compared sa nakatayo ako. hahaha... buti na lang, sa di kalayuan (mga 3 minutes away from the bus stop) eh mei bumaba at mei nabakanteng upuan. pina upo na ako ng mga kasama ko dahil ako na lang ang nag iisang babaeng nakatayo (haha... cowboy eh) at wala ng pakialamanan simula nun. natulog ako ng mahimbing na bonggang bongga. wala akong pakealam kung malakas ang hilik ko. eh pagod ako eh. ikaw ba naman tumayo ng tatlong oras sa bus n pagod at galing sa trabaho... ewan ko na lang...

pero ang pagod kong yon ay madali namang napalitan ng saya. worth it ika nga... pag dating ko sa aming destinasyon, eto ang bumungad sa akin:

at tuluyan na akong na inlove sa nakita ko :)

manny villar's political jingle

2010-01-27T11:36:00.003+08:00

natotorete na ba kayo sa political jingle ni manny villar? mapa radyo o tv eh present yung commercial niya. at talaga namang nakaka LSS (last song syndrome) ang kanta niya. ako nga, walang planong kabisaduhin yung kanta niya pero pucha, kahit wala yung commercial eh nakakanta ko yung jingle niya unconsciously. haha...

galeng no? kung sino man yung gumawa ng political jingle niya, napaka galeng mo! there's something in it na parang nakaka hypnotize. para bang na ooblige kaming kabisaduhin ito kahit pa na ayaw namin. minsan nga pag nanonood ako ng tv at na-icommercial ito, nililipat ko na agad ng channel kasi alam kong pag tinapos ko ang commercial eh mapapa kanta ako ng bonggang bongga.

pero alam niyo, sobrang creative ng mga pilipino. alam niyo bang ang dami ng version netong kantang to? mapa estudyante, mapa empleyado, kahit mga kapwa politiko ni villar eh ginawan ng kani kanila version neto. silipin natin ang ilan sa kanila...

ito ang lyrics ng original version:

Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura?
Nag-Pasko ka na ba sa gitna ng kalsada?
Yan ang tanong namin,
Tunay ka bang isa sa amin?
Nalaman mo na bang mapapag-aral ka nya?
Tutulungan tayo para magka-trabaho?
At kanyang plano'y magka-bahay tayo?
Si Villar ang tunay na mahirap.
si Villar ang tunay na may malasakit.
Si Villar ang may kakayahan
At gumawa ng sariling pangalan.
Si Manny Villar ang magtatapos
ng ating kahirapan.

eto ang kanta para sa mga mababaho at parang hindi naliligo:

Nakaligo ka na ba bakit parang hindi pa
naghilod ka na ba, bat ka nanggigitata.
Yan ang tanong namin,
marunong ka ba ng hygiene?

eto naman ang version ng mga maaga sa office:

Bakit nasa office ka na ng seven ng umaga...
at parang di pwedeng kami ang mauna...
yan ang tanong namin,
bat makipagcompete sa amin?

hahaha... kulet no? o punta naman tayo sa politika. shempre di papatalo ang mga kalaban ni villar sa presidential seat. sagutan sila... pero sa pagkanta :D

sumagot si gibo! di daw sha papatalo kay villar. eto version niya:

Di ko pa na try maligo sa basura
Nag-aral kasi ako sa DLSU manila
Ito ang sagot namin,
"Harvard Law school lang ang akin"

eh nagalit si jamby. join daw sha! ito version niya:

Si Manny Villar ay dapat lamang ibasura
Dinoble n’ya ang budget sa iisang kalsada
‘yan ang alam namin
bakit ba ayaw n’yang aminin

di nagpatalo si noynoy... ito version niya:

‘Di pa kami naliligo sa dagat ng basura
at ang aming Pasko ay sa Hacienda Luisita
‘yan ang sagot namin
eh kasi rich angkan namin

eh narinig ni gordon si noynoy. nagalit... at kumanta... to version niya:

Noynoy wag mo kong patawanin,
simpleng katanungan di mo kayang sagutin..
What have you done in the past?
wag "I dont know" ang banggitin

hahaha... sana ganyan na lang sila nag debate. para cool. naaliw pa tayo :D

pero eto... pinaka last version..

papatalo ba ang University of the Philippines? shempre mei version din ang mga iskolar ng bayan:

Nakakuha ka na ba ng grado na basura?
Nag sunog ka na ba ng kilay hanggang umaga?
Yan ang tanong namin
Sixty nga ba ang passing?

Naisip mo na ba bakit nag aaral ka pa?
Todo effort tayo, ba't walang nagbabago?
At mas mabuti pa kung natutulog tayo!

Sa UP ay tunay na mahirap
sa UP ay tunay na puro pasakit.
UP lang ang may kakayahang
malimutan sariling pangalan

UP lamang.. ang magtatapos ng ating kasiyahan

kayo? anong version niyo? :D :D :D

para kay ella

2010-01-25T12:29:00.005+08:00

a blog post dedicated to ella

Kilala niyo ba ang blogger na si ella? you know... yung nag post ng tungkol sa mga relief goods ng DSWD? haaaay... wala lang... medyo matagal na yung issue na yun eh. akala ko nga tapos na. until, malaman laman ko na lang na pinadalhan siya ng subpoena ng dahil nga sa blog post na iyon at nag file ng libel case sa kanya si former DSWD Secretary Esperanza Cabral.

Wow... di maka get over? bakit kaya? well... ang sabi niya, hindi daw dapat palampasin ang mga ganitong 'paninira' sa gobyerno. huh? pero bakit? Alam mo madam, kung di ka talaga guilty, dapat madali kang makaka move-on. eh bakit parang hanggang ngayon eh hurt na hurt ka pa din sa mga nabasa mong blog post? dahil ba the truth hurts? at kahit pa na hindi na ikaw ang mei hawak ng DSWD eh nag file ka pa din ng kaso? Wow... grabe na itech.

Alam niyo sa totoo lang, dko naman nabasa lahat yung post ni ella. Ang haba kase. haha... nakakatamad. pero tiningnan ko naman ang pictures. plus of course yung mga comments. nakaka aliw basahin ang comments part. mei mga pro ella... mei mga against ella. yung mga againsta kay ella, obvious na obvious na related sa DSWD. kung makapag post eh damang dama nila every word. at para bang guilty din sila kaya ganun na lang ang pag popost nila ng kanilang mga opinyon. Sige na nga pag bigyan na naten sila. opinyon nila yun eh. wala na tayong magagawa dun.

As for ella, bilib ako sayo! kahit ang dami ng naninira sayo. kahit pinadalhan ka na ng subpoena, nandiyan ka pa din. nakatayo. at matapang. dapat ikaw ang tularan hindi lamang ng mga kababaihan ngunit ng buong pilipinas. hindi natatakot isiwalat ang alam nilang dapat malaman ng buong mundo. wag mo na lang pansinin ang mga naninira sayo. siguro dala lang yun ng boredness nila sa buhay. at least ikaw mei ginagawa at mei magagawa para tulungan ang mga kapwa nating pilipino.

mabuhay ka ella! idol kita! :D

My Birthday Wishlist :)

2009-10-02T22:37:00.004+08:00

i realized that my birthday is already near (Ahem! October 06 po). i decided to have my own wishlist pra alam niyo na kung ano ibibigay sa akin. any from the five gifts will make me happy na... i promise! :D

gift certificate for body massage at any spa near my place

ANY spongebob things

EVERYONE

CUTE backpack laptop bag

2000 pesos to pay for my dentist para magpa pasta ng ngipin

a 3 days 2 nights stay at a beach resort near manila :) :) :)

SUN wireless internet prepaid

Ondoy

2009-09-27T00:27:00.009+08:00

for the first time in history sa street namin, bumaha ng bonggang bongga! at one inch na lang eh papasok na yung baha sa bahay namin

yung pinaka entrance ng bahay namin, malayo sa kalye. kung mapapansin niyo, mei gate kami. at malayo pa yung gate namin sa mismong front door. the last time we had a flood like this was the reming days pa. at nung time na yun eh binaha kami dahil ginagawa ang drainage ng kalye namin. this time, walang ginagawang kalye o drainage sa amin. at first time umabot yung baha sa front door namin. ganun katindi si ondoy

Typhoon Ondoy at Malate

Typhoon Ondoy at Makati

saddam's surprise birthday bash

2009-07-11T21:45:00.005+08:00

just got home from trinoma... lovely planned a surprise birthday lunch for saddam at KFC trinoma... ang usapan is before lunch dapat nandun na para makabili pa ng cake... unfortunately, ang daming pasaway na late (namely kristian, ganda, at ang nag iisang si JORAM) :D

si saddam nag drama pa. hahaha... sa sobrang gutom, UMIYAK. wawa naman lovely... hehehe... pro all is well... naging successful naman. ayun... ang lunch namin eh naging meryenda na. haha...

after lunch, tambay galore muna sa timezone. we decided to go home at around 5pm. nakauwi ako at around 6:30p.m

haha... grabe na miss ko mga kabarkada ko nung college... can't wait to be with them in bohol next month! yey! :D


napaka laking birthday card mas malaki pa kay joram. hahaha... :D	kristian and joram

jasper and mitch	chean and francis

birthday cake ni saddam	SURPRISE!!! ahahaha... :D

blow na saddam! ahaha...	burrdei girl.. este... boy... bakla? tomboy? ahahaha...

foodies!!! (^_^)

foodies!!! (^_^)

next porn star. ahahaha... :D

	mi friends (^_^)

ayun oh! model... :D

	lovely, saddam, chean, francis

chean, francis, saddam, lovely	si joram at ang lobo

	nagawa pang mag pose kahit na nag dance dance revo na :D

igiling mo kristian... ahahaha... :D

shooter pala tong si lovely eh :D	eto team... haha.. jasper and mitch



sige... BATO!!! :D	bato lang... :D

SEOPH Beercon 2009

2009-07-05T23:40:00.001+08:00

had so much fun! wohooo!!!

welcome back party for edward AND SEOPH beercon 2009... overflowing ng alak (beer, vodka, tequilla, at beer pa ulet)... senglot lahat... pwera kay zaldy (as usual)... alas tres na ng madaling araw eh nangungulet pa si zaldy... inom pa daw sila at bitin siya... eh samantalang yung mga kainuman niya eh suko na lahat... yung iba umuwi na... yung iba naman tulog na... hahaha... alak na ang nananalaytay sa katawan mo zaldy! :D :D :D

anyway, salamat ulet sa lahat ng nakapunta namely:

1. zaldy a.k.a majorkontrapelo
2. edward a.k.a axiale05
3. jayl
4. Arvin Buising
5. ricky a.k.a masterbetong
6. tyrone
7. rustom a.k.a netPH
8. anna a.k.a fire_lady
9. rosette a.k.a maldita

in fairness, dami din pagkain kahit pa na BEERcon siya... :D

hmmm... nagtataka lang ako.. bakit ang daming nakalista dun sa forums ng mga sasama tapos wala hindi naman dumating? anu ba yun? mga taong walang isang salita?! oh well... dami niyong na-miss.. haha... :D

P.S: oi zaldy salamat ulet... ng dahil sayo nakasama ako.. :D


beer..	bisyo.. haha...

pancit malabon	annalyn

pulutan	chicken na ulam at pulutan

tyrone, masterbetong, netPH, majorkontrapelo	majorkontrapelo, jayl, edward

bar	fire_lady and maldita

fire_lady, maldita, gUrLaLiEn	rosette, me, anna



sexy... hahaha... :D	swimming pool sa gabi

sirena	sirena at shokoy peace monmon :p

(^_^)	lifeguard model :D

si tyrone na tulog

si arvind na tulog	si ricky na tulog

SEOPH SCANDAL ON AIR mei ngyare na?! ambilis naman! :D



kalipayan resort in imus, cavite

Transformers: Revenge of the Fallen

2009-06-25T16:29:00.009+08:00

SPOILER ALERT!!!
you have been warned...

right after i watched the transformers movie last 2007, i already can't wait for its sequel. and after one and a half year of waiting, here it is...

Me and my boyfriend watched Transformers in Robinson's Place Ermita, Midtown yesterday afternoon. We arrived at the mall at around 3:45p.m and stopped by at the BPI atm machine to withdraw some cash. we went straight ahead to the Midtown cinema, only to find out that the line is CRAZY loooooooooooooooong. Four cinemas occupied the transformers movie. three in midtown, and one in the old cinema. of course, we chose to watch it in midtown since its new and its guaranteed seating. we fall in line and waited one hour for our turn in the ticket booth. we were hoping and praying hard that it'll be guaranteed seating as we don't wanna watch it standing and we don't want to wait for another 2 hours for the next sched.

when we reached the cashier, i immediately said "miss, free seating ba yan?" the girl replied "yes ma'am pero seating capacity naman po". in layman's term, it only means that you won't be able to reserve the seat that you like but surely you will be seated because they will only sell tickets that corresponds to the number of seats available in each theater. so anyway, it was already 4:20 p.m and the person in front of us just bought the last 4:30 p.m showing tickets in cinema 3. fortunately, the next showing will be at 5:15 p.m in cinema 2. so we bought 2 tickets and went straight ahead to taters to buy some popcorns and drinks. since its not reserve seating, we decided to wait for our scheduled showing close to cinema 2 so we'll be able to choose good seats. and we did! we're at the center in the balcony section. everything went smoothly...

at exactly 5:30 p.m transformers started. in summary, the movie is about a the US government cooperating with the autobots and founded a team called NEST to hunt and fight the remaining decepticons on the planet. sam, on the otherhand, decided to study college and moved out of his parent's house. while packing up his things, he saw the remaining piece of all spark in one of his jackets. out of carelessness, he touched it with his barehands and suddenly he started to act weird (like a robot actually) and see some symbols that he himself can't understand. as it turns out, these so-called symbols is the map to somewhere that is very important to the fallen. sam has been attacked by some of the decepticons and was brought to the resurrected megatron. when he was about to kill sam, optimus prime came just in the nick of time and saved him. unfortunately, he was killed by megatron. determined to revive optimus prime and to know what's the symbols are all about, sam started to search for the oldest transformers on the earth with mikaela (megan fox), his college room mate leo (ramon rodriguez), agent simmons (john turturro), and wheelie; the smallest robot of decepticons who was caught by mikaela on their car garage looking for something. when they already found the oldest robot, they used the remaining piece of all spark to give life to him. what they didn't know is that the robot is a decepticon. fortunately, they found out that this robot is not a decepticon anymore and is more than willing to help them to solve sam's problem. Jetfire (the old robot's name) brought them to egypt where sam will find the petra. They have to get the petra and bring it on optimus prime's body to be resurrected before the decepticons gets it. They asked for the help of captain lennox (Josh Duhamel) to bring to Egypt the body of optimus prime and bring the other auto bots as well.

while sam and mikaela was running going to optimus prime's body, sam has been shot by megatron and has been close to being dead. but in his dream, the primes talked to him and told him to return and help optimus prime to beat megatron and the fallen. and he did. he rose like as if nothing happen and placed the petra on optimus prime's body. in less than 10 second, optimus prime is alive again but the fallen snatched the petra to optimus' body, making him weak again. when jetfire saw what happened, he decided to give his spark to optimus, which are attached with the help of jolt and ratchet. optimus uses his new strength to destroy the sun harvester and kill the fallen. and megatron. starscream make a tactical retreat.

The film ended with optimus saying that the tranformers and the humans now share an untold history and will combine their differences.

the movie is indeed tiring with all the action and fighting scenes that you'll see. but what the heck... you will enjoy every moment of it. yes, there are scenes that we're a bit boring and there are scenes that were not edited properly. but it is only 8% of the total movie time. everything else is enjoying and worth of your time and money. you will also meet new added transformers. some of them are mudflap and skids; the twin auto botsthat were very playful (their colors are red and green). there's also the fallen whom i thought was only a part of the title and refers to the decepticons. there's also jetfire who has the same personality of the old people (being talkative, walking with a cany, and is a bit fidgety). lastly, there's wheelie who is a bit annoying at first but as you watch the movie, he becomes cute.

the one and a half year waiting, plus the one hour wait in line is all so worth it!

all in all rating: 10 out of 10!!!

Father's Day and Erica's 22nd Birthday

2009-06-22T00:14:00.005+08:00

yup.. two celebrations in one day!

we celebrated father's day and my baby sister's 22nd birthday... hmm... hindi na pala siya baby :p gosh... ambilis ng panahon... and i'll be turning 24 soon... good thing di pa ako mukhang 24 years old... ni hindi nga ako mukhang 23 eh :p

anyway, we ate dinner at mamang's fave resto... chinatown restaurant in banawe qc. eat and drink all you can kami. so ayun... bondat.. when we came home, we ate naman the cake that erica baked. certified yummmy!!!

i gave papang his ultimate dream gift... a new phone with a camera. hehe... mei pagka cam whore din kasi si papa. so ayan... pwede na siya mag picture picture anytime... buti at umabot ang naipon kong pera for father's day. super happy naman siya :)

as for erica, i gave her a necklace... gawa ni ida yung necklace. (naks) nagustuhan naman niya. ang cute daw nung blackberries. and natuwa naman siya dahil adjustable yung necklace. :)

happy day! :)


the restaurant	the burrdei girl... haha.. parang preso... :p

erica's giftsssss	busy opening the presents

kunwari shock siya. haha... artista din tong kapatid ko :D	opening my gift for her...

gift for papang...	another gift for papang... maliit pero MAHAL... lol... :p

papang and his gifts

reading my message for him...	and yeah... i gave him his first camera phone... cam whoring na si papang ngayon :D :p

testing his new phone	foodies!!! (^_^)



mamang and papang	di talaga mag seryoso ang magkapatid :p

	baked by erica... super yummmmmy!!! (^_^)

SEO Peeps Kapihan sa Makati

2009-05-23T00:18:00.006+08:00

once upon a time, an SEO guru invited the SEOPH forum peeps to gather on starbucks the columns in buendia corner ayala, makati city to have an informal discussion and at the same time to share each and everyone's tips and tricks about SEO.

it all began on this forum when jonathan a.k.a makapangyarihan started this thread. everyone just started to be interested, until finally we had the official list of who's going to come. the information sharing started at exactly 3p.m. unfortunately, the DWH peeps have to leave a 4pm because of another gathering on their office. some SEOPH peeps decided to stay and who knows what time they decided to call it a day...

it has been a successful gathering and everybody hopes for a part II. thanks for everyone who decided to come...

1. Vylette (jade)
2. SEMaven (aldo)
3. gUrLaLiEn (ester)
4. kutitap (shiela)
5. pektho (alvin)
6. streetsmartchic (shina)
7. parusa619 (jp)
8. makapangyarihan (jonathan)
9. UPform5 (floyd)
10. mike
11. kapengbarako (neil)
12. fire_lady (ana)
13. maldita (rosete)
14. netPH (rustom)

and to those who are not members of the forum but still attended

15. mick
16. esel
17. mina
18. manly

i so love you guys!!! (^_^)


SEOPH forum	Kapihan sa Makati Thread

going there...	my frappe and cinamon roll

the SEO peeps	...candid shot... hi shina :)



busy discussion...

attentively listening...

kapengbarako (neil)	mina and me (^_^)

welcome back my digicam!!! (^_^)

2009-05-04T22:20:00.002+08:00

last three weeks ago, i went to canon repair center (in herrera, makati) to let them fix my broken digicam. nasira siya nung second day namin sa Davao... for some reason, bigla na lang siya nagloko. when i went to canon, sabi nila over exposure daw. kelangan palitan ang lens. it'll take 5-7 business days to fix it since mei stock naman daw nung partes na kelangan...

My Canon CyberShot A460

pero after three weeks ko lang siya nakuha... and i paid Php 2,790.18 for the lens replacement, another Php 843.75 for the service charge, and Php 436.07 for the 12% VAT. ang total ng binayaran ko ay tumataginting na Php 4,070.00 lang naman.. so kamustah... wala na akong ka-pera pera... kng di lang mag mmother's day next week, sa malamang dko muna siya i-ppick-up. oh well... wala naman akong masyadong choice.


Canon CyberShot A460 Lens

so take very good care of your canon digicams. i asked kung ano nagiging cause ng over exposure. sabi sa akin nung customer service nila eh pag hindi daw nabubuksan ng maayos yung lens or pag nag eerror yung lens niyo. so i-avoid niyo yun... :)

Enchanted Kingdom with bhebhe, jp, reuel, and jp's two sisters

2009-04-08T14:47:00.010+08:00

last April 06, 2009 (Monday), me, together with bhebhe, reuel, jp, and jp's two sisters decided to have fun at enchanted kingdom. 'twas a blast!!!! kahit na konti lang kami, nag enjoy naman kami ng bonggang bongga. it's only my second time to go there... it was bhebhe's first... kaya para kaming mga bata na nag enjoy talaga...

going there was an adventure. meeting place was KFC LRT buendia. 9a.m ang call time. unfortunately, pasaway kaming lahat. so lahat late! haha... the original plan was to ride on the EK shuttle service. but we have a feeling na di na namin siya maaabutan sa park square. so take chances kami. nag bus kami papuntang pacita then from there, bahala na! luckily, nakarating kami ng buhay at masaya sa EK. we had lunch first at some carinderia before entering the amusement park. para lang makatipid kahit konti. so ayun... past 1p.m na kami nag simulang mag rides...

kahit tirik ang araw, wala kaming pakialam. from fiesta to wheel of fate... from anchor's away to jungle jam... at shempre, di kami nakalampas sa rio grande. lahat kami basang basa!!! walang pinalampas. haha... nagdala naman kami ng extra t-shirt ni bhebhe... kaya lang, pati pantalon namin eh basa... haha...

anyway, mei prinepare na fireworks display ang EK. yun ang pinaka finale nila. as for us, souveneir's shop ang last stop namin. after buying all the stuff we wanted, we hurried down sa parking lot para makahabol sa last trip ng shuttle. only to find out na naiwan nanaman kami. lol... so ayun... no choice kami but to comute again.

all was fun! tiring but happy naman ang lahat :)


going to EK (^_^)	my companions

lunch muna before entering EK	in front of EK

JP and reuel buring our tix	Enchanted Kingdom's Ticket Prices

our Enchanted Kingdom Map	Inside Rialto

Many Eldar... Eldars (^_^)	bhebhe wearing the wizard's hat

EK's Grand Carousel	riding EK's Wheel of Fate

EK's Souveneir Shop	dead tired!

More pictures in HERE (^_^)

P.S: sa mga di nakasama... ito lang masasabi ko sa inyo: MAMATAY KAYO SA INGGIT!!! :p

Farewell Master Rapper

2009-03-07T15:43:00.003+08:00

today is a sad day for me. as you all know, francis 'kiko' magalona passed away yesterday at around 12 o'clock in the afternoon. he has been diagnosed with leukemia and has been fighting this battle for 8 months already. he has been consistently strong, positive, and energetic and he never gave up. he has been an inspiration to every filipino and gave a good example to each and every one of us.

i'm not a close friend nor a relative of kiko but he is a big loss not only to the music industry but to the whole Philippines as well. he helped lots of people and he has been a friend to almost everyone around him. he is in fact already a legacy and he is one of the reasons why i'm proud to be a filipino.

i watched eat bulaga earlier and i can't help but cry when tito, vic, and joey sang kaleidoscope world. and that made me decide to write a Blog entry for him.

R.I.P master rapper. thank you for being an inspiration to everyone. we will surely miss you.

mamang's 61st birthday

2009-02-25T13:46:00.004+08:00

...and we celebrated mamang's 61st birthday...

it was a blast! we had two parties on one day... the first one was a buffet lunch party with mamang's friends, and the second one was a dinner buffet (again!) party exclusively for the four of us.

the lunch was at nic's cafe - the restaurant of tower inn in pasay road, makati avenue. i think she had a blast there but i really don't have any idea. i was literary on an 'eat and run' mood that time because i have to go back to the office before 1pm for a meeting. the dinner was fantastic! we ate at gumbo... two consecutive birthdays of mamang in gumbo. last year, dun din kami kumain to celebrate her birthday. we really love gumbo! dapat yata mei discount or avid customer card dun eh... luckily, mardi gras sa new orleans nun. so being a new orleans restaurant, gumbo has this wonderful set-up celebration in the restaurant. and it's their first time to have a buffet too! so ayun, buffet galore kami. hehehe... i enjoyed the food there...and grabe! nagsawa ako sa maraming ribs (which was so yummy. very rich sa flavor. hindi maalat. yung pagiging spicy niya is ok) and raspberry chessecake (and now, im craving for it na! argh!!!)

anyway, mamang lover our (me and erica) gift for her so much. we gave her a set of jewelry that has an amethyst on the center. it comprises of 1 necklace, 1 ring, and 1 set of earrings. hati kami ni erica sa bayad. well technically hati kami... 25% sa kanya, 75% eh sa akin. hehe... oks lang :) right after opening our gift, sinuot na niya agad. and suot niya yun until dinner. im so glad nagustuhan niya yung gift namin. ang hirap kasi regaluhan ni mamang eh. ayaw na namin siya regaluhan ng damit, bags, and shoes kasi madami na siya nun. ayaw na din namin siya bigyan ng bagay na pang display lang sa bahay kasi kalat lang smen yn (haller! ang dami na kayang gamit sa bahay!) so ayun... jewelry na lang. at least magagamit niya yun kahit kelan niya gusto. {watch the video HERE}

and as usual, kinantahan ulit siya nung gumbo crew (^_^)

all in all, im happy for mamang. and nag enjoy din kami sa celebration namin. sana maulit ulit yun (^_^)

Pics of mamang's 61st birthday is in HERE

Tambay Millionaire Interview

2009-02-22T23:16:00.003+08:00

February 22, 2009 - Sunday...

Someone barged into our house and asked me for an ambush interview!!! lol... of course im kidding... they didn't just barged in.. and they didn't asked for an ambush interview (because if they did, then it's not called an ambush interview anymore... isn't it?)

six diligent students namely fiona, kathleen, ariane, mayeh, olan, and aiah from san juan de letran asked me if they can conduct a video interview (this is not a job interview ok???) for their research paper entitled "TAMBAY MILLIONAIRE". basically, the paper is all about people who earns cash at the comfort of their own home. i'm one of their chosen few to be included on their research paper and i was so excited, thrilled, and nervous all at the same time. besides me, they will also interview some of the famous and excellent SEO Specialists namely alfred palconit, zaldy dalisay, kenneth mendoza, and neil maranan (of course).

technically speaking, i'm really not a tambay millionaire. for one: i'm not a millionaire, two: im not a tambay, and three: i don't rely on pure freelance/home-based jobs. I have a full-time job. BUT i also have side projects that i do on my house every after work and every weekends. the money i earn for doing these so-called part-time jobs are the ones i use to pay my bills (e.g. credit cardSSS, phone bill, internet bill, electricity bill, etc.), and the ones i earn on my full-time job is the one i save on my bank account.

anyway, as i've said, im really not a tambay millionaire. but still, they insisted that I should be part of it because what i earn in my freelance job is not a joke. it's not really a huge amount but still, i can use it for settling my bills and debts.

moving on... the first shedule of the video interview was last friday (february 20). but there has been some conflict of schedules so we decided to have the interview today (Sunday). i fetched them on tapa king vito cruz at around 10:30 a.m. two of them went to SM harisson plaza to buy the things they need for their props while the rest ate their brunch. i was surprised because they bought a venti starbucks frappe for me. huwaw... i really didn't expect it. how did they knew i love starbucks? hmmm... indeed they know how to please their interviewee (^_^)

we started the interview at around 11:30 a.m. it was fun to watch them creating their own props and from the looks of it, i can say that they were really having a good time even though 'twas tiring and very stressful. gawd i miss college days... :'(

they started the shoot when they asked me to walk ahead... they were videotaping me while walking... a bit awkward because my neighbors were watching (gawd i hope my usisero neighbors disappear!). anywho, so there... they were videotaping me while walking until we reached our gate. they conducted the interview on my room because they need a computer (or in this case, my laptop) as a background. before the shoot, i was a bit nervous... while shooting, i was still nervous.. but after that, i realized i had so much fun! i answered all their questions and i hope they understood my answers (i was so bangag. hehe...) i also explained to them how i analyze traffic, statcounters, where the traffic comes from, what keywords people use on the search engines to arrive on my site, directory submission, and what i do as a link popularity specialist.

unfortuanately, the noise outside our house was caught on the video. i wanted to shout to my neighbors "HOY MANAHIMIK KAYO" but then again... sabi nila buti na lang malakas boses ko so i think they meant it'll work out just fine.

i prepared a little meryenda for them. just a braso de mercedes cake and they ate it when the interview ended. I was so happy it was successful and i hope their second interview on cavite for that day was a success too.

i really asked them to have a picture with me. sabi ko ibblog ko (^_^)

all in all, i was so happy and lucky to experience this kind of situation. i mean, not all people gets that chance to have a part of their life featured on a documentary. and what made it even more exciting is that cheche lazaro will be watching the documentary. i hope they pull it good and i hope they become successful on their documentary project. i wouldn't mind a re-shoot if it's for the betterment of their project.

i so love them all! (^_^)

valentines date - february 14, 2009

2009-02-17T15:43:00.003+08:00

i had a normal yet lovely valentine's day with my bhebhe :)

i started my day at around 12 p.m (kinda late na. hehehe...) i went to the parlor (reyes haircutters. the only one who I allow to touch my hair) for my hair reborn treatment. it's a must for me to undergo that treatment because my hair is rebonded... :p

the parlor is jam packed with students from paco catholic school because its their prom night and they wanted to look best. anyway, the treatment lasted for two hours. bhebhe fetched me to the parlor and left at around 2:00 p.m.

then we went to robinson's place, malate. it is a normal date because we do what we usually do when we go out. watch movies, stroll around, arcades, dinner, etc. we watched underworld: rise of the lycans. the line on the ticket booth was long but thank God they were all watching when i met you (the movie that I swore will not watch... yuck!) come to think of it... chris is so lucky to have me as a girlfriend because he can watch the movies he likes when he's with me because we share the same interests. suspense, action, sci-fi, and stuff like that. occasionally we watch romantic movies but its very rare to happen. and if it does, most probably we will just watched it on dvd and not on the theater. honestly, i pity those boys with their girlfriends on the theater who don't have any other choice but to watch the chick flick when i met you. for sure they didn't want to watch it and would prefer to be outside than to be sitting for an hour and a half waiting for that baduy movie to end. hehe... im such a bad girl >_<

anyway, moving on, we liked underworld although it's a bit boring at first. i know bhebhe enjoyed the movie and so I did especially when the lycans and the vampires are already in a war.

right after the movie, i asked chris to accompany me to japan home center because i need to buy some stuff there. i bought some air-fresheners, strainer (yes! a strainer. we need that in the office because my colleagues are fond of eating instant pancit canton), and a pouch bag (finally! i saw a pouch bag that I liked!)

after that, we went to grab a meryenda at the food court. we both love hong kong style noodles so we bought one for each. after that, we decided to hang out at gbox and see if we can do something there. well, he played some games but i'm a bit uncomfortable because the place is jam-packed with teenagers and the so-called gangsters that looks like walking hangers because their clothes were so big that one person can still fit into their clothes while they wear it. the teenagers were a bit tolerable but they were all over the place. shouting like as if they own gbox and acts like as if their uneducated. (seeesh... they are all immature! lol...)

so we went our for awhile. i remembered that i need to buy some groceries, so we went ahead to the supermarket to buy some mouthwash, alchohol, soap, and shampoos. after buying my grocery stuff, i was surprised by chris handing me three red roses beautifully arranged. he greeted me happy valentine's day. i was shock but i said 'akala ko walang ganito...' he said 'pwede ba naman yun?' then he kissed me... hehe... i have the sweetest boyfriend ever. we were cuddling each other at the supermarket :p

and so we went back to gbox because we wanted to spend some time singing. luckily, all the jologs left already and we had our videoke booth all by ourselves. we sang a lot! hehehe... we ended our mini-concert at around 9:30 p.m and we realized that we haven't had our dinner yet. so we searched for a decent yet romantic place to have our dinner date. we first checked out pink pepper but it is already full. then we have flapjacks and friday's as other alternatives. bhebhe didn't like friday's menu and flapjacks were also already full. then i noticed don henrico's across the street. so we gave it a shot. luckily, it is not full and we have the best seats when we got in. we were in a couch and the table is located beside the window where you will see the great view of robinson's place ermita.

we ate a lot! salad, pasta, and pizza plus two bottomless drinks. we were so full and weren't able to finish the whole pizza. so we decided to take it home for erica. (pictures here)

i had so much fun! i got to walk in the mall carrying my flowers. i was proud of the flowers chris gave me. for me, its like a proof that someone loves me. i know its just my point of view... but what the heck?

oh... and i also got the chance to buy flowers for mamang and erica. i bought each of them three white roses.thankfully, they love it! :)

Puerto Galera - Reuel's Birthday

2009-02-08T16:15:00.007+08:00

yep.. my second time to galera.. and it rocks!!! \m/

first off... happy birthday to my ever dear friend and kabarkada reuel... may you have more birthdays to come... and salamat din sa galera... sana next year palawan na! *w00t*

anyway, this is a birthday treat of reuel sa aming mga friends niya. hehe... 'twas so much fun! (^_^)

DAY 1
here's our itenerary

2:00 a.m - call time sa KFC buendia LRT station. amp! hindi naman nasunod to! halos lahat sila 3a.m na dumating. at ang birthday celebrant, LATE!!!
4:00 a.m - departure in manila
6:00 a.m - time of arrival in batangas pier
7:00 a.m - departure ng galera boat
8:30 a.m - arrived at galera
9:00 a.m - settled in our room, fixed our things, yung iba nag shower kasi nanlalagkit na
9:30 a.m - namalengke na ang boys
10:30 a.m - cooking time for lunch... hehe... si carlos ang nagluto! naks... :D
12:00 p.m - lunch time
1:00 p.m - yung iba nag swim na. pero ako, natulog. haha... pagod eh... tapos puyat pa
4:00 p.m - lahat naligo na sa beach
5:00 p.m - nag meryenda ako, si bhebhe, at si arjay ng halu halo
6:00 p.m - nag shower na kami
7:00 p.m - cooking time for dinner
8:30 p.m - dinner time
9:00 p.m - nag libot libot sa mga bars
10:00 p.m - nag inuman na sila. ako natulog na... zzzz....

Pics of our Puerto Galera Day 1 is in HERE

DAY 2
and we survived our first day. hehehe... masaya... pero mas masaya itong second day namin. nag snorkling kame... yep... hehe... sarrrrrrrrrrrrrrrap!!! first time kong nakapag snorkling. first time kong makapunta sa ganung kalalim na part ng dagat. tapos first time ko din makakita ng corals. at hindi sila mga normal na corals. MALALAKING corals sila!!! ang daming fishes... school of fishes... tapos mga sea urchins.. at blue starfishes... super nag enjoy ako! sarrrrrrrrrrrrrrrrap... tapos pumunta pa kami sa ibang beach ng mindoro. although dko nga lang alam kung anong pangalan nung beach na yun. pero katabing beach lang siya ng white beach. haaaay... basta... dko alam kung pano idedescribe yung hapiness ko netong araw na to lalu na nung nag ssnorkling kame... hihihi... thanks ulit reuel ;)

8:00 a.m - gumising na ako
8:15 a.m - AKO ang nag luto ng breakfast. ay pati pala si arjay. hehehe...
9:00 a.m - breakfast na!!!
9:30 a.m - prepare na para mag snorkling
10:00 a.m - alis na sa resort. sakay na ng bangka... tapos dko na matandaan kung anong oras na kami nakarating sa venue ng pag snorkle, kung anong oras kami natapos sa pag snorkle, at kung anong oras kami lumipat ng lugar/beach
3:00 p.m - hinatid si carlos at nina sa sakayan pabalik sa pier. kelangan na nila bumalik eh. di sila nakapag paalam sa work nila na mag aabsent sila ng monday. so, anim na lang kaming nag stay dun (me, bhebhe, jp, reuel, arjay, jules)

maaga ulit ako natulog. pero nag inuman pa yung mga boys. dko na alam kung anong oras sila natapos. zzzzz.... zzz...

P.S: snorkling pics are all courtesy of jp (^_^)

Pics of our Puerto Galera Day 2 is in HERE

DAY 3
last day na namin sa puerto sa enjoy to the max na kami. yung mga boys, naligo ulit sa beach nung umaga hanggang tanghali. while ako nagpa henna sa braso... tingnan niyo na lang sa pics yung itsura ng henna. hehe...

3:30 p.m yung sched ng bangka namin pabalik ng pier. pero 4:00 p.m na din kami nakasakay ng bangka. pero ok lang.. nagkaron pa tuloy ng chance si jp, arjay, at reuel sa kanilang last minute shopping galore.

iba yung sinakyan naming bangka pabalik sa pier. roro yung sinakyan namin. first time kong nakasakay dun at nakakahilo pala. lol... parang mas nakakahilo pa sumakay dun. haaay... 5:30 p.m na kami nakabalik ng pier. at almost 7 p.m na nakaalis yung bus na sinakyan namin pabalik ng manila kasi super dalang lang ng mga pasahero. mabilis naman mag maneho yung driver... kaya by 9 p.m eh nasa LRT buendia na kami.

nag dinner kami ni bhebhe sa yellowcab vito cruz den umuwi na kami. super tired yet super fun (^_^)

sa lahat ng mga sumama.. mga high school friends ko (jp, reuel, carlos, arjay, jules)... kay nina... kay bhebhe... super thank you kasi nag enjoy ako...

to reuel, HAPPY BIRTHDAY!!! sana nag enjoy ka sa puerto galera. kasi ako, i really had a great time! sana maulit ulit to! teka... sino na ba susunod na mag bbirthday? kelan ang next out of town natin? SUMMER na!!! (^_^)

Pics of our Puerto Galera Day 3 is in HERE

BONUS VIDS

Puerto Galera Fire Dance

Puerto Galera Gay Entertainers

gUrLaLiEn rants...

2009-01-26T00:19:00.004+08:00

bd3p lng mgkaron ng mga kaibigang imbis na icongratulate ka sa achievement mo eh nauna pang humingi ng libre o kaya mangutang >_<

i mean... what the heck?! kaibigan ko ba talaga kayo? kasi kung kaibigan ko nga talaga kayo, bakit parang hindi naman kayo masaya for me at nag ttake advantage pa kayo sa akin? oh... sabihin niyong hindi... palunukin ko kayo ng isang libong bulate dyan eh...

ang masakit pa dun eh para namang mei naitulong sila sa achievement na nagawa mo. eh ni hindi mo nga naramdaman ang presence nila nung naghihirap kang maabot ang pangarap mo. ni hindi mo naramdaman na kaibigan mo nga pala sila nung times na inaabot mo yung achievement na gusto mo. tapos eto sila... nagsulputang parang mga salot na kabute na kundi nangungutang eh humihinge na ng libre dahil nalaman na nilang nag tagumpay ka sa buhay mo.

seriously... can't you just be happy for me? hindi naman ako nanalo ng lotto na tumunganga lang at kabooom! success story na agad. kung nsan man ako ngayon, pinaghirapan ko yon! dugo, pawis, puyat, at samu't saring sakit ang pinagdaanan ko maabot ko lang ang pangarap ko. ngayon, kung nasan man kayo ngayon... yung tipong nahigitan at nataasan ko kayo... eh magdusa kayo dyan! eh wala naman kasi kayong ginawa kundi manghingi ng libre at umutang pera sa mga nag succeed. eh kung nagsisikap na lang kayo para di niyo na kelangang humingi ng libre at utang edi lahat tayo masaya!

sa 22o lang, nakalimutan ko na ang tungkol sa rant na to... eh etong si bhebhe pinaalala sa akin. well, technically, di naman niya pinaaalala.. bigla na lang tong sumagi ulit sa isip ko nung mei pinagusapan kaming almost related dito.

SCENE: nanonood kaming dalawa ni bhebhe ng tv. family feud ang palabas

bhebhe: bhe, ang laki din pala ng premyo dyan sa family feud no! ano kaya... sumali kami nila mama dyan. ay kaso tatlo lang kame eh
ako: sus... si papang nga gustong sumali diyan eh. tamang tama daw at apat kami
bhebhe: oh, eh bakit hindi kayo sumali?
ako: ngek. ayaw namin ni erica. kakahiya no!
bhebhe: bakit naman? eh pano pag nanalo kayo? ayaw niyo nun... madaming hihingi ng balato sa inyo
ako: that's exactly my point! hihingi lang sila ng balato. maalala ka lang nila kasi mei kelangan sila sayo. ako nga eh... na promote ako. pero sa mga kaibigan ko, dalawa lang yata ang nag congratulate... the rest, nagpalibre agad... mei ilan nangutang pa! ni wala man lang congratulation greetings muna bago humirit ng libre... alam mo ba kung gano kasakit yon? naturingan pa namang kaibigan...
bhebhe: {tahimik na lang}

22o yun... nung na promote ako (well, almost pa lang naman...) nakngtokwa! bilang lang sa isa kong kamay (take note.. sa isang kamay ko lang... so meaning, di lalampas sa lima) ang nag congratulate sa akin. at si anna at ems lang ang nagbigay ng words of encouragement sa akin. nung nagbigay sila ng words of encouragement, haay... parang gusto ko talagang umiyak. na feel ko na they really are happy for me. ni hindi nila naisip na magpalibre. talagang minotivate nila ako. at nung nag doubt ako sa sarili ko, sila ang unang unang nagpatibay ng loob ko. naniniwala sila sa capability ko. balewala sa kanila kung malibre ko man sila o hinde. ang importante, happy sila at naabot ko yung isa sa mga dreams ko. at ngayon, sa kanila ako mei utang. kaya sila lang ang mei karapatang mag expect ng libre (promise yan friendshipssss)

at ito pa! mei iba pa akong na encounter na tao na nung nalaman nilang na promote ako eh salary raise agad ang nasa isip. eh naknampucha! mga mukha talagang pera... utang agad ang banat sa akin. akala ko biro lang... so naki ride ako. aba maya maya, para ng adik na nagungulet na pautangin ko daw siya. mabuti sana kung limang daang piso lang ang inuutang niya. eh nakngtokwa... mahigit 5k yon! ano akala niya sa akin? tumatae ng pera?! nanay ko nga dko mabigyan ng dalawang libo eh... siya pa kayang hindi man lang nagsabi ng congratulations?! garapal talaga! ang sarap sampalin! at eto pa... nagsabi pa na barya lang daw sa akin yung inuutang niya! punyeta! magtrabaho ka kasi ng maayos para magkaron ka ng pera... ako, ginagawa ko lahat ng paghihirap na to para sa future ko, sa future ng family ko, at sa magiging family ko! hindi ko ginagawa lahat ng ito para ipautang sa inyo! --- nagbitiw ako sa kanya ng mga salitang medyo pantama sa kanya. pero pabiro ko sinabi. sana naman natamaan siya kahit papano. hindi ba siya nagtataka na 23 years old na ako pero hindi pa din nag aasawa? tatlong taon na kami ni chris pero hindi pa namin magawang magpakasal? nag iipon kami! nag pprepare kami! ayaw namin magkaron ng pamilya na financially eh hindi pa kame ready. ayokong mangungutang ako sa ibang tao dahil nagigipit ang pamilya ko. kung wala pa palang pera, wag muna gumawa ng pamilya! simple lang naman yan di ba? mahirap pa rin ba intindihin yon?

hindi naman ako nag mamayabang nung sinabi ko yung achievement ko. sobrang tuwa lang ako dahil hindi ko alam na kaya ko palang gawin yun. kaya ko palang abutin yung inaasam ko. medyo natagalan nga lang pero at least ngayon, alam ko ng kaya kong gawin yun kahit na simpleng tao lang ako. hindi naman kasi ako matalino. maabilidad siguro pero minsan lang din. tinatamaan din ako ng katamaran. kaya nung naabot ko to kung nasan man ako ngayon, sobrang natutuwa ako. pero hindi lahat ng kaibigan ko nakikita yun. sa kanila, makaka take advantage na sila dahil sa magandang nangyari sa akin. masakit lang isipin na after all these years, mei mga kaibigan pa rin pala akong ganun. akala ko kilala ko na silang lahat. akala ko sila yung tipo ng taong magiging happy for me.

alam ko, after netong post na to, mei mag rereact na yumabang na ako o sobrang yabang ko na... eto lang masasabi ko sa inyo:

WALA AKONG PAKEALAM SA INYO. MAMATAY NA KAYO! KUNG NSAN MAN AKO NGAYON, WALA KAYONG TINULONG DITO. KUNG GUSTO NIYONG MAABOT TONG PWESTONG TO, MAGSIKAP KAYO! HINDI YUNG PURO PALIBRE, PA STARBUCKS, AT PAUTANG ANG NASA ISIP NIYO! KUNG NATUTUWA KAYO SA GINAGAWA NIYO, PWES MATUTUWA AKO KUNG MAWAWALA NA LANG DIN KAYO SA LANDAS NG BUHAY KO. SALOT KAYO! DI KAYO TUNAY NA KAIBIGAN!

dapat hindi na big deal to eh. dapat wala ng ganitong entry. kung di lang naipon ang sama ng loob ko edi sana wala ng ganito. nakakapikon!

panic buying

2009-01-20T11:15:00.002+08:00

shet... nagkakaubusan na ba ng leave-on? argh!!!

kasi nung saturday ng gabi, nag gorcery ako sa puregold, delpan sa mei makati. everytime na mag ggrocery ako, hinding hindi nawawala sa listahan ko ang leave-on. ok lang kahit walang shampoo. basta wag mawawalan ng leave-on. araw araw naka leave-on tong buhok ko. kaya sa mga nagsasabing ang ganda ng buhok ko (super straight daw at malambot), eh leave on lang ang sikreto ko. no more... no less..

o ayun... anyway, mega hanap ako ng leave on dun sa supermarket. usually, katabi niya lang ang mga shampoos at conditioners. pero most of the time, katabi niya ang lahat ng creamsilk products (since creamsilk din siya). three times kong iniscan ang mga racks. until finally, sumuko na ako. so nagtanong na kami ni bhebhe dun sa crew.

ako: miss, nasan yung mga leave on niyo?
babaeng crew: ma'am phase out na po

phase out? anong ibig sabihin niya sa phase out? nag panic ako! shetttttt... paano kung tanggalin na nila ang leave on? paano na ako? paano na ang buhok ko? whaaaaaaaaaaaaaaaa!!! so ayun... pumila na kami sa cashier ng walang leave on. habang nakapila kami ni bhebhe, inaabsorb namin yung sinabi nung babaeng crew. anong ibig sabihin niya sa phase out? tatanggalin na ba siya ng cream silk? or baka naman out of stock lang sila?! bakit kasi phase out yung ginamit niyang term?

kahapon (monday), bago ako umuwi, dumaan muna ako sa waltermat supermarket. nag grocey ulit ako at binili yung mga nakalimutang bilhin sa puregold nung sabado. shempre, nangunguna sa listahan ko ang leave on. hinanap ko agad siya pero habang hinahanap siya, nakita ko na yung iba ko pang bibilhin. nakuha ko na ang lahat ng nasa listahan ko. leave on na lang ang kulang. so pumunta ako dun sa rack ng mga shampoo at conditioner. ganun ulit. three times ko siyang iniscan. wala akong nakitang leave-on. ay meron pala. nag iisang creamsilk na green na leave on na nasa bote. hindi yun ang ginagamit ko eh. sachet na pink creamsilk leave on ang gamit ko. so na frustrate ako. feeling ko nun, wala na talagang leave on na creamsilk. meron namang ibang leave on (e.g. rejoice) kaya lang, iba talaga yung leave on ng creamsilk. mabango at hindi siya sticky sa buhok. once i tried using rejoice leave on. at ayun... awa ng diyos... nag mantika ang buhok ko pag napapawisan. not unlike yung leave on ng creamsilk, maganda ang effect sa akin.

oh anyway, back to the story, ayun nga. nag iisang leave on na lang yung nakita ko. tapos green pa. tapos nasa bote pa. so, ayun... kinuha ko na lang din siya at nilagay sa basket. tapos mei nakita akong babae na crew. edi tanong ulit ang lola mo...

ako: miss, nasan yung mga leave on niyo?
babaeng crew: eh san niyo po nakuha yan? (tinuturo niya yung leave on sa basket ko
ako: dito (tinuro ko kung san ko nakuha). nag iisa na lang siya eh
babaeng crew: ay ganun po ba. ah teka lang po ah... (tapos parang nag isip lang siya)
babaeng crew: wala na po yata ma'am eh. kasi usually dito sa rack na to namin siya nilalagay

eh sa curious ako... at mukhang mabait naman si ate... nakipag chismisan na ako sa kanya

ako: eh kasi nung sabado, nag hanap din ako sa puregold ng leave on. sabi sa akin dun, 'phase out' na daw yun. pano ba yun? out of stock ba or wala na talaga meaning hindi na kayo magkakaron ever?
babaeng crew: ay ma'am dko alam eh. pasensiya na po
ako: ay sige ate oks lang. thanks po

haaaay.. iiyak na ako nung mga time na yun. sa totoo lang, wala na akong balak bilhin pa. pero naglibot libot muna ako sa loob ng grocery. baka sakaling mei himalang mangyari

at ayun na nga! mei himala!

sa dulo ng supermarket (kung nsan ang mga johnson's products), mei nakita akong kahon dun sa mei bandang ibaba. parang kahon ng sapatos na puro sachet. anakngtokwa! ayun! nandun lahat ng leave on! hahaha... parang gusto kong mag pamisa nun! tae! mukha akong tanga! panick buying talaga ako... 36 sachets ng leave on ang binili ko. stock ko na yun for one whole month! yipeeeeeeeeeeeee...

tapos pumila na ako sa counter. habang nilalagay ko na yung mga pinamili ko dun sa counter, tingin ng tingin sa akin yung matandang babaeng nasa harap ko. eh naka earphones ako nun so siguro, feeling niya dko siya naririnig. bigla niyang kinausap yung kasama niya. sabe niya "ay grabe. tingnan mo to oh. parang mei sari sari store na pangbuhok lang" eh pano naman kasi, tatlong malaking bote ng conditioner, 36 sachets ng creamsilk leave on, at anim na sachet ng rejoice rich ang binili ko. hahaha... kitang kita ko nakatitig siya dun sa mga leave onssss ko... (^_^)

haaay... saan kaya pwedeng makabili ng one year supply ng creamsilk leave on? dapat bigyan na nila akong ng royalty kasi uber dami ko ng nabiling leave on sa kanila eh :p

FOR SALE: back pack laptop bag

2009-01-15T17:41:00.003+08:00

im now selling my black back pack laptop bag. it has been already used, but still in a VERY GOOD condition. no holes, haven't been ripped, zippers are intact, same as brand new.

FEATURES

the front container has a calling card and pen holder plus lots of pockets (you can place your keys, scissors, etc.)

it has three zippers/bag

first zipper/bag: you can put your mouse and powercord

second zipper/bag: it is where the laptop is placed

third zipper/bag: you can put your folders, files, organizers, etc.

as you can see, the bag has lots of containers, thus, letting you put as many things as you like

it has an interior divider

fits up to 15 inches laptop

the back is padded. you'll still feel comfortable even if you carrying it for a long time

the bag is WATERPROOF (so as the zippers)

IN VERY GOOD CONDITION.

no hidden defects

it was bought on landmark

price has been reduced. it's only 500 pesos (used to be 900 pesos)

reason for selling: i already have two laptop bags and i'm not using this anymore.

* FIRST COME FIRST SERVE BASIS *

for those who are interested, you can reach me at 09164202090

for shipping, i'll require 90 pesos (within metro manila) and 150 pesos (outside metro manila) thru LBC

for meet-ups, here are my schedule (these are still subject to my availability (e.g. no office meetings, no client call, etc.)

monday - friday: greenbelt 1, makati cinema square, waltermart (in front of don bosco)

saturday - sunday: vito cruz (mcdo, jolibee, or starbucks), robinson's place ermita, midtown

NOTE: click on the picture below to make it bigger


the laptop bag	front view


the front container	calling card holder


other bag compartments. as you can see, the bag has lots of containers, thus, letting you put as many things as you like	first zipper/bag you can put your mouse and powercord


first zipper/bag you can put your mouse and powercord	second zipper/bag


second zipper/bag	second zipper/badg


second zipper/bag it is where the laptop is placed	third zipper/bag you can put your folders, files, organizers, etc.


The open back pack laptop bagbird's eyeview	the back of the bag the back is padded. you'll still feel comfortable even if you carrying it for a long time


close-up	close-up

my first bank deposit for the year 2009

2009-01-13T17:33:00.003+08:00

i have been SO busy in my work in the office that i haven't had the time to write stuff in my blogs. sa ngayon, busy pa din ako. but just to unwind a little bit, i decided now is the right time to update my loving blogs.

gastadora ako. alam yan ng halos lahat ng mga taong nakapalibot sa akin. but what they didn't know is kahit gaano ako kagastadora, eh nag iipon pa rin ako. i have a 2 year old savings account on bdo (i have to emphasize the age of my bank account para malaman niyo na consistent ako sa pag iipon ko at hindi seasonal. lol..) plus i have my two alkansyas on my bedroom.

before my birthday last year, nag iisang maliit na alkansya lang ang meron ako. im happy to say na madali ko siyang napupuno. once na mapuno siya, lahat ng barya sa loob nung alkansyang yon eh trinatransfer ko sa savings account ko. literary, para akong batang mei dala dalang alkansya sa bangko para mag deposito. kahit mukha akong retarded, proud ako dahil hindi lahat eh nakakapag ipon ng ganun.

wen my birthday came, niregaluhan ako ng isang matangkad na alkansya ng tita ko. sabi ni mama, natutuwa sa akin si tita kasi nag iipon nga ako. magandang habit daw yun kasi sa bandang huli, ako din ang makkinabang sa pag iipon ko. ganun kasi siya eh. pareho kami ng pananaw sa buhay. so sa ngayon, dalawa na ang alkansya ko. yung malaki, tig pipiso nilalagay ko. yung maliit (yung globe) tig lilimang piso nilalagay ko. nag hihintay pa ako ng mag bibigay sa akin ng isa pang alkansya para dun naman ako mag lalagay ng sampung pisong coins.

at neto lang, i decided na bilangin na ang laman ng aking dalawang alkansya. hindi ko siya napuno. almost lang. when i day almost, 1/4 na lang eh puno na sila. pag binuhat mo, hindi kakayanin ng isang kamay mo lang sa bigat. hehe... ayun.. binuksan ko na siya at binilang ang laman. shempre di ko sasabihin kung magkano yung nasa loob.

at nung last week lang, i just made my first bank deposit sa aking savings account for the year 2009. gusto ko back to start ulit si alkansya since new year... hehehe... :)

yey! (^_^)

na miss namin si cess...

2009-01-12T10:39:00.003+08:00

awww... yep... we missed cess... kasi lagi siyang absent sa mga lakad namin. but we totally understood her. so ngayon, to make up sa mga absences niya, siya na mismo ang nagyaya ng lakwatsa. of course.... together with our other high school friends :)

una sa gamol ang usapan. unfortunately, naiba... naging MOA na lang para makasama sina JP at reuel. and nakahabol pa si john paul together with her girlfriend jane. medyo di siya planado ng maayos but im glad it turned out so well.

i met cess at starbucks at around 2pm. we had a super late lunch sa chiggy's. reuel and JP arrived after 1 hour. kumain muna sila then kwentuhan about cess' wedding... yep... kaya siya nag tawag ng lakwatsa eh para humingi ng tulong para maayos yung upcoming wedding niya. am so happy for her :)

at about 6:30 p.m, dumating na si john paul. nakakatuwa kasi first time lang pala niya makarating ng MOA. hehe... so super thank you siya sa amin kasi nga, ng dahil sa amin eh nadalaw na niya ang ever famous mall of asia.

tumambay kami sa pier one. nag dinner si john paul at jane dun. pero uminom din kame ng san mig while kwentuhan. masaya kasi nag reminisce kame ng high school life at ang daming na ungkat na issue. ang dami din naming napag usapan about our other friends and batchmates. we made fun of them. lol... kung anu anong napag kwentuhan namin at jinoke time namin sila. wala kase sila eh.... so sila pinag tripan namen. haha... so sa mga di pumunta sa aming lakad kanina na napagtripan namen, sori na lang kayo! sarrrrrap niyong pagtawanan! hahahahahahaha.... lol......................... :D :D :D

i got home at 10:30 p.m tired but happy :)

pics from this lakwatsa can be seen HERE

first day of work for the year 2009

2009-01-05T16:07:00.003+08:00

haaay... kakatamad... wala pa talaga akong ganang mag work. kagabe nga, ka-chat ko si shina... sabe ko, pag tinamaan ako ng uber katamaran, mag ssick leave na lang ako at magpapaka saya sa star city. lol... rant mode ako kasi di ako nakapunta ng star city (or kahit saang theme park) netong holiday. eh pano ba naman, kitang kita ko sa news kung gano kadaming tao ang mga nandun. ayokong makipag siksikan sa kanila dahil panigurado, di ko din ma eenjoy yung pag punta ko dun.

unfortunately, sabe ng katawan ko kaninang morning eh kelangan ko na nga daw talagang pumasok ng office (kahit na alam kong wala pa naman akong gagawin). kaya ayun... bbye to star city and hello to office. yak... haha...

o cya... tutunganga muna ako dito hanggang 7pm... *sigh*

del Fierro's Medya Noche - Welcoming 2009

2009-01-01T02:47:00.004+08:00

just like our noche buena, simple lang ang aming handa for new year. konti lang din ang handa namin kasi walang sense na mag handa ng marami kung apat lang naman kaming kakain. lol...

to everyone, HAPPY NEW YEAR may we all have a prosperous and wonderful 2009 (^_^)

pictures of our medya noche can be seen HERE

a video on how to welcome new year with a bang the del fierro way can be seen HERE

Truck Art

2009-01-01T01:40:00.003+08:00

Here are 7 pictures of (European) semi-trucks whose trailers are decorated to look like the sides are missing and the products they are hauling are painted on the sides and back.

The first one is of a bottle of beer and looks so real, like it is coming out the side of the trailer.

The second is of canvas tote bag

The third is of Pepsi cases and they are all stacked on the ceiling, and the bottom of the trailer is empty

The fourth is of another truck with the windshield facing the back and there has been a driver painted in the driver's seat looking back over his shoulder to appear like he is driving backwards

The fifth one is of an aquarium with fish swimming in it

The sixth one is of a bookshelf with books lined up in it and a post-it-note with an advertisement on it, probably for the company that sells the books. (Again, in a foreign language)

The last one is for Pringles-Hot & Spicy. The "inside" of the trailer has the appearance of having been through a fire

Last Mall Day for 2008

2008-12-30T17:43:00.002+08:00

yes... it's official... this will be our last mall day for the year 2008... next year na lang ulet... lol...

so ayun nga... we decided to make it formal... to document our last mall day for the year 2008. this is also our post celebration for our three years and 1 month anniversary. we weren't able to celebrate it on the exact date since christmas nga yun at nasa kanya kanya kaming family reunions. so... eto...

4:30 p.m na kami pumunta ng mall. lol... masyado ng hapon kung tutuusin. eh pareho kaming late nagising eh. haha... masarap talaga matulog. lalo na pag walang pasok. yipeeeeeeeeeeee... nag meryenda muna kami sa crepes and cream then nag hanap ng ireregalo para kay papang for his birthday (sa janurary 3 na...). at shempre secret na lang namin ni bhebhe kung ano binili naming gift. baka kasi nag babasa din si papang nitong multiply site ko eh. lol...

anyway... after that, we decided to watch a movie. skul bukol pinanood namin NOT because i want to but because yun ang gusto ni bhebhe. so go na lang ako. pero desperadas at tanging ina niyong lahat talaga ang gusto kong panoorin. pero baka next year na lang. or sa dvd na lang. lol...

after the movie (mga 8:30 p.m na yun), we went to ace hardware. ang balak ko is titingin lang ako kung magkano ang table lamp. eh nung nakita kong mura, aba sige bili na! lol... eh wala pang 200 eh... nyahahhaa... when we were about to go to the counter, i saw the exact electric fan i had sa kwarto nung di pa siya nasisira. tapos parang nakita ko yung 'buy me' signal. nyahahaha... so binili ko na din. kasi naman, ang hirap matulog sa kwartong sira ang electric fan no! try niyo kaya... :p good luck na lang sa aking credit card at na swipe nanaman siya! balak ko sa february na ulet siya i-swipe at mag babawas muna ako ng utang eh. lol... argh!!!

after that, hanap naman kami ng pasalubog para kay mamang. eh pano ba naman kasi, bago ako umalis ng bahay eh humingi siya ng pasalubong. so hanap kami... buti na lang naisipan kong pumasok ng french baker... at... ayun! nakakita ako ng fruitcake na pasok sa budget. gustong gusto kasi ni mamang na mei fruitcake eh. never kami nag pasko at new year na walang fruit cake sa bahay. eh ngayon, wala yatang nag bigay sa kanya kaya sad si mamang :( so effort talaga ako mag hanap ng fruit cake. eh nung nakahanap naman ako sa robinson's ermita, eh sus! gamahal! mas mahal pa yata dun sa electric fan na binili ko! kaya shempre dko binili. lol... so dko na pinakawalan yung fruitcake sa french baker at sana naman eh masarap siya di ba? :D :D :D

mga 9:30 p.m na when we decided to eat our dinner. where else?! edi sa favorite ni bhebhe! pier one sa san miguel by the bay. ewan ko ba kay bhebhe! adik na adik siya sa sinigang at sisig ng pier one! haaaay... so ayun... bondat nanaman kami.

di na din kami nagtagal kasi 11:15 p.m na din nun. umuwi na din agad kami. buti na lang di kami nahirapan sa pag hanap ng taxi. hehehe... :D

para sa mga pictures, pumunta ka DITO

del Fierro's Noche Buena

2008-12-26T14:58:00.004+08:00

december 24, 2008 (wednesday)

nung umaga, pumasok muna ako at ang kapatid ko sa aming mga trabaho. buti na lang at half day lang ako. umuwi ako at around 2 p.m. si erica naman ay till 3 ng hapon ang shift. nakauwi siya ng mga 6pm na (ma-traffic daw)

inumpisahan na namin ang pag pprepare ng pagkain para sa aming noche buena. konti lang naman ang handa namin. hindi naman kasi kami malaking pamilya pra maghanda pa ng madami. lasagna (specialty ni erica), hamon at keso de bola (courtesy of tita raquel), chocolate cake (courtesy of prince), fruit salad, at leche flan ang nasa hapag kainan namin. si bhebhe ko ang nag iisang bisita namin. :) kasama namin siya kumain. hihihi...

konti lang na receive kong regalo. but expected ko na yon. shempre... tumatanda na eh. nyahahaha... pero, im glad na nagustuhan ng mga taong binigyan ko ng regalo yung mga binigay ko sa kanila. medyo malaki din nagastos ko sa mga regalo. pero ok lang naman kasi isang beses sa isang taon lang naman nagpapasko. di na kami masyadong nag puyat dahil lulwas pa kami sa laguna ng umaga ng december 25 para magmano kay didi at para na din mamasko sa mga relatives namin doon. hehehe... :D

para sa mga pictures, pumunta ka DITO

Service Review: BPI Corinthians Makati = EPIC PHAIL

2008-12-24T10:43:00.005+08:00

a day before christmas eve (december 23), i only have 3000 pesos on my wallet. knowing that the 3000 pesos will not sufice till christmas because i still have to pay some bills (credit cards and meralco) and i only have till december 24 to settle all my transactions since it'll be the last working day for the year 2008. i was hopeful and looking forward for tomorrow because i'm confident to have my salaray on the atm because that's what our finance dept. promised us.

i came to the office early (december 24) to finish some tasks and of course, to settle the payments i have to make. my plan was to go first to bpi and withdraw the money i need to settle my bills. i checked my bpi account online and to my dismay, the 111 pesos i left on the atm yesterday, was the same 111 pesos i'm seeing on my account. it can't be! my salary should be on my account already because that's what our finance dept. promised us!

curious as to what happened, i sent a private message on the finance dept. asking why is our salary not on our atms yet. they told us that they already released and submitted the cheque to BPI corinthians yesterday and our salaries should be available on our accounts today. unfortunately, BPI corinthians FORGOT to do so. our salaries will ba available either on the 26 or 27th of december. anxious (and furious), i decided to relay the message to my officemates.

i can't believe BPI corinthians FORGOT to process our salaries! we were expecting a wonderful Christmas and it is, until i received the news that we will don't have our salary today! do you know how frustrating it is to work the day before christmas only to find out that the bank of your employer FORGOT to place our salaries in our ATM???

to make it worst, you still have to wait for 3 more days just to have your salary (as if the 15 days is not yet enough to wait) when you need it today?!

i just can't accept the fact the BPI corinthians' reason was simple as THEY FORGOT about it. i mean, what the heck?! can't they do something about it since it's their fault in the first place?! we need our salaries today and we need it NOW!

it is so frustrating to spend Christmas that you have anger on your heart. i hope people from BPI corinthians understands where i'm coming from and i hope they do something about this mess because in the world i belong (Internet Marketing), people know how to build reputation online. and having bad reviews and negative comments from these online marketing gurus will surely hit your business in a negative way BIG TIME!!!

BPI
we'll take you farther

yeah... so far, you will not be able to reach your salary... pffft...

NOTE: This post will be online until BPI corinthians takes an action regarding this matter!

other post about this matter: http://aldo.splitsys.com

SEOPH christmas get together

2008-12-22T18:36:00.004+08:00

or also known as 'THE SEOPH CANTUNAN'

isang araw... mei isang thread sa SEOPH tungkol sa pagkikita kita ng mga SEOPH forumers bago mag pasko. christmas gathering ika nga. so, as a moderator of the forum (and an avid attender of the cantunan events), nag set ako. bahala na kung sino at ilan lang ang pumunta. pero nilista ko pa din para naman mei idea kami ni zaldy (avid attender din ng cantunan events. hehehe...) kung ilan at sino sino ang mga present na SEOPH peeps.

kinonfirm ko muna ang date. tiningnan ko kung ok ang date sa nakararami. pero since wala namang umalma (kung meron man eh konti lang) push through na namin. nag mass message pa ako sa mga inbox nila para iinvite. kasi gusto ko talaga na marami ang makarating. madami din naman ang nagpalista sa attendance so masaya ako kasi expected ko, madaming dadating. in fact, finainalize ko pa ang list of attendees, ang date at time, pati na din venue. pinost ko na din ang number ko at number ni zaldy just in case mei gustong humabol or mei hindi makakarating.

5 p.m sa pier one - MOA ang napagusapan. late ako. haha... mga 8 p.m na yata ako nakarating. pero nag iwan naman ako ng message sa thread na malalate ako at mei tinatapos lang ako sa bahay.

pagdating ko sa venue, anim na sila. ako ang pangpito. at dumami pa ng dumami ang dumating. natuwa ako kasi limang lamesa ang na occupy namin. long table talaga at over flowing ang beer at mga pulutan.

yun nga lang, mei napagusapan na medyo di magandang issue... at ito ang sinisigaw ng halos lahat ng dumating dun sa SEOPH christmas get together... ang CALL TO ACTION... mei mga usap usapan at bulung bulungan na mei interesadong bumili sa seo.ph sa halagang Php5,000,000.00 (or $100,000.00 yata). nakakalungkot isipin na kung totoo man ito at mapagdesisyunan ni marc macalua na ibenta na ito ng tuluyan, ay wala kaming magagawa dahil siya naman talaga ang mei ari nun. sana lang, bago siya mag desisyon ay isipin muna niya ang kapakanan ng SEOPH. san na kami pupunta pagkatapos non?

SEOPH is not just a forum for me anymore… its a community… community that i learned to love…

yan ang mga katagang aking binitawan matapos na malaman ang issue. totoo naman eh... i so super love my SEOPH family. will i be spending my time with the SEOPH peeps if they don’t matter to me? ng dahil sa kanila, naging masaya ang aking pagiging SEO. ng dahil sa kanila, madaming nadadag sa aking kaalaman at mga kaibigan :)

anyway, tama na muna ang drama... nagdala din ng mga SEOPH t-shirts si zaldy. 350 pesos ang presyo nun. pero 200 na lang niya binenta para sa mga pumunta.

umuwi ako at around 1 a.m di pa sila tapos nun pero i decided na mauna na. pagod na din kasi ako at wala din akong kasabay umuwi.

gusto kong mag thank you sa lahat ng nakapunta... i super love you all :D

Almer (kiddie30) - napaka BULLY mo talaga!!!

Arnold (aaarez) - nice meeting you po sir!

Carol (Icezorg) - buti pumunta ka :) at least alam namin na babae ka. hehe... :D

Eric (ericm) - bilib ako sayo! layo ng pinanggalingan mo pero nakapunta ka pa din! super thanks! :D

Gary (garyshack) - yey! pumunta ka! :) thanks for responding sa PM ko :D

Kenneth (Kenneth) - maraming salamat sa mga kwento mo. di ka pa din nagbabago. madaldal ka pa din. nyahahaha... :D

Leoneil (kapengbarako) - oist ikaw ha... nalaman mo na tuloy lahat ng kita namin. lol... :D

faye - sister ni neil - maraming salamat ng dahil sayo eh nalaman ko na ang limpak limpak na kinikita ni zaldy. *w00t*

Rev. Jeffrey with his wife - thank you po for coming :)

Ricky (masterbetong) - nice meeting you :)

Rosette (maldita) - naku lola buti nakapunta ka! hehehe...

Rostum (netPH) with his wife - madami ka yata na share na tips... sayang di ako nakinig. hehehe... :D

Zaldy (majorkontrapelo) - super salamat zaldy. sa t-shirt, sa pag ayos ng EB, at sa bill. hahaha... :D

kamusta naman ang bill? tumataginting na.... secret... :p basta nasa akin yung bill... scan ko daw muna tapos post ko dito. pero grabe.. laki nung bill ah! hehehe...

NOTE: what's new?! na senglot nanaman si zaldy at naka anim na bucket na daw sila bago pa ako makarating. hahaha...

sa lahat ng nalasing... ayos yan! *w00t*

surprisingly, konti lang ang pictures na nakuha ko. so yung iba diyan ay grabbed lang from zaldy. if you wanna see the pics, punta kayo DITO

sige cantunan peeps... till next time ;)

christmas gift rant

2008-12-10T10:09:00.004+08:00

... and i believe i have to warn you that indeed this post is a serious one... >_<

at the age of 13, i already know how to shop for christmas gifts NOT for my inaanaks but for my family (mamang, papang, and erica). and whenever i buy them gifts, i always see to it that what i'll give them is what they really want. kase, dun mo makikita na they will really appreciate what you have given them. plus the fact that you will receive 10,000 thank yous (literary) from them.

when i became an adult (meaning mei work na ako), tsaka pa lang ako nagkaroon ng inaanak (LEGAL inaanak. hindi yung feeling inaanak ko lang). and as their ninang, im obliged to give them gifts every celebrations na related sa kanila. but of course, christmas lagi ang pinaka importante.

i remember last year, i gave one of my inaanaks some dora the explorer stuff. these so-called STUFF includes dora the explorer bag, dora the explorer complete set of coloring pens and drawing materials, dora the explorer coloring books, dora the explorer pencils, dora the explorer pencil case, and dora the explorer tumbler. love na love kasi talaga niya si dora the explorer kaya yun yung naisip kong ibigay na gifts sa kanya coz i know sobrang matutuwa siya. mind you, hindi ko sa isang store binili lahat ng yan. i literary searched ALMOST all of the malls na mei dora the explorer stuff. ganun ako ka OC when it comes to shopping. kasi nga, gusto ko maapreciate nung pinagbigyan ko yung gifts.

na appreciate naman ng inaanak ko. gustong gusto niya yung dora the explorer stuff niya. and ginamit agad lahat ng yun. unfortunately, the parents (which is btw my cousin) laughed and joked about the gifts i gave her anak. she was joking that the stuff that i gave her anak were all like fake and yung isang dora the explorer stuff daw eh parang mei hepa dahil naninilaw. to make it short, parang pinapalabas niya na sa isang mumurahing lugar ko lang nabili yung stuff na yun. i know it was only a joke but i was deeply hurt with what she told my other cousins when we had our family reunion. naging laughing stock tuloy ako ng pamilya. it just hurt so much when you know you exerted too much effort (and MONEY) but is still not enough at naging laughing stock ka pa. maybe you're thinking na i should just defended myself and what my cousin said wasn't true. yeah i should do that. but the problem is, i-rreason out lang niya na she was just joking and that they she have no intentions of hurting my feelings. tapos magiging big deal yun sa family namin tapos ang kalalabasan eh ako nanaman ang mag mmukhang ewan dahil nagiging OA ako.

ewan ko... siguro nga OA ako. but can't they just be grateful and thankful for what i have done and what i have given them para masaya ako, masaya sila, at masaya tayong lahat?! necessary bang gawin pang katawa tawa ang pag bibigay ko ng gift? eh naging useful din naman sa kanila yung gift ko dba?

so this christmas, hindi na ako masyadong nag effort. well yeah siguro by this time eh nakita niyo na yung pictures that i took when i went christmas shopping with chris sa MOA. and promise, di pa effort yan... hehe...well, technically effort pa rin pero di na kasing daming effort just like last christmas. i shopped for toys pero wala na akong pakialam kung magustuhan pa nila or hindi na. after all, magustuhan man nila or hinde eh paniguradong laughing stock pa rin ako. it wouldn't hurt that much though kasi nga less effort ako (i hope)

tanong niyo sa akin kung bakit ako ang paboritong laughing stock nila? honestly, i don't know... eh hindi naman siguro ako mukhang joke time di ba?

ok... enough of that drama... kasi mei isa pa...

another reason why i wanna give gifts to other people that they really want is because, ganun din ang gusto kong gawin ng ibang tao sa akin. seriously... im ranting about other people giving me gifts... meron pa namang nag bibigay ng gifts sa akin every christmas. like si mamang, papang, erica, chris, and the other ninangs ang ninongs na mayayaman and carry pang mag bigay ng regalo sa isang tulad kong mei trabaho na. unfortunately, halos lahat sila eh di ko na maappreciate ang binibigay sa akin. damit, bags, damit, shoes, damit... and have i mentioned damit? ano ba akala nila sa akin? isang dukha na hindi makabili ng damit? mabuti sana kung gusto ko yung damit eh. ang kaso hindi din! so ang tendency, dko din magagamit at dagdag pampasikip nanaman sa aparador ko yun!

haaay... alam ko naman na gazillion ang inaanak ng mga ninong at ninang ko. pero naman... pwede naman sigurong every year eh iba ibahin nila yung binibigay sa akin. pwede naman sigurong this year damit... then next year eh sapatos naman... tapos next next year pera or GC... wag naman yung this year: damit. next year: damit. next next year: damit. akala naman nila ang ganda nung damit na binibingay nila... haaay...

shempre di ko tinatanggihan yung gift nila. out of respect, tatanggapin ko yun at mag tthank you at bahala na kung anong gagawin or san ko ilalagay yung damit na yun. kaloka...

ok... the main point is:

hindi ko kelangan ng maraming regalo. kahit mag ambag ambag yung sandamakmak kong ninong at ninang para makabili ng isang regalo na maaapreciate at magagamit ko naman eh mas matutuwa naman ako nun. kesa naman sa lahat sila mei regalo sa akin pero pare pareho namang t-shirt na hindi ko din magagamit. anu kaya yun... sus...
ok fine. maaring hindi feasible ang unang point ko. pero sana, kung willing talaga silang regaluhan ako eh mag research naman ng konti tungkol sa akin. actually, hindi na nga kelangang mag research kasi super dooper obvious naman na computer freak ako. anything that deals with computer eh masaya na ako. kahit IDE cable pa yan (lol)
o sige... assuming na walang alam sa computer ang mga hippie kong ninongs at ninangs... edi sana yung perang pambili nila ng regalo sa akin eh yun na lang ang ibigay nila at sabihan na lang nila ako ng hindi nila alam ang ibibigay sa akin kaya pera na lang at ako na ang bahalang bumili ng gusto ko. o diba practical yun? less hassle sa kanila tapos maaappreciate ko pa!
oh well... hindi naman maiaalis sa ugali ng mga nakakatanda nating ninongs at ninangs na pag pera lang ang binigay mo eh korni ka. edi kung ayaw nila ng cash, GC na lang. same as cash, but is not cash. magagamit ko din yun! at maaapreciate ko pa! kesa naman sa tshirt.

at para sa mga ninongs at ninangs na nag eeffort na mag regalo sa akin ngayong pasko, ito ang aking mga suggested gifts na pwede niyong ibigay sa akin na pihadong maaappreciate ko:

shoulder laptop bag na black. wag yung baduy ang design ha! super magagamit ko to lalu na sa office! kung hindi kayo sigurado sa design na maappreciate ko, bigyan niyo ko pera (mga 2k - kasama na kickback)... at ako na ang bahalang bumili ng design na gusto ko
1000 pesos na globe prepaid load. super magagamit ko yan kasi cellphone freak ako di ba?
gadget freak ako. so any gadgets, super maappreciate ko yan:

digicam - canon lang! pwede din sony. pero gusto ko yung flat.
videocam
cellphone - mei cam, nakakapag play ng music, mei radyo, expandable ang memory... mas ok kung fliptop - kung hinde, oks na din. ok na din kahit walang 3g dahil pihado eh di ko din naman magagamit yun ng todo todo
television. cable ready. semi flat o kung flat gusto niyo edi shempre mas pabor sa akin.
dvd player. kung mag reregalo kayo ng tv, samahan niyo na din ng dvd player
ipod - nano, shuffle, o kahit anong ipod
ps2, psp, xbox, o kahit anong gaming gadget. at shempre phased out na ang gameboy, tetris, sega, at family computer. naman!
mp3, mp4, o kahit anong number pa ng mp ang gusto niyo. basta ang importante eh media player siya
flat screen monitor. kahit ilang inches basta flat screen. kung ok lang sa inyo, samahan niyo na din ng bagong CPU. o isang brand new computer set na lang kaya na mei pentium 4 na processor?
laptop. magreregalo na lang din kayo ng laptop eh wag naman yung bulky. at sana eh stylish naman. kung super duper mega to the nth level ang yaman niyo, ok na sa akin ang macbook air. kung di niyo alam kung ano yun, punta lang kayo sa tindahan ng mga computers. sa mac center or sa digital hub para sigurado.

drumset. ok lang kahit segunda mano. basta in good condition siya. at sana kumpleto na. mei bass drum, snare, cymbals... kahit wala ng drumstick. pero kung sasamahan niyo ng drumstick, zildjian na black sana.
electric guitar. with amplifier and cable na ha. kung gusto niyo, samahan niyo na din ng effects. ok na sa akin ang fender strat
kotse. ok na sa akin ang segunda mano. basta mei aircon, radyo na mei magandang speakers, at tinted ang kulay ng bintana. pero bago niyo ibigay sa akin to, siguraduhin niyo munang naturuan niyo na ako kung pano mag drive
condo unit. yung hindi for rent ha! yung nabili na. yung tipong ako na yung mei ari. at ayoko sa cityland or megaworld.
kung ayaw niyo yung mga naunang sinuggest ko pero gusto niyo talaga akong regaluhan eh, i happily accept cash. GC sa SM ok din. kung malayo kayo, pwedeng thru xoom. o kahit paypal ok na din.

sa maniwala kayo o sa hinde, seryoso ako sa post na to. at seryoso din ako sa mga sinuggest ko. siguro nga ang kapal ng mukha kong humingi ng ganyan. pero di ko naman kayo inoobligang mag bigay. ang point ko lang is, kung mag bibigay rin lang kayo eh lubus lubusin niyo na. i don't mind receiving one gift this christmas. basta ba magagamit at maaappreciate ko siya di ba?

o sige... ikakalat ko muna tong post na to sa iba pang sites. ng mabasa ng mga ninong at ninang ko. eh sa mayaman naman sila eh! siguro naman nag iinternet din sila di ba?

P.S: yung shoulder laptop bag, yan talaga pinapangarap ko this christmas. yun lang matanggap ko eh masayang masaya na ako...

Christmas Shopping

2008-12-10T10:00:00.003+08:00

yes... last saturday (december 06, 2008) was my christmas shopping day.

that's the only time and day i have to do my christmas shopping so go na kahit bangag pa from yesterday's christmas party sa office.

we arrive at the mall ng mga 1:15 p.m. before doing my shopping galore, we watched twilight muna (edward cullen hangover) tae... ewan ko ba! there's something in that movie na hindi ko siya maalis sa isip ko. LSS ika nga. hindi naman ako na ggwapuhan kay edward pero napanaginipan ko din siya (just like everyboday else) haaaay...

anyway, after watching the movie, nag grocery na ako. ang plano ko talaga is mag grocery sa hypermart then bili ng toys somewhere else for da inaanaks. eh nakakita na ako ng mga murang toys sa hypermart so dun na din ako bumili... sinama ko na sa mga grocery items ko. naka save sa time ko and less pagod for me and chris. basket nga lang kinuha namin eh. hanggang sa dinalawa na namin yung basket. kaya lang di pa din nagkasya. hanggang sa naging apat na yung basket namin. hahaha... kaloka. ayun... wag niyo na itanong kung magkano inabot yung pag sshopping galore ko pero apat na giganic plastic ng SM ang dala dala namin. (pagod na pagod si bhebhe sa pag buhat. siya kasi lahat mei dala. ahahaha...)

after shopping, iniwan muna namin lahat ng dala namin sa package counter. sakto namang mag sstart na ang parade. weeeeeeeeee... ang saya nung parade. pangbata siya pero nag enjoy ako. ang daming floats. ang daming santa clause. ang daming mascots. ang daming pipol na involve. at nandun din si maxine magalona na walang ginawa kundi kumaway. lollllllllllllllll...

after the parade, manonood sana kami ng fireworks kaya lang di na namin naabutan so kumain na lang kami ng dinner kasi past 7 na nun. sa pier one kami napadpad kasi gusto ni bhebhe ng lechon sisig. hehehe... so ayun... kumain kami ng sinigang na baboy at lechon sisig dun. bochog nanaman si bhebhe. ang daming nakain! kaya ayun... lalaong nahirapang maglakad. nyahahaha...

pumunta din kami ng SM department store pero saglit lang kami dun. mei binili lang akong importante. after nun, alis na din kami agad at dumiretso sa powerstation para mag videoke. ang sarap kahit halos isang oras kami naghintay para magkaron ng vacant room. at least nakapag pahinga kami. and besides, wala na kaming maisip na pwede pang puntahan, so ok na din tumambay dun. nagwala kami hanggang 11pm. hehe... sarap... nakakanta ulit ako. :D

bumili kami sa crepes and cream then kinain namin siya habang papunta sa hypermart dahi dun namin iniwan yung mga dala namin. masaya pero very tiring... at least tapos na ako sa christmas shopping ko :D

Pictures of my Christmas shopping day are all available HERE

DWH's Christmas Party '08

2008-12-08T12:11:00.003+08:00

i just got home from our office xmas party... tired... wasted... a little paos.. but happy... (^_^)

masaya kahit medyo tinipid kami ng office. yup... sa EV4 lang ang venue ng xmas party. sa office rin lang. at pinag isa na lang ang townhall ng november, december, at xmas party. so medyo mahaba pero di naman masyado.

anyway, costume party nanaman itech. ewan ko ba... parang jinojoke time kami. gustong gusto nilang nahihirapan kami sa pag iisip ng costume namin. last xmas party (last year) we were asked to dress up as a movie character. i went as hermoine granger of harry potter. last month (october townhall - costume halloween party) we were asked to dress up again. kahit ano basta naka costume ka. and then for the xmas party this year, we were asked to dress up na anything related to christmas. medyo mahirap kasi limited lang naman ang pwede mong suotin.

since gahol na kami sa oras at super wala ng time for the preparation and everything, we came up with the easiest costume... ang maging isang batang nangangaroling. actually, the original plan is yung mga batang yagit na nangangaroling sa daan. but since hindi lahat sa amin ay bagay maging isang yagit, ginawa na lang naming general. basta bata na nangangaroling ok na yun. pero ako, pinanagutan kong yagit ako. nag hanap ako ng lumang t-shirt, pinunit punit ko, dinumihan ko, nagpagawa ako ng instrument na yari sa alambre at tansan kay bhebhe, nag suot ako ng madaming goma sa wrist, at magkaiba ang tsinelas na suot ko. ayun! bumenta! haha... edi ok! :D

we started everything with the towhall. 4pm-5pm ang townhall. 5pm-6pm ata kami kumain. 6pm onwards ang start ng xmas party program. nagbihis ako at around 3:30 pero nag jacket muna ako dahil sa mga kadahilanang malamig sa EV4 (naka todo lahat ng aircon kasi white christmas and tema ng aming office design) at ayoko munang pag tawanan ako ng mga tao dahil nung mga oras na yun eh ako pa lang yata ang naka costume dahil madali lang namang mag bihis sa costume ko. haha... wala halong kaartihan. ni hindi na nga kelangang mag ayos dahil it defeits the costume. so ayun... nung nakita kong naka bihis na din ang iba pang ACPM members eh nag lakas loob na akong mag tanggal ng jacket. at ayun! wala pang sampung segundo eh napansin na agad nila ang suot ko. lolllllllllllllllllllllllllllll...

about the program... masaya naman. kaloka yung first game. da boat is singking. lahat kasali. unfortunately di ako nanalo. alangya kasi tong si soft G salawahan! iniwan kame at lumipat sa kabilang grupo. ayun natanggal tuloy kame. pero ok lang kasi natanggal din agad siya. hahaha...

masaya din ang awarding. masasabi ko namang deserving ang mga nanalo. nga pala, i would like to take this opportunity para i-congratulate si yow na nakakuha ng funniest zimmie award for this year (grabe! second year na niya to! last year siya din nakakuha nung title na yun! funny ka talaga yow!) at si FG na nanalo bilang zimmie of the year (deserving talaga si FG)

mei comment lang ako sa raffle. ewan ko ba pero badtrip! ni isa wala akong nakuha! pati last year ganun din. halos lahat ng kaibigan ko nabunot pero ako hinde. super nag dadasal ako ng taimtim kanina na makakuha man lang ako ng 3 days 2 nights stay sa boracay or cebu. o kahit electric fan man lang dahil kelangang kelangan ko ng electric fan sa kwarto ko (kakasira lang ng electric fan ko). wala eh. napakamalas ko talaga sa raffle ng DWH. sa ibang raffle naman kahit hindi ko hilingin na mabunot ako eh nabubunot pa rin ako. di kaya sign na yun para mag resign ako?! lol... ah basta! pag wala pa din akong nakuhang price na matino from DWH mag reresign na talaga ako! hmp!

anyway, after ng program proper eh medyo nag stay pa ako.nag rent sila ng isang buong band set (drums, amps, etc.) para sa mga gustong mag wala. haha... buti na lang walang pumilit sa akin na kumanta dun! kundi pupukpukin ko siya ng beer in can sa ulo! hahaha...

dumating si don, ed, at sir mike. parang reunion lang ulit! buti naman at naisipan nilang dumalaw... ang saya! :D

Some of our memorabilia:

Pictures: DWH Christmas Party '08

Video: ACPM team nag ppraktis sa pag caroling

Video: james and PJ t3h wrapp3r

Video: sir mike as guest performer

Video: JP performs as the vox

DirectWithHotels - Hotel Reservation Software

opis sarbey

2008-11-27T15:49:00.002+08:00

bago ang lahat, TAG muna: anna, ceriz, ems, memei, alvin

company you're working for

position/designation

department

where is your office located?

what time do you go to the office?

how long have you been staying in that company?

happy in your work?

what's the advantage in your work?

and the disadvantage?

made any friends in the office?

made any enemies on the office?

who do you consider as your bestfriend in the office?

anna

what's on your office table?

who's sitting beside you?

first three things you do after opening your PC

anything you wanna say to your officemates?

ako - office - promotion - career growth

2008-11-20T14:10:00.003+08:00

dapat ito ang correct title para dito eh: ako @ office = confused; where confused = promotion && career growth but promotion != career growth

title translation: ako at the office is equals to being confused; where confused is equals to promotion and career growth; but promotion is not equal to career growth...

haaay...

sa totoo lang, madami akong gustong isulat ngayon sa Blog ko. pero for the pass few days, super mas naging busy ako sa work.

bakit?!?!?! eto ang dahilan:

nang nag resign si sir mike, nwalan ng choice ang EXM dahil wala silang nakitang pwedeng pumalit sa kanya as lead ng special operations support services. at dahil dito, kaming mga under ni sir mike ay inilipat sa ibang team. sa RTSS kami napunta pero eventually ay lumipat din si bart sa operations.

medyo mahabang panahon na nawala si maki sa office ng dahil mei inayos siyang family problems. ngunit pag balik niya, napag desisyunan din niyang lumipat na sa operations kung saan nandun sina bart at jade.

hindi ako nag planong lumipat sa kahit saang team. nag stay lang ako sa RTSS dahil mei iba akong pinaplano. that time, inisip ko na since wala na si sir mike sa DWH, yun na siguro ang sign na pwede na akong humanap ng career growth. wala akong pinag sabihan nito. kung meron man, iilang tao lang yun na sigurado akong hindi nagkakalat ng chismis.

naghintay lang ako ng tamang timing para ipasa ang dapat kong ipasa para ma formalize ang aking pagiging malaya.

ngunit, ilang araw bago ko isagawa ang aking nabuong plano, ay mei twist na ngyari...

last thursday morning, tinawag ako ni lolo sa kanyang opisina. nagulat ako sa pag lapit niya sa akin ngunit wala akong choice kaya sumunod na lang ako sa kanya. doon niya diniscuss ang plano niya para sa aking future career. bubuo sila ng bagong team. ito ay team ng mga link builders (link popularity specialists) at sa dahil daw alam niyang asset ko ang link building, ilalagay niya ako sa team na yun as a senior link popularity specialist. ako ang mag hhandle nung team na yun, pero under the management of jade :)

marami ng team ang hawak ni jade. nandyan ang copywriters, web designers, SEMs (senior nila si mike), at ngayon ay madadagdagan ng link builders. iba talaga si jade! lupit! kaya nga idol ko yun eh! magaling siyang manager! ;)

actually, habang dinidiscuss niya yun, ay halu halong emosyon ang nararamdaman ko. isa na diyan ang pagiging excited dahil sa wakas ay magagampanan ko na ang gusto kong trabaho. ngunit sa kabilang banda ay mei naramdaman din akong konting pagka lungkot dahil ang ibig sabihin nun ay hindi na matutuloy ang plano ko. maganda man ang inoffer sa akin, wala pa ring linaw kung kailan ito mangyayari. although, nararamdaman kong malapit na pero magpa sa hangang ngayon ay wala pa akong final title, final designation, final team, final table, at higit sa lahat: final salary.

aaminin ko, pag dating sa mga usaping trabaho at sweldo ay medyo sensitive ako. shempre kng mei promotion sa trabaho, dapat mei katumbas itong promotion sa sweldo. ngunit hindi yata ganun ang mangyayari at kelangan ko muna yatang mag hintay.

sa ngayon, hati ang trabaho ko. actually doble nga. kung dati ay full time ako sa iisang team, ngayon ay full time ako sa dalawang team. mei trabaho ako sa RTSS, at mei trabaho din ako sa operations. ngayon lang ako naka experience ng ganito. pero sa totoo lang, masaya ako (and at the same time eh pressured. hehehe...) kasi nalaman ko na kaya ko palang mag trabaho ng ganito.

medyo mei kaba din akong nararamdaman. first time kong magiging senior at first time kong hahawak ng mga tao. sana naman magampanan ko ng mabuti tong work na to.

P.S: sa mga gustong mag apply as LPS diyan, send lang kayo ng resume sa akin. hehehe... :D

my 2nd free starbucks coffee!!! (^_^)

2008-11-10T16:04:00.003+08:00

yey! and now i can say that staurbucks really really REALLY love me... :p

if you can recall, i posted something on my birthday Blog post that starbucks ocean park gave me a free coffee. as i learned (reuel shared it to me) starbucks' computer randomly pick 10 customers (all over the metro) to answer their survey. after completing the survey, a customer code will show up and you have to write it on the receipt provided to you. after that, you can claim your free tall starbucks beverage on any branch. one month mo lang pwedeng i-claim yun. :)

na claim ko yung first free coffee ko sa starbucks MOA nung november 01. cappucino yung naisipan kong i-claim na beverage. eh super lucky ko kasi FREE UPSIZE nung time na yun so yung tall cappucino ko eh naging grande! *w00t* libre na nga ang coffee, libre pa ang upsize! ang saya... (^_^)

well, akala ko dun na mag tatapos yun. eh kanina pumunta ako sa starbucks greenbelt for my daily dose of starbucks coffee (hehe... for the stickers... :p), it just so happen na napili nanaman ako ng starbucks computer to have my free coffee! ang sarrrrrrrrrrrrrrrrap! di ko expected yun. hehe... ganun ulit... sagutan ang survey, kunin ang customer code, write it on the receipt, then present it to starbucks to get the free beverage. :)

kaya lang, once you claim the free beverage, di siya entitled sa sticker for the planner. (boo!!!) so im planning to give it away. hmmm.. kanino ko kaya ibibigay? kay maki kaya... kasi siya katabi ko sa office eh. kaya lang niaaway niya ako lagi. huhuhu... eh kung kay jade kaya? kasi nilibre niya ako ng dark cherry mocha grande nung friday eh. hmmm... eh kaya lang madami ng pera si jade. haha... kaya na niyang bumili ng maraming maraming starbucks beverages. lol... peace jade... eh kung kay bhebhe na lang? eh kasi love ko siya eh :p

thank you starbucks for my second free tall beverage. the best talaga kayo! :D

gUrLaLiEn

erica goes to PNG

MORCon 2011

nang maaksidente ang sinasakyan naming jeep

Launching of YouTube Philippines

birthday thank yous

turning 26 on october 6

birthday greetings are welcome here:

DPWhere?!

My Birthday Wishlist :)

Pedring

hindi ako writer!

wofex 2011

two realizations i had while i'm so super stress

the first time i cried in the office

the day i got pissed off with my boys :(

spongebob squareDOG :)

moving forward... opportunity knocks...

graduation season

isang taon na ang nakakalipas...

NEW pinoy words that you should know

OMG! i just hurt an XLR8 fan!

balentayns deyt ni dudung at inday

ako at ang ubo... bow!

Valentine's Day - Suggestions on How to Celebrate it (Naks!)

salcedo weekend market

ULAN... BAHA... STRANDED - jan 21, 2011

FRESHMAN Masculine Wash - Isusubo mo sa Bango

The Dreaded Death-Related Question

SM Cinema Online Reservation Functionality - FAILED!

2011

filipino on hell

CHANGE

SHANNAH MARIE ALAO

Postcripts Of A BloodBath

weather weather lang yan

ang hotcake na walang butter at syrup... BOW!

blag apdeyt

manhid... martir... TANGA

an open letter to a certain beloved supporter of makati mayoral candidate

my DFA experience (PART III)

my DFA experience (PART II)

mapang abusong traffic enforcer sa makati

TIWALA

my DFA experience (PART I)

a sarcastic and so NEGATIVE comment

a not so happy valentine's day

adsense new theme song

boracay na sana... naging bato pa!

february 2010

the art of standing in a bus for three hours

manny villar's political jingle

para kay ella

My Birthday Wishlist :)

Ondoy

saddam's surprise birthday bash

SEOPH Beercon 2009

Transformers: Revenge of the Fallen

Father's Day and Erica's 22nd Birthday

SEO Peeps Kapihan sa Makati

welcome back my digicam!!! (^_^)

Enchanted Kingdom with bhebhe, jp, reuel, and jp's two sisters

Farewell Master Rapper

mamang's 61st birthday

Tambay Millionaire Interview

valentines date - february 14, 2009

Puerto Galera - Reuel's Birthday

gUrLaLiEn rants...

panic buying

FOR SALE: back pack laptop bag

* FIRST COME FIRST SERVE BASIS *

my first bank deposit for the year 2009

na miss namin si cess...

first day of work for the year 2009

del Fierro's Medya Noche - Welcoming 2009

Truck Art

Last Mall Day for 2008

del Fierro's Noche Buena

Service Review: BPI Corinthians Makati = EPIC PHAIL

BPIwe'll take you farther

BPI
we'll take you farther